کتاب صوتی اینجا همه آدم‌ها اینجوری‌اند

کتاب صوتی اینجا همه آدم‌‌ها اینجوری‌اند شامل یازده داستان کوتاه با مضامینی چون زندگی، مرگ، عشق، طنز، مهربانی، جنگ، ترس و جاودانگی است. مجموعه‌ای که به همت لیلا آقالو جمع آوری شده و از بهترین داستان‌های کوتاه جایزه ادبی او. هنری به شمار می‌رود.

درباره کتاب صوتی اینجا همه آدم‌ها اینجوری‌اند (People Like That Are the Only People Here):

کتاب حاضر شامل آثاری برگزیده از نویسندگان بزرگ جهان در سال 1998 است. نام این کتاب از اولین داستان این مجموعه اقتباس شده که لوری مور (Lorrie Moore) آن را اولین بار در در سال 1997 در مجله نیویورکر منتشر کرد. موضوع این داستان درباره بیماری سخت یک پسربچه کوچک است که تومور بدخیمی در کلیه چپ خود دارد و مادرش با دیدن لخته خونی در پوشک فرزندش، متوجه این موضوع دردناک می‌شود و این آغاز کشمکش‌ها و آزمایش‌های پزشکی این خانواده است.

در این مجموعه به داستان‌های نویسندگانی همچون جورج ساندرز، لوری مور، سوکتا متا، رجینالد مک‌نایت، استیون میلاوسر، تام جونز، کارولین کوک، کارن ئولر، دان سانسالا، پیتر هو داویس و ریک بس گوش فرا می‌دهید.

نگاهی به جایزه ادبی او. هنری:

جایزه او. هنری (O Henry Prize Stories) یک جایزه سالانه آمریکایی است که با هدف تقویت هنر داستان‌نویسی کوتاه برگزار می‌شود. این جایزه به نام ویلیام سیدنی پورتر معروف به او. هنری نویسنده سرشناس آمریکایی نام گذاری شده و اولین بار در سال 1918 به داستان کوتاه برگزیده اهدا شد.

از میان 240 مجله در سراسر ایالات متحده و کانادا، بیست داستان برتر انگلیسی زبان شانس این را دارند که در رقابت‌های این جایزه ادبی شرکت کنند و سالیانه سه هیئت منصفه برای بررسی آثار منصوب می‌شوند. هر یک از اعضای داوری، به طور مستقل عمل می‌کنند و درباره داستان نظر می‌دهند.

کتاب صوتی اینجا همه آدم‌ها اینجوری‌اند به چه کسانی توصیه می‌شود؟

اگر دوست دارید در مدت زمان کوتاه با چندین قصه متفاوت و جذاب سرگرم شوید و از علاقه‌مندان به داستان‌های کوتاه خارجی هستید، این کتاب به شما توصیه می‌شود.

در بخشی از کتاب صوتی اینجا همه آدم‌ها اینجوری‌اند می‌شنویم:

تمامی ماجرا مانند ابری است که فقط پایین می‌آید و یکپارچه باران است. مادر لخته خونی در پوشک بچه پیدا می‌کند. «جریان چیه؟ این از کجا اومده؟» بزرگ است و به رنگ روشن؛ با رگه پر پیچ و کرم رنگ. در تعطیلات آخر هفته بچه کسل و خسته به نظر می‌رسید و بداخلاق. ولی امروز که ظاهرا خوب است. پس این چیست روی پوشک سفید که آدم را می‌ترساند. مثل قلب کوچک موشی در میان برف. شاید مال یک نفر دیگر است. شاید چیزی است مربوط به عادت ماهیانه؛ چیزی از آن مادر و پرستار بچه. چیزی که بچه در سطل آشغال پیدا کرده و به دلایل غیرمنطقی کودکانه خود اینجا قایم کرده است. بچه‌ها که عقل‌شان کامل نیست. چه می‌شود کرد. مادر در ذهن خود آن را از جسم بچه دور می‌کند و به شخص دیگری ربط می‌دهد.