معرفی و دانلود کتاب در مسیر جاده‌ها

معرفی کتاب در مسیر جاده‌ها

سیلون پرودوم در کتاب در مسیر جاده‌ها از زندگی مردی می‌گوید که پس از سال‌ها سکونت در پاریس در آستانه‌ی چهل‌سالگی به شهر کوچکی نقل مکان می‌کند و در آنجا با دوست قدیمی‌اش روبه‌رو می‌شود. مواجهه‌ای که پرسش‌های بسیاری در باب آزادی، میل، دوستی و عشق را در ذهنش شکل می‌دهد. این داستان روانشناسانه و عاشقانه جایزه‌ی فمینا را از آن خود کرده است.

درباره‌ی کتاب در مسیر جاده‌ها

ساشا، قهرمان رمان در مسیر جاده‌ها (Par les routes) اثر سیلون پرودوم (Sylvain Prudhomme)، نویسنده‌ای است که تصمیم می‌گیرد با ترک کردن پاریس، زندگی تازه‌ای بسازد؛ کاری از جنس خراب کردن و از نو ساختن. برای همین به سمت شهر کوچکی در جنوب شرقی فرانسه رهسپار می‌شود اما در آنجا با دوستی روبه‌رو می‌شود که بیش از ده سال از ارتباطش با او گذشته است.

رایگان‌سوار، لقبی است که ساشا به رفیق قدیمی‌اش داده است. مردی که مدام در جاده‌هاست و از ملاقات با راننده‌ها و آدم‌های تازه لذت می‌برد. حالا او در شهری کوچک با همسرش ماری و پسر کوچکشان زندگی عاشقانه‌ای دارند و همچنان روحیه‌ی آزادی‌طلبش را حفظ کرده است. در کتاب در مسیر جاده‌ها سیلون پرودوم ساشا، رایگان‌سوار و ماری را در یک مثلث قرار می‌دهد که هر کدام به شیوه‌ای متفاوت به مفهوم آزادی می‌نگرند و همین مفهوم است که ماری و ساشا را از نظر احساسی به یکدیگر نزدیک می‌کند.

معلق میان ماندن و رفتن در مسیر جاده‌ها

این کتاب سیلون پرودوم که تحت عنوان کتاب از میان جاده‌ها نیز ترجمه شده است، ‌با نگاهی روانشناختی، شما را به زیرلایه‌های شخصیتی و ذهنی افراد می‌برد و داستان را در لفافه‌ی روایتی عاشقانه می‌پیچد تا چراغ پرسش‌هایی وجودگرایانه را در ذهن روشن کند؛ روایتی معلق میان ماندن و حرکت کردن. ازاین‌رو با دانلود کتاب در مسیر جاده‌ها قدم در راهی خواهید گذاشت که شما را به غرق شدن در داستان و پاسخ دادن به پرسش‌هایی مهم دعوت می‌کند.

داستانی جذاب که با ترجمه‌ی مسعود پاکروانفر و مینا اعلائی به فارسی برگردانده شده است. بنابراین اگر برای یک داستان فلسفی تأمل‌برانگیز آماده‌اید، خرید کتاب در مسیر جاده‌ها نشر قطره می‌تواند لذت چشیدن طعم یک روایت ناب فرانسوی را نصیبتان کند.

جوایز و افتخارات کتاب در مسیر جاده‌ها

• برنده‌ی جایزه‌ی فمینا در سال 2019؛
• دریافت جایزه‌ی لاندرنو در سال 2019؛
• نامزد دریافت جایزه‌ی رنودو در سال 2019.

نکوداشت‌های کتاب در مسیر جاده‌ها

• امواجی از احساسات مختلف در این رمان طنین می‌اندازد. کتاب در مسیر جاده‌ها سیلون پرودوم اثری ظریف، لطیف و در عین حال ژرف است. (L’Obs)
• رمان در مسیر جاده‌ها، به شکل درخشانی ادبیاتی نورانی را مجسم می‌کند؛ ادبیاتی که سخاوتمندانه خوانندگان خود را تعالی می‌بخشد، بی‌آنکه پرسش‌های عمیقی را که در باب آزادی و خوشبختی مطرح می‌سازد، ساده‌سازی کند. (Le Monde des Livres)

کتاب در مسیر جاده‌ها برای شما مناسب است اگر

• به خواندن رمان مدرن بهره‌مند از درونمایه‌ی روانشناسی و عاشقانه علاقه دارید.
• طرف‌دار ادبیات فرانسه و ژانر فلسفی آن هستید.

در بخشی از کتاب در مسیر جاده‌ها می‌خوانیم

دانستن اینکه رایگان‌سوار به جاده زده به‌طور متناقضی او را به ما نزدیک‌تر می‌کرد. از خودمان می‌پرسیدیم الآن کجاست، در چه موقعیتی به سر می‌برد، با چه خودرویی در حرکت است، کنار چه کسی. حتی در غیابش هم، همراه ما بود. انگار کنارمان بود، بازویمان را می‌گرفت، با ما حرف می‌زد. بی‌وقفه نیاز به زندگی کردن را به یادمان می‌آورد.

وقتی در دفتر کارم می‌نشستم، پیش می‌آمد که تصورش کنم در همان لحظه ایستاده کنار یک میدان کوچک، کیف سفرش روی شانه، با هیئتی دون‌کیشوت‌وار و بعید، در آستانۀ چهل سالگی و از سال‌ها پیش دارای فرزند، با شلوار جین تیرۀ همیشه تمیزش و بالاپوش آبی‌اش که حتی از دور هم قابل‌تشخیص بود. می‌دیدمش ایستاده در سرمای آخر پاییز در خروجیِ یک شهر میانه‌حال در غرب کشور، دقیقاً وسط چهارراهی که در کناره‌های آن مغازه‌های پیش‌ساخته وجود داشت، بین یک کیابی و یک اوبرِ رنگ‌ورورفته، با کاغذنوشته‌ای برافراشته در آن صبحِ دلگیر، که فقط به قوۀ خودالقایی فوق‌پیشرفته مدیون بود تا نگذارد که دچار ناامیدی شود.

سرشار از همان جنب‌وجوش دورانی که باهم به جاده می‌زدیم و به‌همان‌زودی دایناسورهایی بودیم، به همان زودی دوران رایگان‌سواری به‌سر رسیده بود، و برایم جالب بود که می‌دیدم این مسئله معذبش نمی‌کند، که به‌عکس، این ناهم‌خوانی با زمانه محرکش بود و به‌هیجانش می‌آورد. بعضی روزها می‌رفتم سوار قطار می‌شدم. ازآن‌به‌بعد هوا داشت سرد می‌شد و سالن‌های انتظار ایستگاه‌ها در زمستان‌چهرۀ محل تجمع گدایان به خود می‌گرفت، پناهگاه‌هایی با هوای گرم که همۀ سرمازده‌های شهر به آن پناه می‌آوردند. در میان بی‌خانمان‌هایی که آنجا بودند، کرخت، خواب‌آلوده، محصور در میان زنبیل‌های خرید مونوپری و لوکلِر، پیچیده در شال یا پتو، به‌صورت توده‌ای از خودِ پارچه‌ها، گلولۀ کهنه‌دستمال‌های فشرده‌شده به کهنه‌دستمال‌های دیگری که بچه‌هایشان، وسایلشان، چرخ خریدشان یا سگ‌هایشان بودند در میان همۀ این‌ها سایه‌وارهایی را بازمی‌شناختم که از دنیای دیگری می‌آمدند، خیابان‌خواب‌های خودخواسته، ماجراجوهای ذوقی، شبیه همان چیزی که من قبلاً بودم.