کتاب خاندان مالاولیا اثر جووانی ورگا از نشر چشمه

کتاب خاندان مالاولیا نوشته‌ی جووانی ورگا، یکی از مهم‌ترین آثار کلاسیک ادبیات ایتالیا در مکتب وریسم به شمار می‌آید. این رمان کلاسیک زندگی یک خانواده‌ی ماهیگیر سنتی ایتالیایی را به تصویر می‌کشد که برای حفظ زندگی و بقا با مشکلات زیادی مواجه هستند.

درباره‌ی کتاب خاندان مالاولیا

کتاب خاندان مالاولیا (I Malavoglia) نوشته‌ی جووانی ورگا (Giovanni Verga)، نویسنده‌ی معروف ایتالیایی است که در زمان کوتاهی به یکی از آثار شاخص و مطرح مکتب وریسم در ایتالیا تبدیل شد. این رمان روایتگر خانواده‌ای ماهیگیر اهل سیسیلی است که در دهکده‌ی ماهیگیری آچی ترتسا در خانه‌‌ای قدیمی زندگی می‌کنند. تمامی اعضای خانواده، با وجود سختکوشی، از سوی اهالی دهکده، با نام مالاولیا به معنی تنبل نامیده می‌شوند. به همین دلیل ارباب اینتونی، بزرگ‌ترین عضو خانواده، تصمیم جدید و بزرگی برای تغییر وضعیت اقتصاد خانواده می‌گیرد.

تا پیش از این، زندگی این خانواده تنها بر پایه‌ی کار و دریا و سنت‌های خانوادگی بود. اینتونی برای تغییر وضعیت مالی خانواده، محموله‌ای از لوبیا را به‌صورت نسیه تهیه می‌کند تا با قایق خانوادگی خود بفروشند اما هیچ‌چیز طبق برنامه‌ی او پیش نمی‌رود و بدشانسی و اتفاقات ناخوشایند یکی پس از دیگری برای این خانواده رقم می‌خورد. از اینجا، داستان به روایتی چالش‌برانگیز درباره‌ی تلاش خانواده برای حفظ زندگی و جایگاه خود تبدیل می‌شود.

خاندان مالاولیا در برابر طوفان

اعضای این خانواده نسل‌ها است که از راه ماهیگیری زندگی خود را می‌گذرانند و طوفان بخش جدایی‌ناپذیر زندگی تمام ماهیگیران است. بااین‌حال طوفانی که ناگهان در زندگی خاندان مالاولیا می‌افتد، با تمام طوفان‌های قبلی تفاوت دارد. یکی از فرزندان جوان‌تر خانواده مسئولیت حمل محموله‌ی لوبیا را به‌عهده می‌گیرد، اما طوفان دریا باعث از بین رفتن تمام سرمایه‌ی ارباب اینتونی می‌شود.

در ادامه‌ی داستان، خانواده باید با مشکلات پیاپی مواجه شوند. هر حادثه منجر به مشکلی بزرگ‌تر می‌شود و در نهایت تاثیر تمامی این مشکلات شبیه یک طوفان بزرگ و بی‌پایان تمامی اعضای خانواده را درگیر می‌کند. در این شرایط اعضای خانواده باید در عین مواجه با مشکلات، همبستگی خود را نیز حفظ کنند. جووانی ورگا در این کتاب سعی دارد با نمادهای بیرونی ریشه‌های این همبستگی را به مخاطب نشان دهد.

خانه‌ نمادی از خانواده و تعلق

ورگا در ابتدای داستان خاندان مالاولیا، خانه‌‌ای قدیمی را توصیف می‌کند که میراث چندساله‌ی این خانواده است. این مسئله اهمیت خانه در روند داستان و شرایط خانواده را نشان می‌دهد. برای خانواده‌ی سنتی مالاولیا خانه چیزی فراتر از محل زندگی است و مکانی برای تعلق و همبستگی اعضای خانواده به شمار می‌آید. به همین دلیل تمامی اعضا در تلاش هستند در هر شرایطی این خانه و درخت ازگیل محبوبشان را حفظ کنند. بنابراین وقتی مشکلات مالی باعث می‌شود خانه را از دست بدهند، خانواده تمام تلاششان را می‌کنند تا آن را دوباره به دست آوردند.

ارباب اینتونی در زندگی، بیشتر از هر چیزی، به خانواده و ارزش‌هایی مانند همدلی، کار، صبر و وفاداری اهمیت می‌دهد. در طول داستان، او تلاش می‌کند به اعضای خانواده‌ی خود نشان دهد که خانه، چیزی بیشتر از یک مکان فیزیکی، هویت، خاطرات و گذشته‌ی یک خانواده را حفظ می‌کند.

نگاه جووانی ورگا به مشکلات خانوادگی

جووانی ورگا در کتاب داستانی خود با زبان ساده، تصویری از یک خانواده‌ی معمولی و سنتی ایتالیایی را نشان می‌دهد. خانواده‌ای که سال‌هاست به شیوه‌ی سنتی زندگی خود را سپری می‌کنند. در این میان، یکی از اعضای جوان خانواده نگاهی کاملا متفاوت به زندگی دارد و می‌خواهد در چارچوبی جدید مسیر آینده‌ی خود را بسازد. یکی از نقاط درخشان رمان خاندان مالاولیا این تضاد بین تفکر سنتی و تمایل به تغییر در شخصیت‌ها است. ورگا در این کتاب، به‌عنوان نویسنده‌ای بی‌طرف، هر دو دیدگاه را بیان می‌کند، بدون آنکه یکی از آن‌ها را بهتر بداند. در واقع او نشان می‌دهد هر تصمیم به پیامدهای خودش را دارد.

