کتاب با این کتاب زندگی را شکلات پیچ کنید

کتاب با این کتاب زندگی را شکلات پیچ کنید نوشته‌ی موسی زمان زاده دربان و محمد جولایی تهرانی، از نقش و تأثیر خنده و شادی در دستیابی به موفقیت سخن می‌گوید و با بیان چندین مثال از افراد موفق و ثروتمند، راهکارهایی برای رسیدن به احساس رضایت و شادمانی ارائه می‌دهد.

درباره‌ی کتاب با این کتاب زندگی را شکلات پیچ کنید:

نویسندگان در کتاب پیش رو اسرار دستیابی به موفقیت را به شما می‌گویند. آن‌ها با اشاره به زندگی افراد موفق و پولدار مسیر موفقیت را به شما نشان می‌دهند.

شادی یکی از اصلی‌ترین عوامل برای دستیابی به آرزوها و خواسته‌هایتان است. اگر به زندگی افراد موفق دقت کنید، خواهید دید که آن‌ها چقدر شادمانه زندگی می‌کنند و نقش خنده و شادی چقدر در زندگی‌شان پررنگ است.

با توجه به زندگی این دسته از افراد متوجه می‌شوید که آن‌ها در انتخاب دوستان و اطرافیانشان بسیار دقت می‌کنند و هیچ‌گاه با افراد افسرده و ناامید رابطه برقرار نمی‌کنند. به اعتقاد آنان حس و فکر ناامیدی در ذهن و گفته‌های افراد، در زندگی و عمل آن‌ها نیز تأثیر می‌گذارد و ناخودآگاه، انسان را به سوی شکست و ناکامی می‌کشاند.

افراد موفق اغلب خنده‌رو هستند. مصاحبه‌ها، زندگی‌نامه‌ها، عکس‌ها و اطرافیانشان به شما می‌گوید که آن‌ها در اکثر مواقع خنده از لبانشان نمی‌افتد. خود این افراد هم به اهمیت خنده و شادی پی برده‌اند.

از این رو می‌توان خنده و خندیدن را یکی از مهم‌ترین عوامل رسیدن به موفقیت دانست. نویسندگان در این اثر تأثیرات خنده بر عملکرد جسم را از نظر علمی بررسی می‌کنند.

خنده استرس را در بدن کاهش می‌دهد. با هر بار خنده تا 45 دقیقه بعد از آن، عضلات صورت و بدن شما حس رهایی و آرامش را تجربه می‌کنند. خنده باعث افزایش آنتی‌بادی‌های ویروس در بدن می‌شود و حملات قبلی را نیز کم و سیستم ایمنی بدن را تقویت می‌کند.

کتاب با این کتاب زندگی را شکلات پیچ کنید برای چه کسانی مناسب است؟

اگر می‌خواهید زندگی شادتر و موفق‌تری داشته باشدی، این کتاب برای شماست.

در بخشی از کتاب با این کتاب زندگی را شکلات پیچ کنید می‌خوانیم:

دوستی می‌گفت: «از وقتی خودم را شناختم همیشه یا نگران از دست دادن افراد و اشیایی بوده‌ام که برایم عزیز، گران‌بها یا ارزشمندند؛ آن هم با تصور بدترین و دلخراش‌ترین صحنه‌ها یا نگران برداشت منفی دیگران از رفتار و گفتار و کردارم، باز هم با تصور ناخوشایندترین برداشت‌ها و یا دست به گریبان تخیلاتی که ناخواسته به ذهنم می‌آیند و نگاهم را به رویدادها یا افراد پیرامونم چنان منفی می‌کنند که از خودم منزجر می‌شوم. بچه‌هایم اجازه ندارند پیاده به مدرسه بروند، شرکت در اردوی مدرسه یا تولد دوستان‌شان ممنوع است. هنگام رانندگی، هر عابر یا هر خودرویی را عاملی برای بروز حادثه‌ای فجیع می‌دانم و در ذهنم همان حادثه را می‌بینم و البته بدون شک، زجر می‌کشم. پیامد این همه هم، اضطراب و دلهره مداوم است و چهارچوب‌مداری افراطی است.

می‌ترسم اگر ذره‌ای از چهار چوب‌های ذهنی‌ام فراتر روم، یا حادثه‌ای رخ بدهد و یا دیگران برایم حرف‌ها درست کنند و به دروغ، وصله‌ها به من ببندند». این دوستان، در ابتدا باور نمی‌کردند رفتارشان از سر وسواس بوده باشد، اما وقتی با هم، نشانه‌های وسواس را مرور کردیم، هم آن‌ها متوجه رفتار وسواس گونه‌شان شدند.

برخی بر این باورند که نمی‌توان اختلالی مانند وسواس فکری _ عملی را به سادگی شناسایی کرد و برای شناختن آن، باید الزاماً به متخصصان این زمینه مراجعه کرد.

اما در جایی می‌خواندم «افرادی که به اختلال وسواس فکری و عملی دچار هستند، خود می‌دانند که افکار و رفتارهایشان نابجا است و آرزو دارند که به نحوی خود را از این افکار و رفتارها خاص کنند».