کتاب برای آن‌هایی که گم شده‌اند

کتاب برای آن‌هایی که گم شده‌اند نوشته‌ی جولیا برایان توماس، یک رمان تاریخی خواندنی است که در بستر جنگ جهانی دوم، داستان زنی را روایت می‌کند که در میان آشوب جنگ، برای نجات خود و ساختن آینده‌ای تازه، سفری سرنوشت‌ساز را آغاز می‌کند. این رمان با شخصیت‌هایی باورپذیر و روایتی پرکشش، تصویری ماندگار از شجاعت، امید و انتخاب در تاریک‌ترین روزهای تاریخ را ترسیم می‌کند.

درباره‌ی کتاب برای آن‌هایی که گم شده‌اند

اگر از طرفداران داستان‌هایی باشید که تاریخ را با احساسات انسانی در هم می‌آمیزند، کتاب برای آن‌هایی که گم شده‌اند (For Those Who Are Lost) می‌تواند انتخابی متفاوت و به‌یادماندنی باشد. این اثر که یکی از کتاب‌های جولیا برایان توماس (Julia Bryan Thomas) است، خواننده را به روزهای پرالتهاب جنگ جهانی دوم می‌برد؛ زمانی که تصمیم‌های اجباری می‌توانستند مسیر زندگی انسان‌های بسیاری را تغییر دهند.

داستان کتاب برای آن‌هایی که گم شده‌اند انتشارات شالگردن از جزیره‌ی گرنزی، یکی از جزایر مانش، آغاز می‌شود؛ جایی که سایه‌ی جنگ هرروز پررنگ‌تر می‌شود و مردم می‌دانند اشغال جزیره توسط نیروهای آلمان نازی بالاخره اتفاق می‌افتد. در همین شرایط با «لیلی» آشنا می‌شویم؛ زنی که سال‌ها در سکوت، زندگی مشترکی پر از رنج و خشونت را تحمل کرده و اکنون در میانه‌ی بحرانی جهانی، فرصتی برای تغییر سرنوشتش پیدا می‌کند.او خانه، گذشته و تمام آنچه برایش آشناست را پشت سر می‌گذارد و همراه موج بزرگ تخلیه‌ی زنان و کودکان، راهی سفری نامعلوم می‌شود.

زنان شجاع در دل جنگ

جذابیت رمان برای آن‌هایی که گم شده‌اند فقط به فرار از جنگ محدود نمی‌شود. در همان نخستین فصل‌ها، نویسنده مخاطبان را درگیر تصمیم‌هایی می‌کند که هیچ پاسخ ساده‌ای ندارند. لیلی در مسیر خروج از جزیره، ناخواسته مسئولیت مراقبت از دو کودک را بر عهده می‌گیرد؛ کودکانی که در هیاهوی جنگ از مادرشان «آوا» جدا شده‌اند. این همراهی، مسیر داستان را به شکلی طبیعی تغییر می‌دهد و باعث می‌شود مخاطب قدم‌به‌قدم با شخصیت‌ها همراه شود، بی‌آنکه روایت به دام احساسات اغراق‌آمیز بیفتد.

جولیا برایان توماس در کتاب برای آن‌هایی که گم شده‌اند تنها از جنگ و اشغال نمی‌گوید؛ بلکه تصویری انسانی از زنان در جنگ ارائه می‌دهد؛ زنانی که مجبورند میان امنیت، خانواده، عشق، وظیفه و آینده یکی را انتخاب کنند. همین نگاه باعث شده شخصیت‌های داستان واقعی و باورپذیر به نظر برسند. لیلی نه یک قهرمان دست‌نیافتنی است و نه شخصیتی شکست‌خورده؛ او زنی معمولی است که شرایط سخت، او را وادار به تصمیم‌های بزرگ می‌کند. همین ویژگی، او را به یکی از همان زنان شجاع تبدیل می‌کند که بدون اسلحه، اما با امید و اراده، در برابر ویرانی جنگ می‌ایستند.

روایت امید در تاریک‌ترین روزها

در کنار فضای تاریخی، رمان برای آن‌هایی که گم شده‌اند حال‌وهوای یک رمان عاشقانه‌ی تاریخی را نیز حفظ می‌کند. گذشته‌ی شخصیت‌ها، خاطرات، روابط عاطفی و زخم‌هایی که از عشق و زندگی بر دلشان مانده، در تار و پود روایت جریان دارد و به داستان عمق بیشتری می‌بخشد. با این حال، نویسنده اجازه نمی‌دهد جنبه‌ی عاشقانه بر بستر تاریخی غلبه کند؛ بلکه هر دو را در تعادلی منطقی کنار هم پیش می‌برد.

یکی از نقاط قوت کتاب برای آن‌هایی که گم شده‌اند، فضاسازی دقیق آن است. از خیابان‌های آرام گرنزی پیش از اشغال گرفته تا بندرهای شلوغ، کشتی‌های مملو از آوارگان و ایستگاه‌های قطاری که زنان و کودکان را به آینده‌ای نامعلوم می‌برند، همه با جزئیاتی توصیف شده‌اند که خواننده به راحتی خود را میان آن‌ها تصور می‌کند. این توصیف‌ها، بدون اینکه روند داستان را کند کنند، حس اضطراب، دلتنگی و امید را هم‌زمان منتقل می‌کنند.

