معرفی و دانلود کتاب کاش نامه‌هایم به دستت نرسد

معرفی کتاب کاش نامه‌هایم به دستت نرسد

کتاب کاش نامه‌هایم به دستت نرسد اثر آن لیانگ رمانی عاشقانه برای نوجوان است که ماجرای دختری باهوش را در مدرسه روایت می‌کند؛ دختری که احساسات واقعی‌اش را در ایمیل‌هایی می‌نویسد که هرگز ارسال نمی‌شوند، تا اینکه ارسال اتفاقی این ایمیل‌ها، زندگی به‌ظاهر ایده‌آل او را به‌هم می‌ریزند. این داستان عاشقانه که یکی از کتاب‌های پرفروش نیویورک تایمز است، با نثری صمیمی و طنزآمیز تجربه‌ی نوجوانی و بزرگ شدن را روایت می‌کند.

درباره‌ی کتاب کاش نامه‌هایم به دستت نرسد

سِیدی ون، دختری نوجوان است که در مدرسه‌ی وودوِیل درس می‌خواند. او همیشه تصویری بی‌نقص از خود نشان می‌دهد: کاپیتان مدرسه، دانش‌آموز ممتاز و کسی که همه دوست دارند او را در کنارشان داشته باشند. سِیدی برای اینکه این تصویر را حفظ کند، تمام ناامیدی‌ها و عصبانیت‌هایش را در ایمیل‌هایی می‌نویسد که قرار نیست هرگز ارسال شوند؛ ایمیل‌هایی تند و طنزآمیز درباره‌ی معلم‌ها و هم‌کلاسی‌ها. اما داستان در کتاب کاش نامه‌هایم به دستت نرسد (I Hope This Doesn't Find You) نوشته‌ی آن لیانگ (Ann Liang) به همین منوال پیش نمی‌رود و ایمیل‌های خصوصی برای تمام کسانی که درباره‌شان نوشته شده، ارسال می‌شود.

بیشتر ایمیل‌های سیدی خطاب به پسری به نام جولیوس گنگ است. کسی که از کودکی، رقیب سیدی بوده و همیشه او را عصبانی کرده است. با ارسال شدن ایمیل‌ها، زندگی آرام، بی‌تنش و بی‌دردسر سیدی زیرورو می‌شود و ناگهان همه‌ی مدرسه متوجه می‌شوند که او واقعاً درباره‌شان چه فکری می‌کند. حالا سیدی باید با عواقب گفته‌هایش روبه‌رو شود. اما از همه مهم‌تر آنکه جولیوس که همیشه نفرت سیدی را برانگیخته، بیش از دیگران قدر سیدی واقعی را می‌داند و احساسات پیچیده‌تری میان آن‌ها شکل می‌گیرد.

کاش نامه‌هایم به دستت نرسد؛ از دشمن تا عاشق

کتاب کاش نامه‌هایم به دستت نرسد رمانی عاشقانه در ادبیات نوجوانان و یکی از نمونه‌های محبوب داستان‌هایی است که با عنوان «Enemies to Lovers» یا «از دشمن تا عاشق» شناخته می‌شوند؛ یعنی داستان‌هایی که در آن‌ها رابطه‌ای از نفرت و رقابت شروع می‌شود و کم‌کم به احساسات پیچیده، عمیق و عشق می‌رسد.

داستان کاش نامه‌هایم به دستت نرسد با لحنی طعنه‌آمیز و طنزآمیز روایت می‌شود؛ به‌ویژه زمانی که آن لیانگ از ایمیل‌های سرشار از هیجان و واکنش‌های تندِ سیدی می‌نویسد و فضایی سرگرم‌کننده و واقعی ارائه می‌کند. اتفاقات این رمان بیشتر در محیط مدرسه و بین هم‌کلاسی‌ها رخ می‌دهند و داستان بیشتر روی هویت و تصویر اجتماعی، رشد فردی و تغییر احساسات نوجوان تمرکز دارد تا حوادث و ماجراجویی‌های خارق‌العاده.

کتاب کاش نامه‌هایم به دستت نرسد آن لیانگ، رمانی شیرین، طنزآمیز و عاشقانه برای نوجوانان است. این کتاب با ترجمه‌ی ندا بهرامی‌نژاد یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌های نشر پرتقال است که در مجموعه‌ی چاباموچی منتشر شده و پذیرش خود، ساخت هویت شخصی و به رسمیت شناختن احساسات را به نوجوانان می‌آموزد.