این رمان ماجرای واقع‌گرایانه‌ای از انسان‌های معمولی قرن نوزدهم ایتالیا است که تلاش می‌کنند تعادل زندگی خود را در تمامی شرایط حفظ کنند. نویسنده‌ی کتاب در سراسر داستان با لحن بی‌طرفانه‌ی خود نشان می‌دهد که تصمیم هر یک از اعضای خانواده به‌تنهایی در تغییر موقعیت زندگی‌شان تاثیر ندارند؛ بلکه شرایط اقتصادی، جایگاه اجتماعی و سنت‌ها نیز بر تغییر مسیر زندگی اثرگذار هستند. در حقیقت شکست‌های مالاولیا تنها نشان‌دهنده‌ی شکست یک خانواده نیست و بیانگر دشواری زندگی طبقات محروم جامعه است.

این کتاب توسط زهره بهرامی ترجمه شده و توسط انتشارات چشمه به چاپ رسیده است. اگر به داستان‌های کلاسیک واقع‌گرایانه با موضوع درام خانوادگی علاقه دارید، با خرید کتاب خاندان مالاولیا می‌توانید با تغییرات و چالش‌های یک خانواده‌ی ماهیگیر ایتالیایی در قرن نوزدهم همراه شوید.

اقتباس سینمایی از کتاب خاندان مالاولیا

لوکینو ویسکونتی، کارگردان مطرح ایتالیایی، در سال 1948 براساس این رمان کلاسیک و پرطرفدار ایتالیایی فیلمی به نام زمین می‌لرزد را تهیه و تولید کرد. این فیلم مستند داستانی با اقتباس از رمان جووانی ورگا، داستان پرچالش این خانواده‌ی فقیر ایتالیایی را به تصویر می‌کشد. فیلم زمین می‌لرزد یکی از آثار شاخص دوران نئورئالیسم سینمای ایتالیا است و در سال 2008 در فهرست 100 فیلم ارزشمند میراث فرهنگی ایتالیا قرار گرفت.

کتاب خاندان مالاولیا برای شما مناسب است اگر

• به خواندن آثار ادبی کلاسیک جهان علاقه دارید.
• دوست دارید بیشتر با ادبیات و فرهنگ ایتالیا آشنا شوید.
• از خواندن داستان‌های رئالیسم ادبی لذت می‌برید.

در بخشی از کتاب خاندان مالاولیا می‌خوانیم

دایی کروچیفیسو، تسبیح بزرگی در دست، پای محراب مریم محزون زانو زده بود و با صدایی تودماغی بندهایی از دعا را می‌خواند که دل ابلیس را هم به درد می‌آورد. بین این آوه ماریا تا آوه ماریای بعدی صحبت از کاسبی باقلا بود و پرویدنتسا در دریا و لنگایی که مانده بود با پنج بچه. ارباب چیپلّا شانه بالا انداخت و گفت «در این دوره‌وزمانه هیچ‌کس از وضعیت خودش راضی نیست و همه می‌خواهند زمین‌وزمان را توی مشت‌شان بگیرند.»

هم‌ولایتی زوپّیدو در خاتمه گفت «راستش شاید برای خانواده‌ی مالاولیا روز نحسی باشد.»

پی‌یدی‌پاپرا افزود «من که اصلاً دلم نمی‌خواهد جای هم‌ولایتی بستیاناتسو باشم.»

غروب غمگین و سرد از راه رسید. گاه‌به‌گاه باد شمالی تند می‌وزید و باعث بارش رگبار ملایم و لطیفی می‌شد. اگر شبی قایقِ آدم سالم شکم به خشکیِ ساحل بسپرد، آن وقت است که بخار دیگ غذا و گذاشتن بچه‌ها بین پاها و شنیدن صدای دمپایی زن از پشت‌سر، در خانه لذت‌بخش می‌شود. بی‌کاره‌ها ترجیح می‌دادند در آن یکشنبه که وعده‌ی دوشنبه‌ای طولانی را می‌داد در میخانه تفریح کنند و حتی سنگ‌های دو طرف آتش‌دان از بابت آتش مابین‌شان سرخوش بودند، طوری که عمو سانتورو که آن بیرون دست‌هایش را دراز کرده و چانه‌اش را روی زانو گذاشته بود کمی خود را به سمت آن کشیده بود تا پشتش گرم شود.

رکّو اسپاتو پیپش را دم‌در روشن کرد و گفت در این لحظه از هم‌ولایتی بستیاناتسو آسوده‌تر است و بی‌هیچ فکر اضافه‌ای دست در جیب کرد و دو سانتیم صدقه داد.

پی‌یدی‌پاپرا به او گفت «صدقه‌ات را ریختی دور. شکرگزاری از پروردگار بابت ایمن ماندن از توفان! خطری در کار نیست و تو قرار نیست به عاقبت هم‌ولایتی بستیاناتسو دچار شوی.»