کتاب سقوط

کتاب سقوط، اثری فلسفی از آلبر کاموست، زمانی که ژان باتیست با یک غریبه از زندگی‌اش صحبت می‌کند. ژان خود روایتگر داستان این کتاب است. این کتاب زیباترین و فهم‌ناشده‌ترین کتاب کامو است که به‌صورت مونولوگ دوم شخص نوشته شده است.

آلبر کامو (Alber Camus) یکی از فلاسفهٔ بزرگ قرن بیستم و از جمله نویسندگان مشهور و خالق کتاب بیگانه است. او در سال ۱۹۵۷ به خاطر اینکه با صمیمیت روشن‌بینانه‌اش مسئله‌ی وجدان انسان در عصر حاضر را آشکار ساخته است و ارزش‌آفرینی حائز اهمیتی در ادبیات ایجاد کرده است، جایزه نوبل ادبیات را از آن خود کرد. او در دانشگاه الجزیره تحصیل کرد و تا پیش از آنکه در سال ۱۹۳۰ گرفتار بیماری سل شود دروازبان تیم فوتبال این دانشگاه بود. آلبر کامو نویسنده، روزنامه‌نگار و فیلسوف مشهور قرن بیستم است که عقایدش منجر به وجود‌آمدن فلسفه‌ی هیچ‌انگاری شده است. او در مقاله انسان‌طاغی اذعان داشته که تمام عمر خود را صرف مقابله با پوچ‌گرایی کرده است و معتقد به آزادی‌های فردی است.

در کتاب سقوط (La chute: recit) می‌خوانیم:
ببخشید آقا، می‌توانم کمکتان کنم؟ البته اگر مزاحم نباشم. می‌ترسم این جناب آقای گوریل که سرنوشت این میکده را به دست گرفته، نفهمد شما چه می‌خواهید. تنها به زبان هلندی صحبت می‌کند. او هرگز متوجه نخواهد شد که شما ژونیورمی‌خواهید، مگر این‌که مرا وکیل خود کنید و اجازه دهید من به جای شما حرف بزنم. خوب، فکر می‌کنم اکنون متوجه شده چه می‌خواهم! این سر تکان دادن‌هایش یعنی منظور مرا فهمیده.
الان مشروبتان آماده می‌شود، به نظر آرام می‌آید، ولی سریع کار می‌کند. عجب شانسی دارید، غُُرغُُر نکرد. وقتی نخواهد سرویس دهد، کافی است غرشی کند‌: در این‌صورت دیگر کسی اصرار نمی‌کند. سلطان خلق‌و‌خوی خویش بودن از امتیازات حیوانات بزرگ است. خوب جناب، من دیگر رفع زحمت می‌کنم، خوشحالم که توانستم کاری برای شما انجام دهم. ممنون، اگر مطمئن بودم که مزاحمتان نیستم، دعوتتان را قبول می‌کردم. خیلی لطف دارید. پس لیوانم را کنار لیوان شما می‌گذارم.