کتاب صد غزل عاشقانه

کتاب صد غزل عاشقانه اثر پابلو نرودا، یکی از برجسته‌ترین چهره‌های ادبیات جهان است. شعر نرودا نگاهى است به خلاء درونى انسان، آنچه کمتر قلم و زبانى توان به تصویر کشیدنش را دارد.

پابلو نرودا (Pablo Neruda)، شاعر شیلیایى، سراسر زندگى خود را در مبارزه سیاسى، بازداشت و تبعید گذراند، ولى خلاقیت هنرى و بیان شاعرانه‌اش بى‌تردید در عرصه تحول ساختار شعر اسپانیایى، به ویژه کاستیانا، تأثیرى بسزا داشت، اعطاى جایزه نوبل به شاعر در 1971 از سوى جامعه بین‌المللى خود گواه این مدعاست. نرودا به‌ خوبى ضرورت بکارگیرى شعر در عرصه مبارزه سیاسى مردم آمریکاى لاتین را دریافته بود. او به ویژه مى‌دانست که سخن گفتن از عشق به دوران تاریک سرکوب و اختناق، آنگاه که شعله‌هاى جنگ زبانه مى‌کشد، کار آسانى نیست.

در بخشی از کتاب صد غزل عاشقانه (100Love Sonnets) می‌خوانیم:

عشق، عشق، ابرها بر فراز آسمان فراز آمدند همچو رختشویان فاتح،
و همه در آبى سوختند، همچو ستاره:
دریا، زورق، روز، همه رخت بربستند.

بیا و تمشک منظومه آب را ببین
و کلید مدور شتاب عالم را،
بیا به سودن آتش آبى فرّار
بیا پیش از آنکه گلبرگ‌هایش بر باد شود.