کتاب پیشامد، بازی، و همبستگی، بر پایهی دو مجموعه سخنرانی مهم از ریچارد رورتی است. این اندیشمند سرشناس، با زبانی تازه و واژههایی بدیع، سنت متافیزیکی فلسفهی غرب را به بوتهی نقد کشیده است. با مطالعهی این کتاب، دیدگاهی برای فاصلهگیری از چارچوبهای فکری سنتی پیدا میکنید و به درکی تازه از نسبت زبان، حقیقت و اخلاق دست مییابید.
دربارهی کتاب پیشامد، بازی، و همبستگی
کتاب حاضر به این پرسش پاسخ داده که آیا میتوان بدون تکیه بر اصول خشک و تغییرناپذیر فلسفی، به درک تازهای از زبان، اخلاق و زندگی جمعی رسید. ریچارد رورتی، متفکری که در خانهی هنرمندان ایران نیز سخنرانی کرده، در کتاب پیشامد، بازی، و همبستگی به شما نشان میدهد که به جای جستجوی یک حقیقت واحد و همیشگی، میتوان به گفتوگو و همدلی با دیگران روی آورد و با پذیرش این واقعیت که همهچیز در حال تغییر است، جامعهای آزادتر و انسانیتر، بر پایهی همبستگی ساخت.
این کتاب، سه بخش اصلی «پیشامد»، «بازی و نظریه» و «قساوت و همبستگی» دارد. هر کدام از این بخشها، یکی از مفاهیم بنیادین اندیشهی رورتی را تبیین کرده است. بخش پیشامد، با تکیه بر امکانپذیری زبان، استدلال میکند که حقیقت یا کذب، ویژگیهای ذاتی جهان نیست؛ بلکه بر ساختهی توصیفهای انسانی است.

زبان، اخلاق و همدلی از نگاه ریچارد رورتی
واکاوی مفهوم بازی و نظریه، بخش مهمی از کتاب پیشامد، بازی، و همبستگی را تشکیل میدهد. این قسمت با بررسی اندیشمندانی مانند پروست، نیچه، هایدگر و دریدا، این درک را در شما ایجاد میکند که چگونه کنایهگرایان، با شک مداوم خود، از چارچوبهای فکری گذشته رها شدهاند و بهجای پذیرش حقیقتی واحد، به آفرینش زندگی تازه و شخصی خود، پرداختهاند.
ریچارد رورتی مطالب کتاب را با توضیحاتی دربارهی قساوت و همبستگی جمعبندی میکند. او در این بخش با تکیه بر آثار ناباکوف و اورول، به این نکته میپردازد که ادبیات با بیدار کردن حس همدلی، میتواند جامعه را از ظلم و خشونت دور نگه دارد.
فلسفهای برای ساختن جامعهای انسانیتر
نویسنده در اثرش، شما را به این آگاهی میرساند که هنر و ادبیات، با نمایش رنج دیگران، به همبستگی انسانی، یاری میرسانند. کتابها، میتوانند ما را از ظلم نهادها باخبر سازند. در نتیجه، برای گسترش همدلی و همبستگی انسانی و پرهیز از ظلم، باید توجه بیشتری به گسترش ادبیات و هنر اختصاص داد.
با خرید کتاب پیشامد، بازی، و همبستگی و مطالعهی آن، نگاهی تازه به جهان و رابطهی خود با دیگران، پیدا میکنید تا در مسیر ساختن جامعهای آزادتر و انسانیتر بر پایهی همدلی و همبستگی، قدم بردارید. پیام یزدانجو، با برگردانی روان و دقیق از متن اصلی، مفاهیم عمیق فلسفی را به زبانی قابل فهم ترجمه کرده است. انتشارات مرکز، با چاپ این کتاب، مسیر را برای گسترش اندیشهی انتقادی هموار کرده است.
