تقدیم به فرشتهای
که در واژههای شعر من
پرسه میزند!
تنها به پرندهی بیپرواز میاندیشم؛
که آب و دانهی این قفسِ پُرهیاهو
پرواز را ز خاطرش
این مجموعه که یادآور دوران برگزاری کارگاه قصهی کرمان میباشد، یعنی زمانی که اُمید بیشتری برای نوشتن میبود. از متن کتاب: دیر کردی من رفتم. یادت هست که چقدر تکرار...
خطور میکند از پندارم آنزمان که دَر به دَر دشت به دشت و کوه به کوه در پیام تازیدند ...