کتاب اختلال نافرمانی مقابله ای و اختلال سلوک در کودکی

این کتاب یک مرور کوتاه اما جامع در مورد دانش تجربی و اطلاعات بالینی مرتبط در مورد اختلال نافرمانی مقابله‌ای (ODD) و اختلال سلوک (CD) در کودکان 3 تا 14 ساله است. چون میزان تحقیقات در مورد این موضوع بسیار گسترده است، از مرور گستردۀ ادبیات برخی حیطه‌ها در کنار غفلت از تحقیقات دیگر اجتناب کرده‌ایم. در عوض به اختصار و وضوح در ارائۀ آرایش گسترده‌ای از عناوین اولویت قائل شده‌ایم.

کتاب با یک فصل مقدماتی در مورد اصطلاحات مرتبط آغاز می‌شود. سپس چشم‌انداز آسیب‌شناسی تحولی را بازگو می­کنند (فصل 2). بخش سبب‌شناسی کتاب با فصلی در مورد مسائل اساسی آغاز می‌شود (فصل 3)، که با دو فصل مفصل در مورد ویژگی‌های فردی و محیطی (فصل‌های 4 و 5) ادامه می‌یابد. سپس ارزیابی بالینی از نقطه‌ نظر تصمیم‌گیری توصیف می­شود (فصل 6). بخش مربوط به مداخله با فصلی در مورد مسائل کلی آغاز می‌شود (فصل 7) و با فصل‌هایی در مورد آموزش رفتاری والدین (فصل 8)، درمان شناختی- رفتاری (فصل 9)، دارودرمانی (فصل 10) و مداخله‌های چند جزئی (فصل 11) ادامه می‌یابد. سرانجام مسائل مرتبط با بیان مداخله در فصل 12 مورد بررسی قرار می‌گیرد.

مؤلفان این کتاب مهم، پرفسوران والتر متیوس و جان ای. لاچمن هستند که  نیاز چندانی به معرفی ندارند. آن‌ها به خاطر خوانش حرفه‌ای مطالعات پربار تجربی، بالینی و نظری اختلال‌های رفتار ایذایی (DBD) و دیگر مشکلات رفتاری چالش‌برانگیز در کودکی و نوجوانی خوشنام هستند. برخی کودکان خردسال به خصوص 2 تا 3 ساله با تشدید بهانه‌گیری و فوران‌های پرخاشگرانه، مقابلۀ سرسختانه و خودسری در تقاضاهایشان والدین­شان را سرخورده می‌کنند. در طول سال‌های مدرسه معلمان در حال تلاش برای غلبه بر تخطی این کودکان از قوانین کلاس و اختلالی به سر می‌برند که با بی‌توجهی، بیش‌فعالی، زورگویی و تقلب (و کارهای دیگر) آن‌ها به وجود می‌آید. بسیاری از آن‌ها به این روند ادامه می‌دهند تا با (برچسب‌های) خشونت، خرابکاری، سرقت و دیگر فعالیت‌های بزهکارانه به نوجوانی می‌رسند. این کودکان در ابتدا از طریق اختلال نافرمانی مقابله‌ای (ODD) و بعدها نیز از اختلال سلوک (CD) مورد تشخیص قرار می‌گیرند. این کودکان همان‌طور که بزرگ می‌شوند، مدام در حال ورود، خروج و بازگشت اجتناب‌ناپذیر از درب مراکز سلامت روانی، آموزشی، خدمات اجتماعی و بخش‌های قضایی هستند. مراقبان و معلمان پریشانی و تضعیف روحیۀ مداوم را تحمل می‌کنند، در حالی که دولت مجبور است بودجه‌های عظیمی را برای کاهش و بازسازی آسیب‌ها و هزینه‌های ایجاد مراکز ارزیابی و درمان اختصاص دهد.