در کتاب کاربرد روانشناسی در تدریس نوشتهی لئونور ام. تی. درویل سعی شده، اصول عملی روانشناسی و کاربرد آن در کلاس درس برای معلمان تشریح شود.
هدف لئونور ام. تی. درویل از نوشتن کتاب کاربرد روانشناسی در تدریس آن بوده است که تلاشی را در ارائه واقعیتهای بنیادی روانشناسی تربیتی به طریقی صورت دهد که دانشجویان پی ببرند که استفاده از حس مشترک در کاربرد روانشناسی در تدریس لازم است، و مهم است که با هر کودک به عنوان یک فرد رفتار شود.
کتاب کاربرد روانشناسی در تدریس (The Use of Psychology in Teaching) در اصل برای آنهایی که انگلیسی زبان دومشان است در نظر گرفته شده است، در عین حال امید است برای کسانی که برای معلمی آموزش میبینند نیز تا حدودی مفید باشد.
به طور کلی تدریس در کلاس درس، یک فعالیت آگاهانه و برنامهریزی شده است که توسط معلم در جهت نیل به اهداف خاصی طراحی و تدوین میشود. معلم برای کسب موفقیت درتدریس باید از نظریههای نوین آموزشی، رواشناسی یادگیری و تربیتی، اطلاعات و آگاهی لازم را داشته باشد.
روش تدریس معلم باید با اصول و اهداف آموزش و پرورش و ویژگی های دانشآموزان هماهنگ باشد تا بتواند ضمن جهت دادن به فعالیتهای آموزشی خود، دانشآموزان را به سوی اهداف تعلیم و تربیت هدایت کند. اگر معلم خواهان آن است که کارآیی و موفقیت بیشتری در تدریس داشته باشد، باید ضمن مهارت و تسلط بر محتوای درسی به نکات ظریف و حساس روانشناسی (یادگیری و تربیتی) به طور دقیق توجه کند.
در بخشی از کتاب کاربرد روانشناسی در تدریس میخوانیم:
خود درگیری میتواند برای یادگیری مشوقی نیرومند باشد. در بعضی مواقع اگر بتوانیم شخص را متقاعد سازیم که وی مخصوصاً برای انجام کاری انتخاب شده یا اینکه وی در این گونه کارها از استعداد و توانایی ویژهای برخوردار است، موجب خود درگیری وی در آن کار خواهیم شد. گاهی اوقات هم با این وسیله که شخص باور کند انجام کاری که به وی محول گردیده مستلزم صفتی است که آن را دوست داشته و تحسین میکند، میتوان خود درگیری را در وی ایجاد نمود، یعنی ممکن است شخص ساعتها کار بیهوده و کسل کنندهای را تحمل کند تنها به خاطر این که به وی گفته شده است که این یک آزمون پشتکار و استقامت است.
بله

















