کتاب فرانکنشتاین

هیولایی که به یک نماد تبدیل می‌شود و تخیلی برآمده از جهان کلاسیک! کتاب فرانکنشتاین به قلم مری شلی، اولین داستان در ژانر علمی و تخیلی است. ماجرا از این قرار است: دانشمندی جوان و باهوش، شیفته‌ی کشف راز آفرینش حیات می‌شود. او که میان جاه‌طلبی علمی و غرور انسانی گرفتار آمده، با کنار هم قرار دادن اجزای بدن مردگان و بهره‌گیری از دانش نوین، موجودی زنده خلق می‌کند. اما در لحظه‌ای که آرزویش به حقیقت می‌پیوندد، از نتیجه‌ی کار خود وحشت‌زده شده و مخلوقش را رها می‌کند.

درباره‌ی کتاب فرانکنشتاین

رمان فرانکنشتاین (Frankenstein) نوشته‌ی مری شلی (Mary Shelley) را می‌توان رساله‌ای در شرح و تفسیر جهان مدرن دانست؛ جهانی که در آن پیشرفت علم از اخلاق پیشی می‌گیرد و انسان، بی‌آن‌که مسئولیت آفرینش خود را بپذیرد، در جایگاه خالق می‌نشیند. موجودی که پروفسور جوان با دست‌هایش ساخته، نه ذاتاً شرور است و نه از آغاز هیولا؛ او با ذهنی آگاه و قلبی تشنه‌ی محبت پا به جهان می‌گذارد، اما ظاهر هراس‌انگیزش باعث می‌شود از سوی انسان‌ها طرد شود.

فرانکنشتاین؛ تراژدی آفرینش و تنهایی

تنهایی، تحقیر و نفرتی که از جامعه می‌بیند، آرام‌آرام، این مخلوق ساخته‌ی بشر را به سوی خشونت سوق می‌دهد. هیولا می‌آموزد، می‌خواند و حتی فلسفه‌ی وجود خود را زیر سؤال می‌برد، اما در نهایت، نبود عشق و مسئولیت‌پذیری خالقش، او را به انتقام وامی‌دارد. مری شلی در داستان تخیلی فرانکنشتاین، تصویری دردناک از پیوند گسسته‌ی خالق و مخلوق ترسیم می‌کند؛ پیوندی که اگر با شفقت، درک و تعهد همراه می‌شد، شاید سرنوشتی دیگر رقم می‌خورد.

انتشارات آوند دانش، رمان فرانکنشتاین را با ترجمه‌ی روان بهروز شادلو چاپ و منتشر کرده است.

اقتباس‌های سینمایی از کتاب فرانکنشتاین

• فیلم سینمایی کلاسیک فرانکنشتاین به کارگردانی جیمز ویل و نقش‌آفرینی بوریس کارلوف
• فیلم سینمایی Mary Shelley’s Frankenstein به کارگردانی کنت برانا، محصول سال 1994

کتاب فرانکنشتاین برای شما مناسب است اگر

• به داستان‌های علمی و تخیلی با ریشه‌های فلسفی و انسانی علاقه‌مند هستید.
• از رمان‌های کلاسیک جهان با نثری جدی و تأمل‌برانگیز لذت می‌برید.
• از مخاطبان جدی ادبیات انگلستان هستید و نویسندگان کلاسیک و معاصر انگلیسی را دنبال می‌کنید.

در بخشی از کتاب فرانکنشتاین می‌خوانیم

-من درخواستت را رد می‌کنم و زیر هیچ شکنجه‌ای ‌تن به این کار نخواهم داد. شاید تو من را بدبخت‌ترین آدم روی زمین کنی، اما نمی‌توانی کاری کنی که پیش خودم سرافکنده شوم. یعنی یکی دیگر مثل تو درست کنم که دست‌به‌دست هم بدهید و با خباثت جهان را تباه کنید؟ گورت را گم کن! من جوابم را بهت دادم، حتی اگر هم من را شکنجه کنی عمراً تن به این کار نخواهم داد.

آن شرور جواب داد: «اشتباه می‌کنی، به‌جای تهدیدکردن حاضرم باهات منطقی صحبت کنم. من از سر بیچارگی بدطینت شده‌ام. مگر نه اینکه تمام آدم‌ها ازم نفرت دارند و ازم دوری می‌کنند؟ تو خودت که خالق من هستی می‌خواهی من را تکه‌تکه کنی و بالاسر جنازه‌ام جشن بگیری. پیش خودت دو دو تا چهار تا کن و ببین چرا من باید برای یک آدم بیشتر از آنی دل بسوزانم که او برای من دل می‌سوزاند؟ اگر تو من را که ساخته‌ی دست خودت هستم پرت کنی ته این دره‌های یخ‌زده و بدنم را از بین ببری، از نظرت قتل نیست. آیا من باید به آدم‌ها احترام بگذارم، درحالی‌که آن‌ها من را محکوم می‌کنند؟ بگذار آدم‌ها با مهربانی و محبت با من زندگی کنند، من هم بابت اینکه قبولم کرده‌اند ‌عوض ضرب‌وشتم برایشان از جان‌ودل مایه می‌گذارم و اشک قدردانیم را نثارشان می‌کنم. اما این شدنی نیست؛ احساسات آدم‌ها مرزهایی نفوذناپذیرند که مانع از به‌هم‌پیوستنشان با من می‌شوند. تازه، ارادت من به آدم‌ها نباید به‌منزله‌ی بردگی حقارت‌بار باشد. من انتقام زخم‌هایم را خواهم گرفت. اگر باعث عشق نشوم، مایه‌ی ترس می‌شوم؛ مخصوصاً برای تو دشمن اعظمم چون خالقم هستی عهد می‌کنم که نفرتی پاک‌نشدنی داشته باشم. حواست را جمع کن، من کمر به نابودیت ‌می‌بندم و تا از پا درت نیاورم از پا نمی‌نشینم. کاری می‌کنم که لحظه‌ی به دنیا آمدنت را لعنت کنی.»