کتاب ارتقای خودمدیریتی در مشکلات مزمن سلامتی: نظریه‌ها و کاربست

کتاب ارتقای خودمدیریتی در مشکلات مزمن سلامتی نوشته‌ی ارین مارتز، نگاهی تازه به مدیریت بیماری‌های مزمن و نقش خودمراقبتی در مسیر درمان دارد. این کتاب توضیح می‌دهد که زندگی با یک بیماری مزمن فقط به مصرف دارو و مراجعه به پزشک خلاصه نمی‌شود؛ بلکه مهارت‌هایی مانند تصمیم‌گیری آگاهانه، کنترل استرس، افزایش خودکارآمدی و تغییر رفتار نیز نقش مهمی دارند. ارین مارتز با بررسی نتایج جدیدترین پژوهش‌ها و تاثیر فناوری در مداخلات روان‌شناختی، مسیر خودمدیریتی مؤثر را به‌صورت کاربردی بررسی می‌کند.

درباره‌ی کتاب ارتقای خودمدیریتی در مشکلات مزمن سلامتی

کتاب ارتقای خودمدیریتی در مشکلات مزمن سلامتی؛ نظریه‌ها و کاربست (Promoting Self-Management of Chronic Health Conditions: Theories and Practice) نوشته ارین مارتز (Erin Martz)، اثری تخصصی در حوزه روانشناسی سلامت است که باتکیه‌بر پژوهش‌های علمی، مفهوم خودمدیریتی را از جنبه‌های نظری و عملی بررسی می‌کند. این کتاب نشان می‌دهد که مراقبت از بیماری‌های طولانی‌مدت تنها به مراجعه به پزشک محدود نیست و در واقع بخش مهمی از روند بهبود و حفظ کیفیت زندگی به مهارت‌هایی وابسته است که فرد در زندگی روزمره به کار می‌گیرد.

یکی از مباحث ابتدایی کتاب ارتقای خودمدیریتی در مشکلات مزمن سلامتی، به این پرسش پاسخ می‌دهد که خودمدیریتی چیست و چه تفاوتی با مفاهیمی مانند خودمراقبتی، سازگاری با بیماری و خوددرمانی دارد. به‌زعم نویسنده، خودمدیریتی مجموعه‌ای از مهارت‌ها برای کنترل علائم، مدیریت هیجان‌ها، تصمیم‌گیری آگاهانه، حل مسئله، همکاری با متخصصان و حفظ سبک زندگی سالم است که در نهایت به افزایش توانمندی فرد در مدیریت شرایط مزمن کمک می‌کند.

تقویت خودمدیریتی با مداخلات روان‌شناختی مؤثر

بخش مهمی از کتاب ارتقای خودمدیریتی در مشکلات مزمن سلامتی انتشارات ارجمند به مداخلات روان‌شناختی اختصاص دارد. در این فصول، نقش درمان شناختی رفتاری (CBT)، مصاحبه انگیزشی، تقویت امید، افزایش خودکارآمدی و مدیریت استرس در بهبود عملکرد افراد مبتلا به بیماری‌های مزمن بررسی می‌شود. ارین مارتز علاوه بر توضیح مبانی نظری، نتایج پژوهش‌های معتبر را نیز مرور کرده و نشان می‌دهد که چگونه این رویکردها می‌توانند پایبندی به درمان و تغییر رفتار بیمار را تقویت کرده و در نهایت به افزایش کیفیت زندگی او منتهی شوند.

در ادامه، کتاب وارد بررسی بیماری‌های مختلف می‌شود و برای هر یک، چالش‌ها و راهکارهای اختصاصی خودمدیریتی را توضیح می‌دهد. کتاب در فصول مستقل، اصول خودمدیریتی دیابت، بیماری‌های قلبی، سرطان، آرتریت، ام‌اس، صرع، درد مزمن، رفتارهای اعتیادی، HIV، آسیب‌های بینایی و شنوایی و آسیب‌های ناشی از سوختگی را توضیح داده و نشان می‌دهد که اگرچه اصول خودمدیریتی مشترک هستند، اما هر بیماری نیازمند آموزش‌ها و مداخلات ویژه خود است.