آنچه که جولیا برایان توماس خلق کرده رمانی است درباره‌ی انتخاب، از دست دادن، امید و شروع دوباره؛ داستانی که نشان می‌دهد گاهی بزرگ‌ترین تغییرات زندگی، درست در دل تاریک‌ترین روزهای تاریخ شکل می‌گیرند. اگر به دنبال یک رمان تاریخی خارجی با شخصیت‌های ماندگار، روایت روان، فضای احساسی و پس‌زمینه‌ی واقعی جنگ جهانی دوم هستید، خرید کتاب برای آن‌هایی که گم شده‌اند را به شما پیشنهاد می‌کنیم. این کتاب توسط محمدرضا حسینیان به فارسی ترجمه شده است.

نکوداشت‌های کتاب برای آن‌هایی که گم شده‌اند

• رمانی خواندنی برای علاقه‌مندان به روایت‌های شخصی از جنگ؛ به‌ویژه آن‌هایی که همیشه می‌پرسند: «پس زنان و کودکان در جنگ چه سرنوشتی داشتند؟» (بوک لیست)
• روایت کتاب برای آن‌هایی که گم شده‌اند بیش از آنچه انتظار دارید، پرتعلیق و نفس‌گیر از کار درآمده است. سرنوشت شخصیت‌ها در شرایطی سخت به هم گره می‌خورد و این تنشی مداوم در سراسر داستان ایجاد کرده و روایت را با سرعتی زیاد پیش می‌برد؛ تا سرانجام به پایانی عمیقاً تأثیرگذار و احساسی برسد. (آدری بلیک)

کتاب برای آن‌هایی که گم شده‌اند برای شما مناسب است اگر

• از طرفداران رمان‌های تاریخی به‌خصوص رمان‌های مربوط به جنگ جهانی دوم هستید.
• به دنبال یک داستان زنانه و الهام‌بخش می‌گردید.
• به ادبیات ضدجنگ علاقه دارید.

در بخشی از کتاب برای آن‌هایی که گم شده‌اند می‌خوانیم

هنری سایمون از لحظه‌ای که پا به قطار گذاشت، می‌دانست که این کار اشتباه است. او برگشت تا با زنی که از او و کاترین مراقبت می‌کرد صحبت کند، اما شخص دیگری، به‌طور غیرقابل توضیحی، جای او را گرفته بود. هنری در راهرویی باریک دورتر و دورتر رفت تا بالاخره صندلی خالی پیدا کرد. روی آن ایستاد و به اطراف نگاهی انداخت تا زن و خواهرش را ببیند که سوار قطار می‌شوند، اما آن‌ها را پیدا نکرد. این وحشتناک‌ترین روز زندگی او بود. هنوز می‌توانست صورت والدینش را به یاد بیاورد که آن روز صبح گفتند او و کاترین را به خارج از جزیره می‌فرستند. این صحنه تا زمانی که زنده بود با او می‌ماند.

پدرش در هنگام صبحانه گفته بود: «چیز مهمی دارم که به تو بگویم هنری. امروز با خواهرت به انگلیس خواهی رفت.»

هنری به یاد می‌آورد که به سوسیس‌های درشت داخل بشقابش خیره شده بود، اما نمی‌توانست شروع به خوردن آن‌ها کند.

«چرا ما به خارج از جزیره می‌رویم؟ شما هم می‌آیید؟»

هنری نگاه‌هایی که بین پدر و مادرش ردوبدل می‌شد را دید.

پدرش جواب داد: «نه پسرم. فقط تو و کاترین. تمام دانش‌آموزان مدرسه و معلم‌ها امروز به انگلیس می‌روند.»

مادرش اضافه کرد: «این فقط برای مدت کوتاهی خواهد بود. من و پدرت به زودی پیش شما می‌آییم.»

هنری پرسید: «ما در دردسر افتاده‌ایم؟»

او سعی می‌کرد پسر خوبی باشد، اما همیشه چیزهایی را فراموش می‌کرد، به عنوان مثال: چاقویی که متعلق به خانه بود را در انبار جا گذاشته بود. پیگیری امور همیشه برای او سخت بود.

مادرش به او اطمینان داد: «نه، تو در دردسر نیستی.» اما هنری همچنان به دنبال پاسخ به پدرش نگاه می‌کرد.

پدرش پرسید: «تو می‌دانی که شغل سربازان چیست، هنری؟»

هنری جواب داد: «آن‌ها از مردم محافظت می‌کنند و شهر را امن نگه می‌دارند؛ مانند سربازانی که این‌جا بودند. آن‌ها اکثرا خوب هستند، به جز آن بدهایی که با انگلیس می‌جنگند. آن‌ها قلدرهایی هستند که به مردم آسیب می‌زنند.»

پدر سرش را تکان داد و گفت: «درست است پسر خوب و این دلیلی‌ست که شما را برای مدت کوتاهی به خارج از جزیره می‌فرستیم. تعداد زیادی سرباز بد به این‌جا خواهند آمد و ما نمی‌خواهیم کودکان بترسند.»