با خرید کتاب کاش نامه‌هایم به دستت نرسد، لذت یک مطالعه‌ی شیرین را نصیب خود خواهید کرد.

جوایز و افتخارات کتاب کاش نامه‌هایم به دستت نرسد

• نامزد جایزه‌ی انتخاب گودریدز برای رمان محبوب نوجوان از نگاه خوانندگان در سال 2024
• کتاب پرفروش نیویورک تایمز

نکوداشت‌های کتاب کاش نامه‌هایم به دستت نرسد

• این رمان که حتماً باید خوانده شود، پر از دیالوگ‌های جذاب، صحنه‌های عاشقانه و پر از تنش و لحظات دلخراش است. (اسکول لایبرری ژورنال)
• کاش نامه‌هایم به دستت نرسد، شیرین، دلنشین و پر از دیالوگ‌های جذاب و صحنه‌های خنده‌دار است... سرشار از لبخند، کنایه و شیرینی. دوستداران فیلم‌های کمدی رمانتیک، امیدوارم این داستان شما را پیدا کند. (نقد و بررسی‌های کرکوس)

کتاب کاش نامه‌هایم به دستت نرسد برای شما مناسب است اگر

• نوجوان هستید و به رمان‌های عاشقانه همراه با لحن طنزآمیز علاقه‌مندید.
• داستانی عاشقانه با موضوع هویت و چالش‌های اجتماعی و احساسی برایتان جذابیت دارد.
• از داستانی که در محیط مدرسه اتفاق می‌افتد و رقابت، دوستی و رشد شخصیت موضوع اصلی آن است، لذت می‌برید.
• به ادبیات چین علاقه‌مندید.

در بخشی از کتاب کاش نامه‌هایم به دستت نرسد می‌خوانیم

موقع ناهار تا خود کافه‌ی مدرسه، پوستم مورمور می‌شود، هرچند سر درنمی‌آورم چرا. ظاهراً همه‌چیز مثل همیشه است: سوز سرمای هوا، دانش‌آموزانی که برای خرید نان‌حلقه‌ای و شکلات‌داغ جلوی کافه صف کشیده‌اند و منتظرند، توی دست‌هایشان ها می‌کنند و شال‌های آبی‌سفیدشان را دور گردنشان محکم‌تر می‌کنند.

اما یک چیزی فرق می‌کند. یک‌ چیزی عوض شده.

ته صف که می‌ایستیم، از ابیگل می‌پرسم: «تو هم حسش می‌کنی؟» خورشید توی آسمان بالاتر آمده و نوارهای پهنی از پرتوی طلایی‌اش را روی حیاط انداخته.

«چی رو حس می‌کنم؟»

زیرلب می‌گویم: «نمی‌دونم.» و نگاهی به اطرافم می‌اندازم. با یکی از دخترهای سال‌پایینی چشم‌توچشم می‌شوم. چند لحظه‌ای به قیافه‌ام زل می‌زند، جوری که انگار دنبال تأیید چیزی‌ است، بعد سرش را برمی‌گرداند، دستش را جلوی دهانش می‌گذارد و چیزی در گوش دوستش زمزمه می‌کند. به خودم می‌گویم: درباره‌ی تو نیست. اصلاً دلیلی وجود نداره که بخوان پشت سرت حرف بزن. اما حس ناخوشایندی به قفسه‌ی سینه‌ام هجوم می‌آورد. دنبال حرفم را می‌گیرم: «فقط... حس می‌کنم بچه‌ها بهمون زل زده‌ان.»

ابیگل موهای براقش را روی شانه‌اش می‌ریزد و می‌گوید: «شاید واسه اینه که خیلی خوش‌قیافه‌ایم. من هم جای اون‌ها بودم به خودمون زل می‌زدم.»

می‌گویم: «اعتمادبه‌نفست امیدوارکننده‌ست. فقط یه‌جورهایی شک دارم موضوع این باشه...»

به‌زحمت توی صف جلو می‌رویم و دوباره با همان نگاه‌ها روبه‌رو می‌شویم. دختر دیگری با من چشم‌توچشم می‌شود، بعد خیلی تابلو سرش را برمی‌گرداند.

ابیگل می‌گوید: «خب جیگرم، ناسلامتی تو نماینده‌ی دانش‌آموزهایی. بقیه بهت توجه می‌کنن دیگه، غیر از اینه؟ خیال می‌کردم تا الان دیگه بهش عادت کرده باشی.»