نقش فناوری‌های نوین در ارتقای خودمدیریتی بیماران

از دیگر بخش‌های قابل‌توجه کتاب ارتقای خودمدیریتی در مشکلات مزمن سلامتی، بررسی نقش فناوری در مراقبت از بیماران است. ارین مارتز به موضوعاتی مانند پزشکی از راه دور، برنامه‌های اینترنتی، ابزارهای دیجیتال و روش‌های نوین آموزش بیماران می‌پردازد و توضیح می‌دهد که چگونه این فناوری‌ها می‌توانند ارتباط میان بیمار و تیم درمان را تقویت کرده و امکان پیگیری مداوم وضعیت سلامت را فراهم کنند. همچنین در فصل‌های پایانی، مدل‌های نظام سلامت و شیوه‌های حمایت از برنامه‌های خودمدیریتی در سطح سازمانی و اجتماعی معرفی می‌شوند.

این اثر باتکیه‌بر پژوهش‌های علمی، مثال‌های بالینی و مدل‌های معتبر، راهنمایی جامع برای شناخت خودمدیریتی و نقش آن در مراقبت از بیماری‌های مزمن ارائه می‌دهد. خرید کتاب ارتقای خودمدیریتی در مشکلات مزمن سلامتی با ترجمه خدیجه باباخانی و فردین مرادی منش، فرصتی برای آشنایی با نظریه‌ها، مداخلات مؤثر و راهکارهای مبتنی بر شواهد در حوزه سلامت و خودمدیریتی است.

کتاب ارتقای خودمدیریتی در مشکلات مزمن سلامتی برای شما مناسب است اگر

• دانشجو یا پژوهشگر رشته‌های روان‌شناسی، پزشکی، پرستاری یا توان‌بخشی هستید.
• به روانشناسی سلامت و کاربرد آن در مراقبت از بیماران علاقه دارید.
• به دنبال یک کتاب درباره خودمدیریتی و آموزش بیماران به‌منظور بهبود کیفیت زندگی آن‌ها هستید.

در بخشی از کتاب ارتقای خودمدیریتی در مشکلات مزمن سلامتی: نظریه‌ها و کاربست می‌خوانیم

خودمدیریتی کارآمد شامل توانایی نظارت بر بیماری فرد و یافتن واکنش‌های شناختی، رفتاری و هیجانی لازم برای حفظ کیفیت زندگی رضایت‌بخش است (بارلو و همکاران، 2002). خودمدیریتی شامل بعضی مهارت‌ها و وظایف کلی از قبیل حل مسئله، تصمیم‌گیری، استفاده از منابع، ایجاد مشارکت بین فرد و نظام‌های مراقب سلامتی، و اقدامات عملی است.

سایر مهارت‌ها و وظایف مربوط به نوع مشکلات سلامتی هستند؛ برای مثال بیماران مبتلا به دیابت به دریافت انسولین نیاز دارند (اودلو، 2013). متخصصان مراقب سلامتی می‌توانند به مثابۀ راهنما برای کمک به افزایش مهارت‌های خودمدیریتی افراد شناخته شوند.

با وجود این، هنگامی‌که افراد فاقد مجموعه مهارت‌های مقابله‌ای مؤثر برای مدیریت عوامل استرس‌زای روان‌شناختی و خواسته‌های انطباقی هستند که به زندگی فرد مبتلا به مشکلات مزمن سلامتی تحمیل می‌شوند، پریشانی هیجانی ممکن است بر وضعیت روان‌شناختی و فیزیولوژیکی آن‌ها تأثیر گذارد (دونیس، کامرون، و ادواردی، 2000).

این فصل به یکی از مؤثرترین رویکردها یعنی درمان شناختی‌رفتاری (CBT) می‌پردازد که برای ارتقای خودمدیریتی در همۀ سنین و انواع مشکلات سلامتی مشخص شده است (هافمن، 2011، 2014؛ هافمن، اسنانی، سویر و فانگ، 2012).

ما با توصیف درمان شناختی‌رفتاری شروع می‌کنیم که چگونه ممکن است خودمدیریتی را ارتقا دهد و جنبه‌های اصلی درمان را مرور می‌کنیم. سپس، مشکلات اصلی همراه با مشکلات مزمن سلامتی و همچنین چگونگی افزایش خودمدیریتی در افراد مبتلا به چنین مشکلاتی توسط فنون و مهارت‌های درمان شناختی‌رفتاری مورد بحث قرار گرفته و با توضیحی در مورد اشکال مختلفی ادامه می‌یابد که این درمان می‌تواند در آن چارچوب‌ها عرضه شود.