معرفی و دانلود کتاب خیال در دفتر پستی: تراژی کمدی در هفت صحنه و یک اپیلوگ

معرفی کتاب خیال در دفتر پستی: تراژی کمدی در هفت صحنه و یک اپیلوگ

کتاب خیال در دفتر پستی نوشته‌ی ائلچین افندی اف نمایشنامه‌ای فلسفی با رگه‌هایی از طنز است که ما را با زنی خسته و کلافه از زندگی روزمره آشنا می‌کند؛ نام این زن عادله است و از اینکه هرروز صبح همسرش را ببیند و با همکارانش درباره‌ی موضوعات سطحی حرف بزند، خسته شده است. او به تغییری بزرگ نیاز دارد، حتی اگر این تغییر فقط ساخته‌ی ذهنش و در خیالاتش باشد.

درباره‌ی کتاب خیال در دفتر پستی

زندگی در واقعیت خسته‌کننده و کسالت‌بار است. همه‌چیز تکراری است و هیچ اتفاق تازه و جالبی رخ نمی‌دهد. انسانی که در زندگی شهرنشینی گرفتار شود و روزی دوبار مسیر خانه تا اداره را برود و برگردد، ممکن است خود یک خطای عمدی مرتکب شود تا شاید رئیسش توبیخش کند و از این طریق در زندگی‌اش هیجانی به‌وجود آید؛ همانند کاری که عادله در محل کار خود انجام می‌دهد تا شاید کمی از روزمرگی خارج شود. کتاب خیال در دفتر پستی (Fantasy in the post office) ما را با عادله همراه می‌کند؛ اما دقیقا نمی‌دانیم در کجا و به چه دلیل!

ما صرفا قرار نیست در خانه و محل کار در کنار عادله باشیم، بلکه در رویاهای او نیز حضور داریم و در میان ذهن و افکار عادله، با جامعه‌ی خسته و فرسوده‌ی آذربایجان و تضادهای میان مردم این سرزمین، آشنا می‌شویم. ائلچین افندی اف (Elchin Afandiyev) ما را منتظر نگه نمی‌دارد تا با حادثه‌ای دگرگون‌کننده روبه‌رو شویم و به نقطه‌ی اوج نمایشنامه برسیم، بلکه به‌آرامی به ما نشان می‌دهد در یک جامعه‌ی گرفتار شده به روزمرگی و ریاکاری، روح و روان انسان‌ها تا چه اندازه آسیب می‌بیند.

با خیال در دفتر پستی روزهای خود را بگذارنید

خلیل درباره‌ی خریدن شوید حرف می‌زند. می‌گوید ویتامین ث دارد و این ویتامین برای همه‌ی دردها مفید است! رادیو گزارش ورزشی پخش می‌کند و بیرون از خانه یک پیرزن، در گوشه‌ای از خیابان نشسته و جوراب می‌بافد. خلیل به‌شدت مهربان است، آن‌قدر که می‌تواند آدم را کلافه و ناچار کند تا سرش داد بزنی. عادله باید به سرعت به محل کارش برود و خلیل که کمی دیرتر آماده می‌شود، خود صبحانه‌اش را درست می‌کند. همه‌چیز کسالت‌بار است و تمام این اتفاقات خسته‌کننده هر روز در کتاب خیال در دفتر پستی نشر رایبد تکرار می‌شوند.

تصور نکنید که قرار است بمب اتمی وسط محل کار عادله به زمین بخورد و نمایشنامه‌ی خیال در دفتر پستی ائلچین افندی اف دچار هیجان شود. عادله پشت میز محل کار در یکی از خسته‌کننده‌ترین اداره‌های جهان - اداره‌ی پست - نشسته است و به صحبت‌های همکارانش درباره‌ی معشوق‌های سابقشان و بی‌وفایی مردان گوش می‌دهد. در همین بین رفیق تک که رئیس عادله در اداره است، مدام از همه‌چیز ایراد می‌گیرد و به نارضایتی کارمندانش اضافه می‌کند تا یک روز بسیار بد را برای آن‌ها بسازد.

نجات‌دهنده وارد می‌شود...

یک ویولونیست وارد اداره شده و این اصلاً منطقی نیست. لباس‌هایش به سبک کلاسیک و عجیب است. ائلچین افندی‌اف او را به این دفتر کار فرستاده تا خوشبختی را بر سر شخصیت‌های کتاب خیال در دفتر پستی نازل کند. در همان لحظه مردی زیبا، بسیار خوش‌پوش و خوشبو وارد می‌شود و نگاه عادله خیره به اوست. این‌طور که معلوم است هیچ‌کس جز عادله او را نمی‌بیند! مرد انگار برای کار خاصی آمده است و هنگام حضور او همه‌چیز به رنگ دیگری درآمده است.

