کتاب آیزنهایم شعبده‌باز

کتاب آیزنهایم شعبده‌باز اثر استیون میلهاوزر، درباره‌ی شعبده‌بازی به نام آیزنهایم است که در واپسین سال‌های سده‌ی نوزدهم با نمایش‌های خود در شهر وین تماشاگران را مسحور می‌کرد.

مجموعۀ آیزنهایم شعبده‌باز (The Barnum Musuem) پنج داستان کوتاه را در بر دارد که درون مایه‌ای کمابیش مشترک دارند، جنون‌وار، رعب‌انگیز و در عین‌حال مسحور کننده!

آیزنهایم پسر بچهٔ نوجوانی است از طبقه محروم جامعه که دلباخته دختر اشراف‌زاده و ثروتمندی به نام سوفی می‌شود اما تفاوت‌های طبقاتی و خانوادگی مانع از ارتباط این دو با هم می‌گردد. آیزنهایم که به سبب ملاقات با پیرمردی شعبده‌باز به این کار علاقه پیدا می‌کند، برای کسب تجربه راهی کشورهای مختلف می‌شود اما ۱۵ سال بعد که آیزنهایم به یک شعبده‌باز قهار تبدیل شده است، پس از بازگشت به وین، شهرت گسترده‌ای را برای خودش دست و پا می‌کند. بسیاری از مردم بر این باورند که آیزنهایم دارای قدرت‌های فوق بشری است. او در نمایش‌هایش دست به کارهای خارق العاده‌ای می‌زند که در تایید این مدعاست.

استیون میلهاوزر (Steven Millhauser) سوم اوت 1943 در شهر نیویورک آمریکا به‌دنیا آمد. او در سال 1997 برای رمان مارتین درسلر: داستان یک رویاپرداز آمریکایی موفق به دریافت جایزه‌ی پولیتزر شد. تا پیش از دریافت این جایزه، میلهاوزر به‌خاطر رمان ادوین مولهاوس، نخستین رمان خود، مشهور بود. ادوین مولهاوس تحسین منتقدان را برانگیخت و پس از آن رمان دوم خود، تصویری از یک عاشقانه و سپس اولین مجموعه‌ داستان کوتاه خود را، به نام در شهربازی، منتشر کرد.

اما مشهورترین داستان کوتاه او (از مجموعه‌ی موزه‌ی بارنوم) آیزنهایم شعبده‌باز نام دارد. میلهاوزر در سال 1990 جایزه‌ی بهترین داستان کوتاه فانتزی را برای داستان آیزنهایم شعبده‌باز، از آن خود کرد. فیلمی به نام شعبده‌باز نیز بر اساس همین داستان در سال 2006 ساخته شده است.

بیشتر داستان‌های میلهاوزر فضایی فانتزی دارند که یادآور آثار ادگار آلن‌پو و خورخه لوییس بورخس است.

در بخشی از کتاب می‌خوانیم:
در آخرین دهه‌های قرن گذشته، آیزنهایم دیگر در مقام سرشناس‌ترین شعبده‌باز زمان خود شناخته می‌شد. تور بزرگ اروپایی او در همین سال‌ها آغاز شد. آیزنهایم به همه‌جا سفر می‌کرد؛ از تالار مصر در لندن و تئاتر رابرت هودینی در پاریس تا دربارها و کاخ دوک و سالن‌های برلین، میلان، زوریخ و سالامانکا. اگرچه اجراهای آیزنهایم همیشه شامل اشکالی گوناگون از شعبده‌های معروف بود (بانوی غیب‌شونده، اتاق آبی، ساعت پرنده، قفسه‌ی ارواح یا اشباح اندرونی، خانه‌ی افسون‌شده، کتری جادویی و راز کیسه‌ی عربی)؛ اما به‌نظر می‌رسید که او از اجرای حقه‌های شناخته‌شده راضی نیست.