کتاب نمی‌تونی به من آسیب بزنی

کتاب نمی‌تونی به من آسیب بزنی نوشته‌ی دیوید گاگینز، روایتی الهام‌بخش از انسانی است که از دل فقر، تبعیض، خشونت و ناامیدی برخاست و با تکیه بر اراده، انضباط و قدرت ذهن، زندگی خود را از نو ساخت. این اثر که در گروه پرفروش‌ترین کتاب‌های نیویورک تایمز قرار گرفته، نه‌تنها زندگینامه‌ی گاگینز است، بلکه راهنمایی است عملی برای خودسازی و توسعه فردی، غلبه بر محدودیت‌های ذهنی و رسیدن به بالاترین ظرفیت‌های وجودی انسان.

درباره‌ی کتاب نمی‌تونی به من آسیب بزنی

دیوید گاگینز (David Goggins) تنها فرد شناخته‌شده‌ای است که دوره‌های آموزشی سه نیروی ویژه‌ی آمریکا، یعنی نیروی دریایی، ارتش و نیروی هوایی را با موفقیت پشت سر گذاشته و در چالش‌های دشوار ورزشی رکوردهای چشمگیری به ثبت رسانده است. او در کتاب نمی‌تونی به من آسیب بزنی (Can't Hurt Me: Master Your Mind and Defy the Odd) زندگی خود را از دوران کودکی و فقر تا تبدیل شدن به یکی از برجسته‌ترین چهره‌های نیروهای ویژه‌ی آمریکا و ورزشکاران استقامتی جهان روایت می‌کند.

موضوع کتاب نمی‌تونی به من آسیب بزنی تنها روایت موفقیت‌های نویسنده نیست؛ بلکه شرح مسیری است که او برای تغییر خود پیموده است. گاگینز که از سوی مجله‌ی اوت ساید لقب آماده‌ترین مرد واقعی آمریکا را از آن خود کرده، در این کتاب توضیح می‌دهد که انگیزه، به‌تنهایی زندگی انسان را متحول نمی‌کند و آنچه سرنوشت افراد را تغییر می‌دهد، انضباط، مسئولیت‌پذیری، پذیرش درد و آمادگی برای رویارویی با حقیقت است.

در هر فصل از کتاب نمی‌توانی به من آسیب بزنی دیوید گاگینز بخشی از زندگی خود را روایت می‌کند و تمرین‌ها و چالش‌هایی در اختیار خوانندگان قرار می‌دهد تا از بهانه‌تراشی، ذهنیت قربانی و منطقه امن فاصله بگیرند و با شناخت ضعف‌های خود، آن‌ها را به نقطه‌ی آغاز رشد تبدیل کنند.

قانون 40 درصد دیوید گاگینز

یکی از مهم‌ترین مفاهیم کتاب نمی‌تونی به من آسیب بزنی ، قانون 40 درصد دیوید گاگینز است. او معتقد است بیشتر انسان‌ها زمانی که احساس می‌کنند دیگر توانی برای ادامه ندارند، در واقع تنها از حدود چهل درصد ظرفیت واقعی خود استفاده کرده‌اند. از همین رو، کتاب توجه ویژه‌ای به مدیریت ذهن، پرورش سرسختی ذهنی و تغییر الگوهای فکری دارد و نشان می‌دهد که بزرگ‌ترین مانع موفقیت، محدودیت‌های ذهنی خود ما هستند، نه شرایط بیرونی.

در این کتاب با زندگینامه‌ی دیوید گاگینز، از کودکی دشوار، مبارزه با فقر و تبعیض گرفته تا تبدیل شدن به یکی از سرسخت‌ترین ورزشکاران استقامتی جهان آشنا می‌شوید و مدیریت ذهن خود را برای پذیرش مسئولیت، مقابله با ترس، عبور از منطقه امن خواهید آموخت؛ مفاهیمی که مسیر خودسازی و توسعه فردی را از زاویه‌ای متفاوت و کاربردی به تصویر می‌کشند. این کتاب را با ترجمه‌ی نفیسه تنکابنی مطالعه کنید.

با خرید کتاب نمی‌تونی به من آسیب بزنی انتشارات نسل نواندیش یکی از شناخته‌شده‌ترین کتاب‌های دیوید گاگینز را مطالعه خواهید کرد و در این مسیر از زندگی پرچالش وی الهام خواهید گرفت.

