کتاب آخرین چای با غریبه‌ها

معرفی کتاب آخرین چای با غریبه‌ها

کتاب آخرین چای با غریبه‌ها اثر میکی برامر، رمانی عاشقانه و روانشناختی است که ما را با دختری به نام کلاور آشنا می‌کند. او تقریباً از وقتی به دنیا آمده، سوگ و از دست دادن را تجربه کرده و از وابستگی و عشق واهمه دارد. کلاور ترجیح می‌دهد به جای ارتباط گرفتن با انسان‌ها، شغلی را انتخاب کند که با افراد در حال مرگ معاشرت کند؛ اما در نهایت، عشق همچون سیلیِ توقف‌ناپذیر به زندگی او هجوم می‌آورد. این داستان نامزد دریافت جایزه‌ی گودریدز در دو بخش برترین رمان و محبوب‌ترین اثر از دیدگاه خوانندگان است.

درباره‌ی کتاب آخرین چای با غریبه‌ها

کلاور فقط پنج سال سن داشت که مربی مهدکودکش پیش چشمان همه‌ی بچه‌ها بر زمین افتاد. تمام دانش‌آموزان فریاد کشیدند و از کلاس خارج شدند. هیچ‌کس نمی‌خواست با یک مُرده زیر یک سقف بماند. با وجود اینکه مربی مهدکودک هنوز کاملاً نمرده بود و آخرین لحظات زندگی‌اش را سپری می‌کرد، هیچ‌کس به او نزدیک نمی‌شد؛ به جز یک نفر: کلاور. کتاب آخرین چای با غریبه‌ها (The Collected Regrets of Clover) اثر میکی برامر (Mikki Brammer) ما را به یک رمان روانشناختی و عاشقانه دعوت می‌کند؛ جایی که عشق و سوگ به آرامی در یکدیگر آمیخته می‌شوند و قصه‌ای رمانتیک را رقم می‌زنند.

رمان آخرین چای با غریبه‌ها ما را با دختری آشنا می‌کند که تجربه‌ی او در دیدن مرگ، باعث شده نسبت به این موضوع عادی برخورد کند و به مددکاری تبدیل شود که به افراد در حال احتضار دلگرمی می‌دهد. میکی برامر ما را همراه با امواج لطیف و ملایم عاشقانه، بر دریای مرگ می‌برد و از ما نیز می‌خواهد شاهد وقایع یک کتاب درباره مرگ و شباهت آن به تنهایی مطلق باشیم.

سوگ، التیام و تنهایی در رمان میکی برامر

شغل کلاور این است که ببیند چه کسانی، خود یا عزیزانشان، در حال مرگ هستند و آخرین روزهای زندگی‌شان را می‌گذرانند و با آن‌ها همراه شود. او از همان پنج سالگی که از احتضار مربی مهدکودک نترسید، متوجه شد از مرگ و مُرده‌ها نمی‌ترسد. زمانی که شش سال داشت، پدر و مادرش را در یک سانحه‌ی رانندگی از دست داد و از همان زمان به یکی از تنهاترین آدم‌های دنیا تبدیل شد.

رمان روانشناسی آخرین چای با غریبه‌ها ترجمه‌ی زهرا جهانفریان حالا ما را با کلاور سی و چند ساله همراه می‌کند. او دختری است که تنهایی را انتخاب کرده، نمی‌خواهد با کسی صمیمی شود. در آپارتمانش با سگ و دو گربه‌اش زندگی می‌کند و به هیچ‌کس اجازه نمی‌دهد خلوت و تنهایی‌اش را بر هم بزند؛ البته رابطه‌ی کلاور با تنهایی کمی عجیب است.

عشق؛ مهمان ناخوانده‌ی کلاور در غار تنهایی

کلاور از هر درخواست دوستی و ازدواجی به‌شدت می‌گریزد، هر شب با دوربین شکاری به زندگی عاشقانه‌ی همسایه‌اش نگاه می‌کند و در درونش چیزی میان ترس از برقراری رابطه و حسرت جریان دارد؛ حسرتی که با حضور مردی به نام سباستین قرار است به اضطراب تبدیل شود. میکی برامر در کتاب آخرین چای با غریبه‌ها نشر البرز احساس ترس و ناامنی کلاور را برای ما تشریح می‌کند؛ حسی که اجازه نمی‌دهد او با هیچ‌کس ارتباط بگیرد.

سباستین یکی از افرادی است که در کافه‌ی مرگ (کافه‌ای که غریبه‌ها در آن‌جا دور هم جمع می‌شوند و درباره‌ی مرگ و فنا حرف می‌زنند) حضور دارد. مادربزرگ او قرار است به زودی بمیرد و سباستین می‌خواهد با حضور در جمع افرادی که به نوعی با مرگ در مراوده و مواجه هستند، معاشرت کند. او بارها و بارها سعی کرده با کلاور صحبت کند و عشقش را به او ابراز کند، اما محال است کلاور اجازه دهد کسی به همین سادگی وارد حریم خصوصی‌اش شود؛ اما سباستین هم کسی نیست که به راحتی از تلاش دست بردارد.