نمایشنامه‌ی خیال در دفتر پستی ترجمه‌ی نوید عظیمی این مرد را که حضورش کوتاه اما نجات‌دهنده است به‌سراغ عادله می‌فرستد؛ مردی که هم ما و هم خود عادله می‌دانیم چیزی جز یک توهم نیست، اما تنها اوست که می‌تواند حرف‌های عادله را درک کند و برای او از سرنوشت و صداقت و زندگی حرف بزند.

این مرد ناشناس همه‌چیز را درباره‌ی احساسات و زندگی عادله می‌داند. او از رازهای تمام آشنایان عادله پرده برمی‌دارد و واقعیت‌هایی را درباره‌ی رفیق تک و خلیل بازگو می‌کند. او همان انسان صادق و عمیقی است که عادله همیشه منتظر رسیدنش بود، حتی اگر او چیزی بیشتر از یک خیال نباشد باز هم نجات‌دهنده است. بسیاری از ما در چاه روزمرگی گرفتاریم و خرید خیال در دفتر پستی یک طناب نجات است که ما را از تکرار و روزمرگی خلاص می‌کند.

کتاب خیال در دفتر پستی برای شما مناسب است اگر

• از روزمرگی خود خسته شده‌اید و به‌دنبال راهی برای رهایی از این یکنواختی هستید، حتی شده راهی غیرواقعی و خیال‌انگیز.
• از خواندن نمایشنامه‌هایی که دارای درون‌مایه‌ی اخلاقی، فلسفی و درون‌مایه‌های طنز هستند، لذت می‌برید.
• می‌خواهید اثری را بخوانید که بین خیال و واقعیت مرزی قائل نیست و شما را به میان رویاهای راوی دعوت می‌کند.

در بخشی از کتاب خیال در دفتر پستی: تراژی کمدی در هفت صحنه و یک اپیلوگ می‌خوانیم

یک پسر با فراک سیاهی بر تن و ویولونی در دست، بی‌اعتنا به ‌هیچ‌کس و هیچ‌چیز، وارد صحنه می‌شود. با گام‌های سریع نزدیک عادله می‌آید. بالای سر او می‌ایستد، ویولون را برداشته و شروع به نواختن می‌کند. ‌به‌جز تماشاگران کسی او را نمی‌بیند؛ نه خود عادله، نه رفیق‌تک که ‌آن طرف‌ سرجایش نشسته و مشغول ‌حساب‌وکتاب با چرتکه است، نه بابا که پاکت‌ها را ‌مهروموم می‌کند و نه دیگر کارمندان که پشت باجه‌ها نشسته و مشغول کار هستند.

طبعاً آدم‌هایی که هر دقیقه وارد دفتر شده یا از آن خارج می‌شوند نیز او را نمی‌بینند. عادله منتظر است؛ انگار الآن یک نفر قرار است بیاید و درست جلوی او بایستد؛ «یک نفر» که نمایندۀ چیزهای غیرعادی است. مردی با پیراهن سفید، کت‌وشلوار و کراوات سیاه، انگار که از بین خلأ آمده باشد، از در بیرونی دفتر وارد شده، نزدیک عادله می‌آید و روبروی او می‌ایستد. ‌به‌جز تماشاگران و عادله، کسی او را نمی‌بیند.

مرد: سلام.

عادله: [با شیفتگی یک بچه] سلام...

مرد: نامه‌ای برای من نیومده؟

عادله: برای شما؟... یه لحظه... [با سعی زیاد بین نامه‌های «پست رستانت» می‌گردد. ناامید] خیر، نامه‌ای برای شما نیومده...

مکث کوتاه.

ویولونیست درحال نواختن است.

مرد: خوب نگاه ‌کنین، خواهش می‌کنم.

عادله دوباره با تلاش فراوان نامه‌ها را ‌یکی‌یکی نگاه می‌کند.

عادله: [خیلی ناامید] نه، نیست...

مرد: [فکرکنان] که این‌طور...

عادله: [بعد از اندکی درنگ] شما منتظر ‌نامه‌ین. این نامه برای شما خیلی مهمه، درست نمی‌گم؟

مرد: درسته.