کتاب مونته دیدیو اثر اری دلوکا؛ برنده جایزه فمینا فرانسه

اری دلوکا در کتاب مونته دیدیو، با نثری خیال‌انگیز و شاعرانه، راوی ماجراهای پسربچه‌ای از کوچه‌پس‌کوچه‌های مونته دیدیوی سال 1963 است؛ پسرکی بی‌نام که پس از ترک تحصیل، کارش را به‌عنوان جاروکش در یک کارگاه نجاری شروع می‌کند و قرار است طی تابستانی که پیش رو دارد، برای اولین‌بار طعم عشق را چشیده و یاد بگیرد که جهان را با دیدی تازه بنگرد. این رمان موفق به دریافت جایزه‌ی فمینا شده است.

درباره‌ی کتاب مونته دیدیو

کتاب مونته دیدیو (God's Mountain) از نویسنده‌ی مشهور ادبیات معاصر ایتالیا، اری دلوکا (Erri De Luca)، داستان بلوغ پسری سیزده ساله را در محله‌ی مونته دیدیو واقع در قلب نپال دنبال می‌کند که پس از اتمام دوره‌ی دبستان، تحصیل را رها کرده و حال می‌خواهد اولین روز کاری خود را نزد نجاری به نام اریکو آغاز کند. به مناسبت شروع زندگی جدیدش، پسرک تصمیم می‌گیرد تا وقایع روزانه‌ی خود را ثبت کند.

رمان مونته دیدیو، زندگی و رشد پسرک را با نثری شاعرانه بازگو می‌کند؛ از آشنایی با ماریا، دختری که عشق اول پسرک است و قرار است رازی مهم را با او در میان بگذارد، تا به تصویر کشیدن رابطه‌ی شیرین و صمیمی خانواده‌ی پسر و تجربه‌ی زیستن میان دو زبان ایتالیایی و ناپلی. نثر مسحورکننده‌ی اری دلوکا، شهر ناپل و محله‌ی مونته دیدیو را با تمام زشتی‌ها و زیبایی‌هایش پیش چشم خواننده زنده می‌کند.

ادبیات پساجنگ با چاشنی رئالیسم جادویی

رفاقت پسر با کفاشی به نام رافانیلو که بعد از جنگ آواره شده و آرزو دارد به سمت سرزمین موعود پرواز کند، جزو خواندنی‌ترین بخش‌های کتاب مونته دیدیو است. رافانیلوی گوژپشت، کفاشی را از فرشته‌ای که در رویاهایش ظاهر می‌شود یاد گرفته و بدون گرفتن دستمزد، کفش فقیرهای شهر را تعمیر می‌کند. فرشته‌ی رویاهای رافانیلو، به او وعده داده که روزی بال درآورده و به سمت بیت‌المقدس پرواز خواهد کرد.

خرید کتاب مونته دیدیو نشر مرکز را به تمامی دوستداران کتاب‌های اری دلوکا و رمان ایتالیایی معاصر پیشنهاد می‌کنیم. نویسنده در این اثر، داستان رشد و بزرگ شدن پسری فقیر را با نثری شاعرانه و ظریف دنبال می‌کند و تصویری صمیمی و گرم از فضای ناپل و فرهنگ خاص این منطقه را برای مخاطب ترسیم می‌کند. ترجمه‌ی این اثر برعهده‌ی مهدی سحابی بوده است.

نکوداشت‌های کتاب مونته دیدیو اثر اری دلوکا

• این رمان کوتاه درباره‌ی عادی‌ترین انسان‌ها و حاشیه‌ای‌ترین زندگی‌هاست، اما درعین‌حال به پژواک و بازتابی از مهم‌ترین کتاب‌های جهان بدل می‌شود. (روزنامه‌ی لا استامپا)
• نثر دلوکا غنی، پرطراوت و سرشار از زندگی‌ست؛ چنان که می‌توان طعمش را مثل میوه‌ای رسیده چشید. این قصه مخاطب را درگیر کرده و آنان را در فضای جادویی خود غرق می‌کند. (روزنامه‌ی لسپرسو)
• پس از بستن کتاب مونته دیدیو اثر اری دلوکا، حسی نازدودنی باقی می‌ماند که گویی به سرودی مقدس گوش سپرده‌ایم... و در نهایت، به بهشت دست یافته‌ایم. (روزنامه‌ی لاریپابلیکا)

کتاب مونته دیدیو برای شما مناسب است اگر

• ادبیات معاصر ایتالیا را دنبال کرده و می‌خواهید آثار یکی از نویسندگان برجسته و محبوب این کشور را مطالعه کنید.
• به ادبیات پساجنگ علاقه‌مند بوده و دوست دارید اثری متفاوت از تجربه‌ی مردم ناپل و ایتالیا در دهه‌ی 60 میلادی بخوانید.
• کتاب‌های اری دلوکا و نثر شاعرانه و جادویی او برایتان جذابیت دارد و قصد دارید روایت او از چالش‌های نوجوانی و بلوغ را مطالعه کنید.

در بخشی از کتاب مونته دیدیو: کوه خدا می‌خوانیم

جیغ و داد و سر و صدایى که مى‌شنوم ناپلى است، ناپلى حرف مى‌زنم، امّا وقتى مى‌نویسم ایتالیایى مى‌نویسم. بابا مى‌گوید: «ایتالیا زندگى مى‌کنیم امّا ایتالیایى نیستیم. براى این‌که به این زبان حرف بزنیم باید درس بخوانیم و یاد بگیریمش. مثل این‌که رفته باشى خارج، رفته باشى امریکا، امّا بدون این‌که سفر کرده و رفته باشى. خیلى از ماها هیچوقت ایتالیایى حرف نمى‌زنند و آخرش هم ناپلى مى‌میرند.»

بعد مى‌گوید زبان سختى است، امّا تو یادش مى‌گیرى و ایتالیایى مى‌شوى. «من و مادرت نه، ما نِمتونیمش، نِمتونیم، نمتونیم بشیم» مى‌خواهد بگوید نمى‌توانیم و لغتش را پیدا نمى‌کند. به‌اش مى‌گویم «نمى‌توانیم»، مى‌گوید «آفرین، تو بلدى زبان ملى را». بله، بلدم و حتى پنهانى مى‌نویسمش و یک کمى هم حس مى‌کنم که دارم به ناپلى خیانت مى‌کنم، براى همین هم توى ذهنم فعل ناپلى را صرف مى‌کنم: «مَ میتونم، تو میتونى، او میتونه، ما میتونیم، شما میتونین، اونا میتونن». مادر با حرف بابا موافق نیست.

مى‌گوید: «ما ناپلییم و چیز دیگم نیسّیم، لیتالیاى من، ایتالیاى من آمریکاس، واسه اى که نصف خونواده‌م اونجاس». بعد با این جمله تمام مى‌کند که «وطنِ آدم اونیه که شیکم آدمو سیر مى‌کنه». بابا به شوخى در جوابش مى‌گوید: «اگْ اى طور باشه وطن من تویى». بابا دلش نمى‌خواهد با مادر مخالفت کند. توى خانه ما کسى صداش را بلند نمى‌کند، باهم دعوا نمى‌کنیم. اگر هم بابا با چیزى مخالف باشد دستش را مى‌گذارد روى دهنش و نصف صورتش را پشت دستش قایم مى‌کند.