بله
کتاب 110 مثال برای خانواده‌های بی‌مثال نوشته‌ی احمد طرماح، مجموعه‌ای از جملات کوتاه و آموزنده، مناسب برای مشاوران، روان‌شناسان، خانواده درمانگران، روان درمانگران، مددکاران اجتماعی و حتی پرستاران و پزشکان حاذق و سخنرانان محافل مذهبی است.
مثال‌ها ابزار بسیار قدرتمندی برای انتقال مفاهیم به شمار می‌روند. مثال می‌تواند مفهومی سخت، پیچیده و مشکل را به حدی آسان کند که همگان قدرت فهم آن را بیابند. علت این امر آن است که مثال، قدرت تجسم ذهنی انسان را با اموری که هر روز با آن سر و کار دارد، به خوبی پیوند می‌دهد و به شکل ملموسی مطلب را با تجربه‌های شخصی مربوط می‌نماید.
در حوزه‌ی علوم انسانی این شیوه بیشتر استفاده می‌شود. نویسنده‌ی این کتاب معتقد است که استفاده از مثال به ویژه در حوزه‌ی آموزش خانواده که همه‌ی مردم به گونه‌ای با آن سر و کار دارند، قدرت فهم همه را برای سازگاری بیشتر در زندگی با خود و اطرافیان مخصوصاً همسر، فرزندان و وابستگان همسر به شدت می‌افزاید.
تجربه‌ی مؤلف به عنوان مدرس، مشاور خانواده و سخنران هزاران مجمعی که با حضور همسران یا والدین برگزار شده، به وضوح می‌گوید در مواقعی که از این ابزار استفاده می‌شود، شرکت کنند‌گان به راحتی موضوع را درمی‌یابند و با آن ارتباط می‌گیرند. جالب اینکه در این مورد بین افراد تحصیل کرده و کسانی که بی‌سواد هستند، تفاوت قابل ملاحظه‌ای وجود ندارد.
در بخشی از کتاب 110 مثال برای خانواده‌های بی‌مثال می‌خوانیم:
در خانواده به شکل‌های مختلفی ارتباط برقرار می‌شود و این بسته به دلبستگی اعضا نسبت به هم می‌باشد. می‌توان نام آن‌ها را سطوح مختلف ارتباطی نامید. سطوح مختلف ارتباطی درست مثل شنا در عمق‌های متفاوت استخر یا دریاست.
سطح یک، سطح روی آب مثل صحبت و ارتباط در مورد قبض آب و برق، تعمیر ماشین و اجاره‌ی منزل و... یعنی تبادل اطلاعات روزمره است.
سطح دو، شنا در سطح نیمه‌عمیق مثل طرح عقاید، ایده‌های شخصی و ایجاد مشارکت در این سطح است. ارتباط مغزی و افکار، برخورد منطقی و ارزش دادن به عقاید هم، ارتباط را عمیق‌تر می‌کند، البته بایستی مراقب باشیم به دنبال شناخت عقاید هم باشیم نه اثبات عقاید خود.
سطح سه، شنا در عمق دریا است. ارتباط قلبی نه مغزی، بیان احساسات نه عقاید، آن هم بیان احساس شخصی نه محکوم کردن طرف مقابل. گوش دادن و حرف زدن منبع انرژی این سطح است.
