بله
کتاب بانوی فرمانروا به قلم هوشیدا بردبار، تلاش می‌کند تا با تعریف مفهوم فرّ زنانه در بستر روانشناسی معاصر، از حکمت ایران باستان برای مقابله با حس ناکافی بودن، ناامنی، تعیین مرزهای شخصی و تغییر رابطه با پول بهره ببرد. نویسنده در این اثر به شما کمک می‌کند تا حس قربانی بودن را کنار گذاشته و با قدرت و عزت‌نفس، بر افکار و احساسات خود فرمانروایی کنید.
درباره‌ی کتاب بانوی فرمانروا
هوشیدا بردبار، کتاب بانوی فرمانروا را بر اساس پژوهش‌های خود درباره‌ی زنان در شاهنامه و اقتدار آنان به نگارش درآورده است. هدف او از نوشتن این اثر، بازیابی عاملیت، هویت و قدرت زنانه و تقویت اعتماد به نفس زنان بر اساس اساطیر، حکمت ایران باستان و ویژگی شخصیت‌هایی مثل گردآفرید، تهمینه و رودابه است.
یکی از محورهای اصلی آموزه‌های هوشیدا بردبار در کتاب بانوی فرمانروا، مفهوم باستانی «فرّ» است؛ نیرویی درونی که در فرهنگ ایران باستان با صفاتی مثل خرد، شایستگی و کامیابی ارتباطی تنگاتنگ دارد. از دید نویسنده فرّ، باعث می‌شود که ما در مسیر حقیقت و راستی قرار بگیریم و از این جهت، نویسنده آن را با مفاهیم امروزی محبوبی مثل آگاهی، فرکانس و میدان مقایسه می‌کند.
فر زنانه، کلید افزایش اعتمادبه‌نفس
هوشیدا بردبار در کتاب بانوی فرمانروا، عاملیت، اقتدار و هویت زنانه را در مفهوم فرّ زنانه جست‌وجو کرده و با ارائه‌ی تمرین‌های متنوع، به شما کمک می‌کند تا عزت‌نفس خود را افزایش داده و دیگر به دنبال تایید دیگران نباشید. تمرین‌های این کتاب، به شما یاد می‌دهند تا ذهن خود را آرام کنید، افکار منفی خود را با افکار مثبت و خردمندانه جایگزین کرده و الگوهای رفتاری مخرب خود را شناسایی و اصلاح نمایید.
یکی از تمرین‌های کتاب بانوی فرمانروا، بر بازنویسی سریع افکار منفی تمرکز دارد و به سه مرحله تقسیم شده است. در ابتدا، باید اتفاقی که رخ داده را بدون دخالت افکارتان یادداشت کنید. در مرحله‌ی دوم، تفسیر ذهنی‌تان را با دقت و بدون قضاوت، گوش دهید. در مرحله‌ی سوم، تصور کنید که اگر بهترین دوستتان در موقعیت مشابهی قرار می‌گرفت، چه واکنشی نسبت به او داشتید. این تمرین به ظاهر ساده، در واقع متدی مشهور بوده که توسط مشاوران و روان‌درمانگران سرتاسر جهان به کار گرفته می‌شود.
ویژگی‌های یک بانوی فرمانروا از دید هوشیدا بردبار
هدف کتاب بانوی فرمانروا، بازگرداندن اقتدار و عزت‌نفس درونی به زنان است که این موضوع، با مدیریت و فرمانروایی هر شخص به ذهن، احساسات، بدن و انتخاب‌های خود ممکن می‌شود. یک بانوی فرمانروا، نسبت به افکار آزاردهنده‌ی خود، واکنشی توأم با خرد و تعقل داشته و پیش از پذیرفتن صدای خود، آن را بررسی می‌کند. هوشیدا بردبار یادآوری می‌کند که منظور از اقتدار، کنترل دائم احساسات و سرکوب خشم نبوده و تاکید او، بر قدرت انتخاب واکنش‌هایمان در شرایط نامطلوب است.
اضطراب و ترس، در بدن ما نیز بازتاب پیدا می‌کنند: شکل ایستادن، نوع حرف زدن و انقباض عضلات، همگی تحت تاثیر احساسات منفی دچار تغییر می‌شوند. به همین علت، نویسنده در کتاب بانوی فرمانروا، تمرین‌هایی را برای مقابله با این حالات هم اختصاص داده است، از جمله تمرین ذهن‌آگاهی، بازدم‌های طولانی و آگاهی نسبت به محیط اطراف.
خرید کتاب بانوی فرمانروا از انتشارات زمان تغییر را به تمامی زنانی که قصد دارند با استفاده از حکمت ایران باستان، داستان‌های شاهنامه و آموزه‌های روانشناسی معاصر، عزت نفس خود را بهبود بخشند پیشنهاد می‌کنیم.
کتاب بانوی فرمانروا برای شما مناسب است اگر
- برای مبارزه با افکار منفی و شناسایی الگوهای مخرب در زندگی خود، نیاز به کتاب‌های خودشناسی دارید.
- می‌خواهید مفهوم فرّ ایزدی و فرّ زنانه را به شکل قابل‌فهم و در بستر روانشناسی معاصر درک کنید.
- دوست دارید تا اقتدار و عاملیت زنان شاهنامه مثل تهمینه و گردآفرید را در خود پرورش دهید.
در بخشی از کتاب بانوی فرمانروا: معماری زندگی شکوهمندانه؛ با رمزگشایی از فر زنانه و خرد ایران باستان می‌خوانیم
این کتاب، پلی است میانِ آزمایشگاه و استوره. ما در اینجا، غبار از چهره‌ی افسانه‌ها می‌گیریم تا «قوانینِ کیهانیِ قدرت» را از دلِ آن‌ها بیرون بکشیم. ما می‌خواهیم بدانیم:
چگونه زنی چون تهمینه، جسارتِ انتخابِ سرنوشت را می‌یابد؟ (روان‌شناسیِ عاملیت)
چگونه شهرزاد، با کیمیاگریِ کلام، تیغِ مرگ را به نرمیِ زندگی بدل می‌کند؟ (ارتعاشِ صوت)
و چگونه هما، ثروت و خرد را به تمدن تبدیل می‌کند؟ (جریانِ فراوانی)
بانوی فرمانروا کیست؟
بگذار یک سوءتفاهمِ بزرگ را همین‌جا حل کنیم. «بانوی فرمانروا» در قاموسِ این کتاب، زنی مغرور نیست که بر دیگران حکم می‌راند. فرمانروا یعنی: «زنی که بر اقلیمِ وجودِ خویش (ذهن، بدن، احساس و انتخاب‌هایش) مسلط است.»
زنی که وقتی «نه» می‌گوید، صدایش نمی‌لرزد.
زنی که وقتی عشق می‌ورزد، خویشتن را گم نمی‌کند.
زنی که اقتدارش را از بیرون گدایی نمی‌کند، زیرا می‌داند که «خودش، همان ناجی است که انتظارش را می‌کشید.»
