مددکاری اجتماعی از طریق روشهای گروهی و جامعهای، سعی دارد که جامعه را که از حقایق امورات زندگی بیخبر هستند، آگاه سازد، تا بتوانند خط منحنی را به صورت مقعر مشاهده کنند و نسبت به طرف منحنی محدب و مسائل ناشی از آن آشنا شوند.
با استفاده از این روشهای گروهی و جامعهای، دریچههای ذهن به روی عقاید و امکانات وسیع باز میشود و همیشه برای فراگیری مطالب تازهتر آمادگی پیدا میکنند و نسبت به تغییر برای زندگی بهتر، مقاومت نخواهند کرد. مددکاران اجتماعی معتقدند که بهرهگیری از این روشهای نوین سبب میشوند که جامعه استعدادهای خود را بهتر و بیشتر بشناسد و به کارگیری اقدامات وسیعتر را پذیرا باشند.
آن چه در این کتاب میآید، تلاشی است ناچیز در جهت معرفی دو روش عمده از مددکاری اجتماعی به نامهای مددکاری گروهی (کار با گروه) و مددکاری اجتماعی (کار با جامعه) که تاکنون در کمتر سازمانی به اجرا درآمده است. (شاید هرگز)
بله


















ممنون از آقای رنجبر بابت مطالب ارزشمندشون