کتاب عوامل روانشناختی موثر در بیخوابی، اثری خواندنی و سودمند برای افرادی است که از بیخوابی رنج میبرند و به دنبال آشنایی با روشهایی اثربخش برای بهبود کیفیت خواب هستند. زهرا تولایی نژاد، نویسندهی کتاب، جنبههای مختلف اختلالهای خواب را در این اثر بررسی کرده و به توضیح روشهایی برای درمان بیخوابی پرداخته است. پس از مطالعهی کتاب حاضر، میتوانید با مدیریت عوامل روانی، خوابی شیرین و عمیق را تجربه کنید.
دربارهی کتاب عوامل روانشناختی موثر در بیخوابی
کتاب عوامل روانشناختی موثر در بیخوابی، راهنمایی پرفایده برای آشنایی با اختلالهای ذهنیِ موثر در خواب است. زهرا تولایی نژاد خواننده را با عوامل ذهنی آشنا میکند که نقش مهمی در بیخوابی دارند. آگاهی از این عوامل خوابی عمیق و دلنشین را در پی دارد. تمرکز بر نقش اساسی افکار و هیجانها در ایجاد و تداوم بیخوابی و معرفی راهکارهایی مبتنی بر علم روانشناسی برای آرامسازی احساسات و رسیدن به خوابی مطلوب، محور اصلی کتاب حاضر را تشکیل میدهد.
مطالب کتاب عوامل روانشناختی موثر در بیخوابی با توضیحاتی دربارهی کلیات و مقدمات بیخوابی آغاز میشود. نویسنده در این بخش، خواب را یکی از مهمترین چرخههای زیستی بدن در شبانهروز معرفی کرده است. خواب، از الگوی زیستشناختی پیچیدهای پیروی میکند. هرگونه اختلال در این الگو، بیخوابی را به دنبال دارد. بیخوابی در کنار کمحوصلگی و خستگیِ روز بعد، ناهنجاریهای روانی و اجتماعی، تغییرات عصبی، رفتاری و بیولوژیکی ایجاد میکند.
کمالگرایی، افکار منفی و تحمل ناپذیری عدم قطعیت، در این اثر بهعنوان مهمترین عوامل روانشناسی موثر در بیخوابی برشمرده شدهاند. این عوامل با ایجاد فشار ذهنی و هیجانی، مانع از آرامش لازم برای شروع و حفظ خواب عمیق میشوند و میتوانند چرخهی معیوبی از بیداری و اضطراب را رقم بزنند.
زهرا تولایی نژاد در فصلهای میانی کتاب عوامل روانشناختی موثر در بیخوابی، با ارائهی تحلیلهای دقیق، چگونگی تأثیر هر یک از این عوامل روانشناختی را بر چرخهی خواب تبیین میکند. برای نمونه، توضیح میدهد که چگونه کمالگرایی میتواند با ایجاد انتظارات غیرواقعبینانه و نگرانی مداوم دربارهی عملکرد، ذهن را در وضعیت آمادهباش نگه دارد و مانع از آرامش لازم برای به خواب رفتن شود. همچنین، نویسنده به تفصیل به افکار تکرارشوندهی منفی میپردازد؛ این افکار مزاحم، چه دربارهی نگرانیهای روزمره باشند و چه نشخوار ذهنیِ حوادث گذشته یا آینده، میتوانند مغز را در یک وضعیت هوشیاری دائمی نگه دارند و مانع از ورود به فازهای عمیق خواب شوند.
مطالب کتاب حاضر با تحقیقات مرتبط با بیخوابی و تحمل ناپذیری عدم قطعیت، خاتمه پیدا میکند. زهرا تولایی نژاد، در پایان هر فصل از این کتاب، خلاصهای از مطالب همان فصل را گنجانده تا خواننده بتواند نکتههای کلیدی را مرور کرده و درک جامعتر و منسجمتری از مباحث هر بخش به دست آورد.
کتاب عوامل روانشناختی موثر در بیخوابی را انتشارات آزمون یار پویا، چاپ و روانهی بازار کرده است.
کتاب عوامل روانشناختی موثر در بیخوابی برای چه کسانی مناسب است؟
کتاب حاضر برای افرادی که از بیخوابی رنج میبرند، متخصصان سلامت روان و عموم علاقهمندان به درک عمیقترِ ارتباط میان ذهن و خواب، مناسب است.
در بخشی از کتاب عوامل روانشناختی موثر در بیخوابی میخوانیم
نتایج پژوهش نوری و فرهمند مهر (2014) نشان داد که حساسیت اضطرابی در دانشجویان بهطور قابل توجهی میتواند اختلال خواب را پیشبینی کند. علاوه بر این، از مؤلفههای اختلال تنظیم هیجان، فقط دسترسی محدود به استراتژیهای تنظیم هیجانات، مشکلات کنترل (IMPULSE) و عدم آگاهی عاطفی بهطور قابل توجهی قادر به پیشبینی اختلال خواب بودند. بهطور کلی، این یافتهها نشان میدهد که اختلال در تنظیم هیجان و حساسیت اضطراب نقش مهمی در ایجاد اختلال خواب دارند.
نتایج پژوهش فاریس و همکاران (2018) نشان داد که AS با اختلال بیشتر در طول خواب، کیفیت خواب ذهنی، تأخیر در شروع خواب، اختلال خواب، اختلال در طول روز و استفاده از داروهای خواب رابطه معنیداری دارد.
نتایج پژوهش کامپبل و همکاران (2019) حاکی از آن است که حساسیت اضطرابی در نوجوان سیگاری با میزان تأخیر در شروع خواب همراه است.
باوسار و همکاران (2017) در پژوهشی شنان دادند که حساسیت اضطرابی بهطور قابل توجهی با خواب ناکافی در بیشتر روزها، ساعت کمتر خواب در روز و خواب ناخواسته در بیم افراد بی خانمان همراه است. نتایج نشان میدهد که حساسیت اضطرابی ممکن است یک عامل خطر ایجاد آسیبپذیری اضافی در مشکلات مربوط به خواب در بین افراد بیخانمان باشد.
بدریان و همکاران (2017) در پژوهشی به این یافته دست یافتند که مشکل در شروع خواب، تداوم خواب و بیدار شدن در خواب میتواند با حساسیت اضطرابی، تحریک پذیری و افکار تکراری در بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر پیش بینی شود. نتایج همچنین نشان داد که حساسیت اضطرابی بیشترین رابطه را با مشکل در شروع خواب، تداوم خواب و بیداری در خواب رابطه دارد.
بله

















