کتاب به سوی فروغ آزادی: مبارزات آزادی خواهانه و حق طلبانه‌ای که جهان غرب امروزی را ساختند

کتاب به سوی فروغ آزادی، روایتی تاریخی و خواندنی از تلاش‌های مردمان جهان غرب برای رسیدن به آزادی فردی و حقوق مدنی را در بر گرفته است. آنتونی کلیفورد گریلینگ، نویسنده‌ی کتاب، مبارزه‌های مردم دنیای غرب از سده‌ی شانزدهم میلادی تا تدوین اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر برای رسیدن به آزادی را توضیح داده است. پس از مطالعه‌ی کتاب حاضر، در جریان تلاش‌های کشورهای غربی برای رسیدن به آزادی و حقوق فردی قرار می‌گیرید.

درباره‌ی کتاب به سوی فروغ آزادی

کتاب به سوی فروغ آزادی (Towards the Light: The Story of the Struggles for Liberty and Rights that Made the Modern West)، اثری جامع برای آشنایی با مبارزه‌های مردمان کشورهای غربی برای رسیدن به آزادی است. آنتونی کلیفورد گریلینگ (A. C. Grayling)، نویسنده‌ی کتاب، به جای تمرکز بر نثری تاریخ‌نگارانه و خشک، لحنی روایت‌گونه و خواندنی برای بیان رویدادهای تاریخی به کار گرفته است. این رویکرد، خواننده را به مطالعه‌ی کتاب به سوی فروغ آزادی مشتاق نگه می‌دارد و جذابیت مطالعه‌ی این اثر را افزایش می‌دهد.

مطالب کتاب به سوی فروغ آزادی در دو بخش اصلی تدوین شده‌اند. آنتونی کلیفورد گریلینگ، در بخش نخست این کتاب به مطالبه‌ی انسان‌های سده‌ی شانزدهم، هفدهم و هجدهم میلادی برای آزادی پرداخته شده است. خواننده با مطالعه‌ی این اطلاعات در جریان جنبش اصلاح دین و آغاز آزادی مدرن، آزادسازی ذهن و جدال با حکومت مطلقه قرار می‌گیرد.

فروغ آزادی در پرتو جانفشانی انسان‌ها

در ادامه‌ی کتاب به سوی فروغ آزادی، ماجرای تلاش‌های انسان‌ها برای گسترش آزادی در سده‌های نوزده و بیست میلادی گنجانده شده است. مخاطب با خواندن این بخش با مبارزه‌ی زنان، کارگران و بردگان برای آزادی آشنا می‌شود. آنتونی کلیفورد گریلینگ، مجموعه‌ای کامل از لایحه‌های حقوقیِ تاریخی و اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشرِ سازمان ملل متحد را در انتهای کتاب قرار داده است.

کتاب به سوی فروغ آزادی را انتشارات بیدگل با ترجمه‌ی مهدی نصراله زاده، چاپ و روانه‌ی بازار کرده است.

نکوداشت‌های کتاب به سوی فروغ آزادی

• آنتونی کلیفورد گریلینگ، در حالی که با دقت مسیر خود را در تاریخ پر مخاطره‌ی ایده‌های آزادی و رهایی در این اثر طی کرده، خواننده را برمی‌انگیزد تا حقوق اساسی بشر را به درستی بشناسد و خطرهای تهدید کننده‌ی این حقوق را مد نظر قرار دهد. اثری عالی در حوزه‌ی فلسفه‌ی سیاسی. (کاربر آمازون)
• نمایشی درخشان از تاریخ مبارزه‌ی غرب برای دستیابی به آزادی در این اثر ارائه می‌شود. (کاربر آمازون)

کتاب به سوی فروغ آزادی برای شما مناسب است اگر

• دانشجو یا مدرس رشته‌های فلسفه‌ی سیاسی هستید و به دنبال منبعی برای آشنایی با تاریخ آزادی در غرب می‌گردید.
• به مطالعه‌ی تاریخ غرب در بازه‌های زمانی سده‌های شانزدهم تا بیستم میلادی علاقه دارید.
• فعال یا پژوهشگر حوزه‌های فلسفی یا سیاسی هستید و قصد تحقیق درباره‌ی تاریخِ آزادی در غرب را دارید.

در بخشی از کتاب به سوی فروغ آزادی: مبارزات آزادی خواهانه و حق طلبانه‌ای که جهان غرب امروزی را ساختند می‌خوانیم

سه نتیجۀ مختلف و به یک اندازه مهم از پذیرش این موضع حاصل شد. این موضع مؤید ادعایی است که می‌گوید هرکس باید آزاد باشد که برای خودش و به‌طور مستقل فکر کند: امری که با آزادیِ محقق ارتباط دارد. این موضع بر ایدۀ جست‌وجوی نامحدود حقیقت صحه می‌گذارد و آن را مجاز می‌شمرد: امری که با آزادی تحقیق در ارتباط است. و این موضع، بدین‌ترتیب، ایدۀ تحمیل همسانی در زمینۀ نماز و نیایش را نیز هرچه بیشتر تضعیف می‌کند. در تأیید این نتیجۀ اخیر، میلتون حملۀ سنت پل به رفتارهای نمایشی و آیین‌های ظاهرگرایانه را نقل می‌کند، رفتارها و آیین‌هایی که برای فلیسطی‌ها فوق‌العاده مهم بودند، و خود به‌جای آنها شرط الزامیِ راستی و صداقت درونی را قرار می‌دهد.

به‌عنوان قطعه یا بندی در تاریخ مسیحیت، این موضوع آخر سزاوار تأمل بیشتر است. در دوران اوج قرون‌وسطایی خود، یعنی در زمانی که کلیسا به‌واقع قِسمی سلطنتِ اروپاگستر و «عالم مسیحیت» چیزی بیش از یک مقولۀ جغرافیایی بود، تصور هر چیزی که بتواند وحدت دین و ایمان و سازمان آن را متلاشی کند سخت نکوهیده بود. اما جنبش اصلاح دین دقیقاً همین کار را انجام داده بود، و تقسیمات مداوم به فرقه‌های هرچه بیشتر و بیشتر تصور یک امپراتوری مسیحی واحد و متحد را یک ‌بار و برای همیشه از بین برده بود. مقدر بود که نه در آینده‌ای دور، بلکه خیلی زود قطب‌های مخالف وحدت ‌‌‌‌‌‌‌ ‌یعنی، گونه‌گونی و پراکندگی در بین اجتماعات مسیحی ‌‌‌‌‌‌‌ ‌تکریم شوند و مورد استقبال قرار گیرند، خصوصاً به‌وسیلۀ گروه‌هایی مانند رمونسترنت‌ها و باپتیست‌ها به‌ترتیب در هلند و انگلستان، که بیشترین بهره را از این اتفاق می‌بردند. رُم [به‌عنوان مهد کاتولیسم] هیچ‌گاه از سوگواری برای موت خود ‌‌‌‌‌‌‌ ‌برای «دریده شدن ردای یکدست مسیح» ‌‌‌‌‌‌‌ ‌بازنایستاده است، همان‌گونه که هیچ‌گاه از سوگواری برای شکاف بسیار قدیمی‌تر بین خودش و کلیسای ارتدوکس شرقی بازنایستاده است.