کتاب مغازه خودکشی

داستان کتاب مغازه خودکشی اثر ژان تولی در شهری می‌گذرد که همه برای مرگ صف می‌کشند. کسب و کار خانواده‌ی تواش هم فروختن هر نوع ابزار و آلاتی است که فروغ زندگی را در وجود آدم‌ها خاموش می‌کند. اما حضور فرزند جدیدشان آلن، همه چیز را تغییر می‌دهد: پسری شاد و خندان که شعفی تمام نشدنی برای زندگی کردن دارد. این رمان سیاه با فضای گزنده‌اش تضادهای زیادی میان امید به زندگی و میل به مرگ به وجود می‌آورد.

درباره‌ی کتاب مغازه خودکشی

«آیا زندگی‌تان را باخته‌اید؟ با ما مرگتان را خواهید برد.» این شعاری بود که خانواده‌ی تواش برای مغازه‌ی خودکشی‌شان انتخاب کرده بودند. در دنیایی که ظلمت و تباهی در آن موج می‌زند، آن‌ها کسانی بودند که روی مرگ خودخواسته‌ی آدم‌ها سرمایه‌گذاری بودند. کتاب مغازه خودکشی (The Suicide Shop) اثر مشهور نویسنده‌ی فرانسوی ژان تولی (Jean Teulé)، رمانی با حال و هوای پادآرمان‌شهری و طنز سیاه است که ما را به دنیایی می‌برد که خودکشی در آن یک امر عادی است.

میشیما و لوکرس تواش، همراه با فرزندانشان ونسان و مرلین، زندگی‌ای توام با افسردگی و کسالت دارند. در مغازه‌ی آن‌ها هر چیزی که برای مردن به آن نیاز است پیدا می‌شود؛ انواع طناب‌های دار، ویروس‌های کشنده و مواد سمی. آن‌ها به هیچ کس «به امید دیدار» نمی‌گویند چون مشتری‌هایشان قرار نیست دوباره به مغازه‌ی خودکشی برگردند. اما ورود فرزند جدید خانواده، آلن، این نظم ملالت‌بار را بر هم می‌زند چون آلن برخلاف دیگر اعضای خانواده‌ی تواش همیشه لبخندی بر لب دارد و دوست دارد دنیا را جایی زیبا و روشن ببیند. ژان تولی در این رمان تخیلی، جهانی مملو از تاریکی خلق کرده که روزنه‌ای از امید آهسته به آن نفوذ می‌کند. این رمان فانتزی را اسماعیل سردارآبادی ترجمه کرده و انتشارات سفیر قلم آن را به چاپ رسانده است.

کتاب مغازه خودکشی برای شما مناسب است اگر

• به رمان‌هایی با فضای تاریک و در عین حال طنزآمیز علاقه‌مند هستید.
• می‌خواهید رمانی با فضای پادآرمان‌شهری بخوانید.
• ادبیات علمی تخیلی با مایه‌های فلسفی را می‌پسندید.

در بخشی از کتاب مغازه خودکشی می‌خوانیم

لوکرس درحالی‌که هنوز حس فروشندگی‌اش را از دست نداده بود ادامه داد:

- و ما به افتخار تولد کوچیک‌ترین بچه‌مون، یه «کیت خودکشی» درست کردیم.

مشتری زن با علاقه جلو اومد:

- اون چیه؟

خانم توواش توضیح داد:

- توی این پاکت پلاستیکی شفاف، یه بوم کوچیک روی چهارچوبه، دوتا قلم‌مو (یکی بزرگ یکی باریک)، چند تا تیوب رنگ و البته یک سیب. حواستون باشه، اون سیب سمی هست!... به این ترتیب می‌تونین مثل آلن تورینگ خودکشی کنید. تنها چیزی که ازتون می‌خوایم، البته اگه براتون اشکالی نداره، اینه که تابلوتون رو برامون به یادگار بذارید. ما دوست داریم اونا رو اون بالا آویزون کنیم. برامون خاطره می‌سازه. و خب، این ردیف سیب‌ها زیر سقف خیلی قشنگه. با کاشی‌های کف که آبرنگ و قدیمیه هم‌خوانی داره. تا حالا هفتاد و دو تا جمع کردیم. وقتی مردم تو صف صندوقن، می‌تونن نمایشگاه رو تماشا کنن.

زن چاق به تابلوها نگاه کرد:

- هر کدوم سبک‌ متفاوتی دارن...

- آره، بعضی سیب‌ها کوبیستی هستن، بعضی‌ها تقریباً انتزاعی. این سیب آبی مال یه کوررنگ بود.

زن چاق در حالی که دلش آشوب و عزا بود، با آهی گفت:

- منم یکی از این کیت‌های خودکشی رو برمی‌دارم، اینم کلکسیونتون رو کامل‌تر می‌کنه.