نکوداشتهای کتاب پیشامد، بازی، و همبستگی
- کتابی سرشار از ایدههای بزرگ و تاملبرانگیز که مرزهای تفکر را جابهجا میکند. هیچ روایت مختصری از این اثر، نمیتواند طراوت، شمول و دانش عظیم نهفته در آن را به تصویر بکشد. کتاب پیشامد، بازی، و همبستگی در هر دو طیف علاقهمندان فلسفه و افراد عادی، شور و اشتیاق فکری عمیقی پدید میآورد. این کتاب، بیگمان، برای سالهای متمادی، مرجعی ماندگار و تأثیرگذار خواهد بود. (فیلادلفیا اینکوایرر)
- کتابی پرشور و جذاب. فیلسوفان از هزاران سال پیش، در این پرسش بنیادین، به بحث پرداختهاند که آیا جهان، امری است که باید کشف شود یا اینکه اساساً در ذهن اندیشمندانی ساخته میشود که هرگز نمیتوانند از چارچوبهایِ ادراکی خود، فراتر روند. ریچارد رورتی با قلمی توانمند و دانشی گسترده، دیدگاههای خود را مطرح کرده است. (اچ.ال. شاپیرو، نشریهی چویس)
کتاب پیشامد، بازی، و همبستگی برای شما مناسب است اگر
- به فلسفهی زبان، اخلاق و فلسفهی سیاسی، بهویژه نقد متافیزیک و رویکردهای پساساختارگرا، علاقه دارید.
- دانشجو یا پژوهشگر رشتههای فلسفه، ادبیات، علوم سیاسی یا جامعهشناسی هستید و به دنبال یکی از تأثیرگذارترین آثار ریچارد رورتی در باب نسبت فرد، زبان و جامعه، میگردید.
- دستاوردهای ریچارد رورتی در ایران را دنبال میکنید و میخواهید به درک عمیقتری از اندیشهی این فیلسوف تاثیرگذار برسید.
در بخشی از کتاب پیشامد، بازی، و همبستگی: فلسفه، ادبیات، و اجتماع میخوانیم
تمایز دوم مبنى بر تقسیم دستهى اخیر به دو دستهى دیگر است: کتابهایى که در کار طرحریزى یک واژگان نهایىِ تازهى شخصى و خصوصى اند و کتابهایى که هدفشان طرحریزى یک واژگان نهایى تازهى عام و عمومى است. دستهى نخست دربرگیرندهى واژگانى است که براى پاسخ دادن به پرسشهایى اینگونه به کار مىرود: «من چه خواهم بود؟»، «من چه مىتوانم شوم؟»، «من چه بودهام؟» دستهى دوم دربرگیرندهى واژگانى است که براى پاسخ دادن به این پرسش به کار مىرود که «من به چه گونه چیزهایى در خصوص چه گونه افرادى باید توجه کنم؟» آنگونه فردى که من در فصل 4 «بازىباور لیبرال» نامیدم به هردوى این واژگانها نیاز دارد. براى معدودى از آنگونه افراد مسیحیان (و دیگران) که به نظرشان کمالِ شخصى ملازم و مقارن با برنامهى زیستن براى دیگران است این دو گونه پرسش به یک گونه پرسش بدل مىشوند. اما اکثر آنگونه افراد چنین همنهادى را باور ندارند.
در کار بازسازى تمایزِ استانده میان امور اخلاقى امور زیبایىشناختى، و در مورد کتابها، محتملترین موضعى که یک بازىباور لیبرال مىتواند اتخاذ کند جدا کردن کتابهاى تأمینکنندهى انگیزههاى تازه براى کنش (از جمله تمام انواع کتابهایى که تا اینجا نام بردم) از کتابهایى است که صرفا سرگرمکننده و آسایشبخش اند. کتابهاى دستهى نخست (گاهى صراحتا و گاهى تلویحا) مبین آن اند که فرد باید زندگى خود را (کم یا زیاد) دگرگون سازد. کتابهاى دستهى دوم به این مسأله اعتنایى ندارند؛ آنها فرد را به دنیایى بدون چالش مىبرند. یکى از پىآمدهاى نامیمون رواج تمایز اخلاقى زیبایىشناختى تلفیقِ خواستِ خودآیینى با نیاز به آسایش و لذت است.
بله






















