رمان کوتاه مربای انجیر

مربای انجیر، یکی دیگر از آثار یعسوب محسنی است که واژه‌هایی درهم تنیدۀ از خیال و واقعیت را بیان می‌کند.

گاهی زندگی در پستوی رویاهای واپس ماندۀ خاطرات اسیر می‌شود. ما بین عینیت و ذهنیت گرفتار می‌شود و در وادی زمان و مکان، تصاویر تکه‌پاره‌ شده را در هم می‌تند. در چنین فضای دوگانه‌ای به دامن داروهای رنگارنگ می‌رود تا پازل‌های به‌هم ریختۀ ذهنش را بچیند و منتظر سلامی می‌ماند که از پنجرۀ باز اتاق، او را خطاب قرار دهد. اما .... رمان "مربای انجیر" بین خیال و واقعیت است.

یعسوب محسنی خود اظهار دارد که مربای انجیر، داستان عجیب و غریبی است که خودش هم درست متوجه آن نشده و اگر هم شروع به نوشتن این داستان کرده به خاطر داشتن امید کم به دست آوردن تصویر واضح‌تری از داستان به محض اتمام آن یا به این امید که خواننده‌ای که بیشتر از او با پیچیدگی‌های طبیعت آدم آشنایی دارد تعریفی را به وی ارائه دهد که این داستان را قابل فهم تر کند. او معتقد است که نظریه‌ای دربارۀ این داستان وجود دارد که در جایی نخوانده است.

محسنی در اوایل زمانی که شروع به نوشتن این داستان کرده، خودش را در کتابخانه‌های مختلف تصور کرده است. تئوری‌های رنگ و وارنگی را ورق زده ادعاهای مرارت بار را پشت سر گذاشته بعد دچار نوعی بیهودگی انگاری شده، سرانجام تفاوت زیادی را بین آدمی و نویسنده دیده است. یک نویسنده ممکن است طعن آمیز، خشن و بی رحم باشد درحالی که یک آدم ممکن است خیلی مهربان و با حوصله باشد هرچند خیلی بی ربط باشد، هیچ چیز به خصوصی در خواندن دوباره آن همه کتاب پیدا نکرده که بتواند در فهمیدن موضوعی که ذهنش را مشغول کرده است کمکی بکند.

کتاب مربای انجیر، نوشتۀ یعسوب محسنی از دیگر کتاب های منتشر شدۀ کوله پشتی می‌باشد.