بله
دیوید کریستال در کتاب زبان شناسی اینترنت: راهنمایی برای دانشجویان، تجزیه‌های زبانی تازه‌ای از توئیتر، امنیت اینترنت و تبلیغات اینترنتی عرضه می‌دهد و خصوصیات در حال رشد چند زبانگی اینترنت را تحلیل می‌کند، و دیده‌های روشنگرانه‌ای از پهنه وسیعی از رفتارهای اینترنتی، از اسپم گرفته تا علامت تعجب، گزارش می‌دهد.
در حال حاضر اینترنت به قسمت جدا نشدنی حیات امروزی تبدیل شده است و زبان‌شناسان هر روز زیادتر از روز قبل به تحلیل کارایی آن بر زبان می‌پردازند. در این کتاب که مورد توجه دانشجویان است، استاد پیشتاز زبان، پروفسور دیوید کریستال (David Crystal)، پس از کتاب پرفروشش، زبان و اینترنت، این زمینه را به عنوان رشته تازه‌ای معرفی می‌کند: زبان‌شناسی اینترنت (Internet linguistics).
در هر کجا که زبان هست، زبان‌شناس هم وجود دارد. این حرفه زبان‌شناسان است که نمودهای زبان را در هر کجا بررسی، تشریح و تجزیه کنند. از این رو، زمانی که ما با بزرگ‌ترین پایگاه دادگان زبانی که دنیا تا به امروز به خود دیده است، روبرو می‌شویم، باید توقع داشته باشیم که زبان‌شناسانی آن را تحلیل کنند تا بدانند چه پیش آمدی در حال روی دادن است. این کار آغاز شده است. و در نتیجه، یک رشته تازه در حال تشکیل است: زبان‌شناسی اینترنت.
کریستال با سبک دلپذیر و مورد پسند جامعه‌اش، با استعمال از مثال‌های حقیقی و پیوند شخصی‌اش با شرکت‌های اینترنتی به مسئله‌های زبانی اینترنتی می‌پردازد که به طور روزانه بر ما اثر می‌گذارند.
این نوشته که تلاش‌ها و توصیه‌های فراوانی برای پژوهش‌های آینده ارائه کرده است، برای دانشجویان در کلیه سطح‌های زبان انگلیسی، زبان‌شناسی، و رسانه‌های تازه، درآمدی لازم بر یک رشته تازه و پراهمیت به شمار می‌رود.
دیوید کریستال، نویسنده، آموزگار، و گوینده‌ای آزاد، اهل هولی‌هد در ولز شمالی است. او نویسنده کتاب‌های مختلفی چون «این فقط یک جمله است که من به آن می‌پردازم» است. کریستال دیدی کامل و بی‌همتا از کاربردهای تازه برای زبان‌شناسی در اینترنت ارائه می‌دهد.
در بخشی از کتاب زبان‌شناسی اینترنت: راهنمایی برای دانشجویان می‌خوانید:
از زمان پیدایش دانش زبان‌شناسی، زبان‌شناسان عادت داشته‌اند که درباره زبان در قالب نوشتار و گفتار بیندیشند. بعدا اشاره نیز به آن اضافه شد تا این مجموعه به یک سه‌گانه تبدیل شود. وقتی این ابعاد تعریف می‌شوند، بر مفهوم رسانه (یا در برخی از مطالعات، مدالیته) اتکای زیادی می‌شود - برای گفتار، رسانه آوایی (هوا)، برای نوشتار، رسانه گرافیکی (نشانه‌های روی یک سطح)، برای اشاره، رسانه دیداری (حرکات دست و حالات چهره). اما اکنون یک بُعد ارتباط زبانی دیگر نیز داریم - رسانه الکترونیک یا دیجیتال.
چگونه باید رسانه‌های ارتباطی را با هم مقایسه کنیم؟ رویکردهای انسان‌شناختی و جانورشناختی به نشانه‌شناسی، ثمربخشی چارچوب طرح و ویژگی را به ما نشان داده‌اند. در این چارچوب، ویژگی‌های بااهمیت ارتباط شناسایی و از آن‌ها به عنوان اساس مقایسه استفاده می‌شود. این شیوه در زبان‌شناسی برای اولین بار توسط چارلز هاکت معرفی شد، در مقایسه‌ای که وی بین زبان با ارتباطات حیوانات انجام داد. اساسا این رویکرد می‌پرسد رسانه الف چه کاری انجام می‌دهد که رسانه ب انجام نمی‌دهد، و بالعکس. برای مثال، زبان ویژگی جابه‌جایی (توانایی صحبت درباره رخدادهای دور از نظر زمانی و مکانی نسبت به موقعیت گوینده) دارد، در حالی که، برای مثال، فریادهای گیبون‌ها این ویژگی را ندارد (فریادهای آنان فقط منعکس کننده محرک‌های محیط بلافصل هستند). رویکرد هاکت نکته مهمی را مشخص کرد: همه ارتباطات حیوانی یکسان نیستند. برای مثال، در مورد جابه‌جایی، رقص زنبورهای عسل اشتراکاتی با زبان انسان دارد.
