کتاب چگونه آفریده شدیم: خلقت جهان هستی و حضرت آدم علیه السلام از دیدگاه قرآن و روایات

کتاب چگونه آفریده شدیم: خلقت جهان هستی و حضرت آدم علیه السلام از دیدگاه قرآن و روایات نوشته‌ی مصطفی مصطفوی، با استفاده از احادیث، روایات و آیات قرآنی مختلف، به بررسی آفرینش آسمان و زمین پرداخته و سپس به خلقت حضرت آدم و زندگی ایشان اشاره دارد.

در مورد خلقت جهان هستی و آفرینش آدم، آیات و روایات بسیارى وجود دارد. حدود 104 آیه در مورد خلقت آسمان و جهان هستى و 90 آیه در مورد خلقت آدم آمده است که اغلب این آیات در 47 سوره از سوره‌هاى قرآن، نظیر: بقره، آل‌عمران، نساء، مائده، انعام، اعراف، یونس، هود، رعد، ابراهیم، حجر، نحل، اسراء، کهف، مریم، طه، انبیاء، حج، فرقان، نمل، عنکبوت، روم، لقمان، نبأ، نازعات و... آمده است.

یکى از مسائل و راه‌هاى مهم خداشناسى، شناخت انسان نسبت به جهان هستى و آفرینش خود است. اما از آن‌جا که کلیه علماى بزرگ اسلام قبلاً در این باب صحبت نموده‌اند، مصطفی مصطفوی سعی دارد تا سخنان و حکایات و روایات را به همراه آیات و تفاسیر مربوط به آن‌ها، گردآوردی نماید.

از عناوین کتاب حاضر می‌توان به مباحثی چون: خلقت جهان هستی و آسمان و زمین، آفرینش آدم و حوا، سجده ملائکه بر آدم و نافرمانی شیطان، هبوط آدم و حوا از بهشت، و... اشاره کرد.

لازم به ذکر است که ترکیب آیات و روایات این کتاب، به عنوان یکى از ویژگى‌هاى این مجموعه به حساب مى‌آید.

در بخشی از کتاب چگونه آفریده شدیم می‌خوانیم:

از رسول خدا صلى‌الله علیه و‌ آله روایت شده است که فرمودند: «چون آدم نافرمانى خداوند را انجام داد، منادى از نزد عرش او را ندا کرد و گفت: اى آدم! از جوار من بیرون رو، به درستى که هر که نافرمانى من کند، در جوار من نمى‌باشد، پس حضرت آدم گریست و ملائکه نیز گریستند. پس حق‌تعالى جبرئیل را به سوى او فرستاد. پس او را سیاه شده به زمین فرستاد و چون ملائکه آدم را به این حال مشاهده کردند، فریاد برآوردند و گریستند و صداى گریه‌هاشان بلند شد و گفتند: پروردگارا! خلقى آفریدى و از روح برگزیده‌ى خود در او دمیدى و ملائکه را به سجده‌ى او درآوردى و به یک گناه، سفیدى او را به سیاهى مبدّل کردى!

پس ندا کرد منادى از آسمان که امروز را براى خداوند روزه بگیر و آن روز سیزدهم ماه بود و چون آدم آن روز را روزه گرفت، ثلث سیاهى او برطرف شد. پس روز چهاردهم ماه نیز به او ندا رسید که روزه بدار امروز را براى پروردگارت! چون آن روز را نیز روزه گرفت، دو ثلث سیاهى از او برطرف شد. پس روز پانزدهم نیز به او ندا رسید که روزه بدار و او نیز روزه داشت، پس همه‌ى سیاهى او برطرف شد؛ پس به این سبب این روزها را «ایّام‌البیض» نامیدند. پس از آسمان منادى ندا داد که اى آدم! این سه روز را براى تو و فرزندان تو مقرّر داشتیم که هر کس در هر ماه این سه روز را روزه دارد، چنان باشد که تمام عمر را روزه گرفته باشد. پس آدم از روى اندوه نشست و سر را در میان زانو گذاشت و گفت: اندوهگین و غمگین خواهم بود تا امر خدا برسد. پس حق تعالى جبرئیل را به سوى او فرستاد و گفت: اى آدم! چرا تو را اندوهناک و محزون مى‌بینم؟ گفت: پیوسته چنین غمگین خواهم بود تا امر خدا برسد. جبرئیل گفت: من فرستاده‌ى خدا به سوى توام، خداوند تو را سلام مى‌رساند و مى‌فرماید: اى آدم!