کتاب کله‌پوک‌ها

کتاب کله‌پوک‌ها نوشته‌ی رولد دال، از مجموعه داستان‌های عجیب آقای دال، دربردارندۀ قصه‌هایی مصور و جذاب برای کودکان است.

رولد دال داستان‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس اهل ویلز بریتانیا و از مشهورترین نویسنده‌های انگلیسی، که والدینش نروژی‌الاصل بودند و اوج شکوفایی او به عنوان نویسنده برای کودکان و بزرگسالان در دهه 1940۰ بود. مهم‌ترین آثار او چارلی و کارخانه شکلات‌سازی، جیمز و هلوی غول پیکر، ماتیلدا و داستان‌های چشم‌ نداشتنی است که از بسیاری از این کتاب‌ها فیلم ساخته شده است.

رولد دال (Roald Dahl) در داستان‌هایی که برای کودکان می‌نویسد، نوعی شوخ‌طبعی پنهان و واقع‌بینانه به کار می‌برد و امید به زندگی، تلاش و نشاط در آثار او موج می‌زند. او دوست خوب و مهربان بچه‌هاست و کودکان بسیاری با داستان‌هایش زندگی می‌کنند و به دنیا لبخند می‌زنند.

او نویسنده‌ای بسیار چیره دست است و با دنیای کودکان به خوبی آشناست، ذهنیات و تخیلات کودکان را به خوبی می‌شناسد و جذابیت رمز و رازآلود کتاب‌‌‌هایش و کلام طنزآلود و دوست داشتنی‌اش همیشه برای کودکان لحظاتی به یاد ماندنی را ایجاد می‌کند.

قهرمان‌های کتاب او اکثرا کودکانی جسور و شجاع هستند که در سلسله اتفاقاتی هیجان‌انگیز بر بدی‌ها پیروز می‌شوند.
کتاب‌های رولد دال خلاقیت و قوه‌ی تخیل کودکان را به چالش می‌کشد و تقویت می‌کند. او از طریق داستان‌های سرگرم‌ کننده و کلام طنزآمیزش آن‌ها را با مفاهیم برجسته‌ای چون برابری، نوع دوستی، طبیعت دوستی، جسارت و شجاعت و... آشنا می‌کند.

در بخشی از کتاب کله‌پوک‌ها (The Twits) می‌خوانیم:

راوی: آقای تویت بسیار ناخوشایند
[آقای تویت، با چوبدست یا عصایی که در دست دارد وارد می‌شود و ژست شکارچی‌ها را می‌گیرد]
به جنگل‌های استوایی آفریقایی می‌رود و خانواده‌ای از میمون‌ها، ممولی‌ها، را اسیر می‌کند.
[ممولی‌ها نورانی و درخشان وارد می‌شوند. آقای تویت حالتی تهدیدکننده به خود می‌گیرد و آن‌ها از ترس کز می‌کنند]
آن‌ها را به انگلستان می‌آورد و می‌خواهد برای سیرکی که در نظر دارد تربیت‌شان کند.
[آقای تویت ژست می‌گیرد و ممولی‌ها حالت حیوانات سیرک به خود می‌گیرند]
خانم تویت هم که به همان اندازه ناخوشایند است
[خانم تویت وارد می‌شود و چوبدست آقای تویت را می‌قاپد و او را با آن تهدید می‌کند. هر دو بی‌حرکت می‌ایستند] به او کمک می‌کند تا ممولی‌ها را [پرده بالا می‌رود و قفس و درخت کهنسال دیده می‌شوند] در یک قفس زندانی کنند.
[آقا و خانم تویت ممولی‌ها را به طرف قفس می‌رانند و آن‌ها را هل می‌دهند توی آن، بعد آقای تویت در قفس را قفل می‌کند. کلید را برمی‌دارد و با خانم تویت خارج می‌شوند. ممولی‌ها استراحت می‌کنند]
نزدیک قفس، درخت کهنسال خشکیده‌ای بود.
[راوی درخت را نشان می‌دهد]
هر روز، با غروب خورشید، پرنده‌ها می‌آمدند تا شب را در میان شاخه‌های آن به صبح آورند.
[پرنده‌ها وارد می‌شوند و در حالی که موسیقی پخش می‌شود، دور صحنه پرواز می‌کنند. صحنه‌ی کوتاه از پیش طراحی‌شده]
در شبی بخصوص، در حالی که ممولی‌ها پس از تمرین سخت روزانه مشغول استراحت بودند...