کتاب دختری که می‌شناسم

کتاب دختری که می‌شناسم اثر جی. دی. سلینجر، شامل 6 داستان کوتاه از این نویسنده معروف آمریکایی است. نگاه تیز سلینجر به مسائل اجتماعی و دیالوگ های بی‌عیب و نقص‌اش، این داستان‌ها را از سایر داستان‌های هم‌ردیف خارجی متمایز کرده و موجب شهرت جهانی آن شده است.

جی. دی. سلینجر (J. D. Salainger) از نویسندگان مطرح آمریکایی در سال‌های اخیر می‌باشد. او تا حد امکان زندگی خود را خصوصی نگاه داشته و خواهان انزوا و عدم ارتباط با دنیای بیرون بوده است. سلینجر داستان‌های کوتاه خود را در مجله نیویورکر منتشر می‌کرد و پس از اینکه با انتشار ناطور دشت به طور ناخواسته در کانون توجه قرار گرفت علناً از ظاهر شدن در اماکن عمومی خودداری کرد. دو سال از زندگی این نویسنده در جبهه‌ِی جنگ جهانی دوم سپری شد و طبق ادعای نزدیکانش حضور در جنگ برای او اختلالات روانی به همراه داشته که به گوشه‌گیری و جمع‌گریزیش دامن می‌زده است. تأثیر جنگ بر بسیاری از داستان‌های او هویداست.

در بخشی از دختری که می‌شناسم (A Girl I Knew) می‌خوانیم:

موضوع این است که در مدت هفت و نیم سال، هیچ کارى جز سرودن شعر، در زندگى انجام ندادم. به همین دلیل، دچار سوءتغذیه شدم. در همه مدت زندگى، هرگز به سراغ الکل نرفتم. بیشتر به این دلیل که مادرم به آن معتاد بود. حتى سیگار هم نکشیدم. در دوران کودکى شنیده بودم که هر نوع اعتیادى، انسان را از لذت‌هاى زندگى محروم مى‌کند. هنوز هم تصور مى‌کنم این فرضیه درست است. هرگاه مى‌خواهم بلیت قطار بخرم، باور نمى‌کنم که باید بهاى کامل آن را بپردازم، چون تا پانزده سالگى، مادرم به همه مى‌گفت که فرزندش کمتر از دوازده سال دارد.