با خرید کتاب آخرین چای با غریبه‌ها اثر میکی برامر، از هیاهوی جهان شلوغ و اضطراب‌زده فاصله می‌گیرید و همراه داستان، شکل‌گیری یک عشق آرام، عاقلانه و انسانی را تجربه می‌کنید؛ عشقی که به‌جای شعله‌های تند و لحظه‌ای، آهسته و واقعی رشد می‌کند.

جوایز و افتخارات کتاب آخرین چای با غریبه‌ها

• نامزد دریافت جایزه‌ی گودریدز در بخش محبوب خوانندگان و برترین رمان سال 2023
• نامزد قرارگیری در RUSA CODES Reading List Nominee سال 2024
• نامزد دریافت جایزه‌ی کتاب ماه و کتاب سال 2023
• بهترین کتاب به انتخاب رسانه‌ی NPR سال 2023
• بهترین کتاب تابستان 2023 از دیدگاه نیویورک‌تایمز

نکوداشت‌های کتاب آخرین چای با غریبه‌ها

• رمان آخرین چای با غریبه‌ها عجیب، دوست‌داشتنی و عمیقاً رضایت‌بخش، هم جذاب است و هم برای همه قابل‌دسترس... دیدن کلاور که از لاکِ بسته‌ی زندگی‌اش بیرون می‌زند چنان تأثیرگذار است که بی‌اختیار اشک از چشم سرازیر می‌شود، و درک برامر از مرگ و سوگ چنان عمیق است که واقعاً می‌توان از آن درس گرفت. (نیویورک‌تایمز)
• این رمان دل‌گرم‌کننده، با وجود پرداختن به مرگ، هرگز دچار نمایش احساسات شدید نمی‌شود و در عوض بر آنچه زندگی را ارزشمند می‌کند، متمرکز است. خوانندگانی که از تماشای شکوفایی شخصیت‌های عجیب و منزوی لذت می‌برند - همچون در کتاب الینور آلیفنت کاملا خوب است - این رمان را دوست خواهند داشت. (بوک‌لیست)

کتاب آخرین چای با غریبه‌ها برای شما مناسب است اگر

• سوگ و از دست دادن عزیزانتان را تجربه کرده‌اید و می‌خواهید با اثری مواجه شوید که شما را در غم همراهی کند.
• از خواندن رمان‌های عاشقانه که ریتم آرامی دارند و رشد عشق در آن‌ها با سکوت و سکون همراه است، لذت می‌برید.
• به انتخاب خود یا به‌دلیل شرایط زندگی، تنهایی را تجربه می‌کنید و به داستان‌هایی علاقه‌مندید که احساسات و دغدغه‌های شما را درک کنند.

در بخشی از کتاب آخرین چای با غریبه‌ها می‌خوانیم

مچ‌های ظریفش را با وقار و خیلی شیک روی زانوهایش گذاشت و گفت: «هم آره، هم نه... مادرم گفت باید برم دانشگاه و تا وقتی که می‌تونم علاقه‌م رو دنبال کنم-البته از نظر اون، این مدت تا زمانی بود که شوهر کنم. مادرم معتقد بود که شغل زن نباید مانع ازدواجش بشه. در واقع، در طبقۀ اجتماعی ما، از زن‌ها انتظار نمی‌رفت شغلی داشته باشن-مگر اینکه «همسر اجتماعی و معاشرتی» بودن رو یه شغل بدونی. البته قبول دارم که برگزاری مراسم‌های باشکوه و مهمونی‌های رسمی یه مهارته، ولی من هیچ‌وقت به این چیزها علاقه‌ای نداشتم.»

پرسیدم: «و چطور با شوهرتون آشنا شدین؟»

کلودیا گفت: «دوست برادرم بود. بعد از دانشگاه، توی یه مجلۀ خبری توی همین شهر کارآموز شدم-اولین کارآموز زنشون بودم-و اون‌موقع اون اینجا زندگی می‌کرد. برادر و پدرم ازش خواستن مراقبم باشه و...»

با هیجان گفتم: «و عاشق هم شدین؟» با فکرِ شنیدن یه داستان عاشقانه موجی از شادی در وجودم ایجاد شد.

کلودیا با لحنی خشک دوباره شالش را مرتب کرد و گفت: «نه دقیقاً. اون‌موقع‌ها عشق شرط ازدواج نبود. می‌شه گفت که همدیگه رو تحسین می‌کردیم، ولی چیزی که مهم‌تر بود این بود که پدر و مادرم اون رو انتخاب مناسبی می‌دونستن. و زمانی که اون تصمیم گرفته شد، سفر هیجان‌انگیزِ عکاسی خبری من هم به پایان رسید. شما دخترای امروزی خوش‌شانسین؛ دیگه لازم نیست بین شغل و شوهر و بچه یکی رو انتخاب کنید.»