جوایز و افتخارات کتاب نمی‌تونی به من آسیب بزنی

• فروش بیش از 7 میلیون نسخه در سرتاسر جهان
• پرفروش‌ترین کتاب نیویورک تایمز

نکوداشت‌های کتاب نمی‌تونی به من آسیب بزنی

• کتاب نمی‌تونی به من آسیب بزنی آن‌قدر الهام‌بخش است که حتی بسیاری از آدم‌های کم‌تحرک و خانه‌نشین را هم به حرکت وامی‌دارد. (نقد و بررسی‌های کرکوس)
• دیوید گاگینز هر هدف و هر رؤیایی را، بدون هیچ استثنایی، به واقعیت تبدیل می‌کند. تمام. او توقف‌ناپذیر است. هیچ حد و مرزی برایش وجود ندارد، چون هرگز در منطقه‌ی امن خود زندگی نمی‌کند. توان ذهنی و توان جسمی او هم‌پای یکدیگرند. گاگینز ثابت می‌کند که اگر ذهنت همراهی کند، بدنت از پس هر کاری برمی‌آید. هیچ‌کس نمی‌تواند کسی را که معنای شکست را نمی‌شناسد، متوقف کند. (جو روگن، استندآپ کمدین)

کتاب نمی‌تونی به من آسیب بزنی برای شما مناسب است اگر

• به مطالعه‌ی زندگینامه‌ی انگیزشی افراد موفق علاقه دارید.
• می‌خواهید درباره‌ی رکودها و تمرینات دیوید گاگینز بیشتر بدانید و با مسیر متفاوت زندگی او آشنا شوید.
• به دنبال کتابی درباره‌ی خودسازی و توسعه فردی و تقویت انضباط فردی هستید.
• از کتاب‌هایی که علاوه بر روایت زندگی، راهکارهای عملی برای تغییر و رشد شخصی ارائه می‌دهند، لذت می‌برید.

در بخشی از کتاب نمی‌تونی به من آسیب بزنی می‌خوانیم

پاسی از نیمه‌شب گذشته بود و در خیابان پرنده پر نمی‌زد. وانت‌بارم را به پارکینگ خالی دیگری هدایت و موتور را خاموش کردم. تنها صدایی که به گوش می‌رسید، صدای وزوز خوفناک چراغ‌های هالوژن خیابان و صدای خس‌خس خودکارم بود که اسم رستوران فست‌فود دیگری را در فهرستم علامت می‌زدم. به آخرین رستوران از مجموعه رستوران‌های زنجیره‌ای و آشپزخانه‌های صنعتی سروِ غذا رسیدم؛ از همان رستوران‌هایی که بیش از آنچه فکرش را بکنید، مشتریان شبانه دارند. به همین دلیل بود که کسانی که مثل من این شغل را داشتند، باید در ساعات نیمه‌شب به این رستوران‌ها سر می‌زدند. تخته‌شاسی‌ام را در محفظۀ خالی درِ وانتم قرار دادم، وسایلم را برداشتم و جای‌گذاری تله‌موش‌ها را شروع کردم.

این جعبه‌های کوچک سبزرنگ در همه‌جا هستند. تقریباً در هر رستورانی که چشم بیندازید، تعدادی از آن‌ها را می‌بینید که به‌ظاهر پنهان شده‌اند. شغل من این بود که تله‌موش‌ها را طعمه‌گذاری کرده و آن‌ها را جابه‌جا و جایگزین کنم. گاهی‌اوقات به هدف می‌زدم و یک لاشۀ موش پیدا می‌کردم که هیچ‌وقت باعث تعجبم نمی‌شد. وقتی بوی مرگ به مشامتان می‌رسد، آن را حس می‌کنید.

وقتی با رؤیای پیوستن به واحد چتربازان نجات در نیروی هوایی ثبت‌نام کردم، این مأموریتی نبود که به‌خاطر آن به عضویت ارتش درآمدم. آن زمان نوزده‌ساله بودم و هشتاد کیلوگرم وزن داشتم و هنگامی‌که چهار سال پس از خدمت مرخص شدم، مثل یک بادکنک تا صدوسی‌وشش کیلوگرم باد شده بودم و وظیفۀ متفاوتی بر عهده‌ام بود. با آن وزن، حتی دولا شدن برای گذاشتن تله‌موش هم کار پرزحمتی بود. آن‌قدر چاق بودم که مجبور شده بودم یک جوراب ورزشی به قسمت وسط شلوارم بدوزم تا وقتی با یک پا روی زمین زانو می‌زدم، شلوارم پاره نشود. چرند نمی‌گویم. ظاهر تأسف‌باری داشتم.