کتاب اختلالات بدنی نوشته علی خجسته و علی امانی، به ترس بیمارگونه از عیبهای ظاهری میپردازد و این اختلال را از منظر روانشناختی مورد ارزیابی قرار میدهد.
یکی از بهترین نعمتهای خداوند سلامتی است. یکی از عواملی که موجب تهدید سلامتی میشوند بیماریها و اختلالات گوناگون است. اختلالات بدریختی هراسی بدن و احساس چاقی روانی از جمله این اختلالات است.
در عصر کنونی اهمیت به ظاهر و شکل بدن خود به یکی از دغدغهها و نگرانیهای افراد تبدیل شده، به طوری که بسیاری رسیدگی و توجه به وضعیت ظاهری خود را در اولویت قرار میدهند. در ایران به این مسئله توجه بیشتری میشود و به شکل وسواسگونه افراد وقت زیادی را صرف این موضوع میکنند.
BDD به عنوان یک اختلال خوردن، اختلال وسواسی جبری و یک اختلال بدشکلی شناخته میشود، با این حال به عنوان یک اختلال - تصور بدنی با اثرات اجتماعی - روانشناختی و شاید بیولوژیکی محسوب میشود. نتایج نهایی بررسیها نشان میدهد که عملکردهای رفتاری شناختی در BDD میتواند به اندازه نابهنجاریهای مرتبط با اختلالات وسواسی سیری و پرخوری عصبی تأثیر نامطلوب داشته باشد.
بیشترین شکایتها درباره بدریختی بدن به خصوصیات صورت، موی سر و بدن، رانها، لکههای پوستی، پستانها، شکم، کفلها و اندامهای تناسلی است. اغلب بیماران چندین علامت بدشکل دارند. در سالهای اخیر به مسائل و موضوعات تصور بدنی مرتبط با BDD توجه بسیاری شده است.
افرادی که به اختلال BDD مبتلا هستند، به دلیل هراس و ترس و نارضایتی که از ظاهر و بدشکلی خود احساس میکنند، در جهت از بین بردن و رفع آن به متخصصان و پزشکان تغذیه و لاغری و جراحان پلاستیک مراجعه میکنند.
اختلال بدشکلی بدنی به عنوان توجه و دقت به بعضی از اختلالهای تصوری در ظواهر فیزیکی تعریف میشود و این دقت و توجه فراوان به ظاهر تا اندازهای وقتگیر بوده و موجب ایجاد نقصها و اختلال در عملکرد میشود. علائم و نشانههای نارضایتی در اندازه و شکل بدن که در حقیقت عملکرد اختلالهای خوردن نیز هست، علت عمده اختلال بدشکلی بدنی است.
در بخشی از کتاب اختلالات بدنی میخوانیم:
تصور بر این است که بیماری BDD به دلیل پنهان کار بردن بیماران در خصوص علائم و نشانههای خویش و اکراه از جستجوی درمان روانپزشکی، تشخیص و عرضۀ واقعی نخواهد داشت. نسبتهای شیوع گزارش شده، متفاوت میباشند، همچنین ناسازگاریها و تضادهای بیماری در خصوص تفاوتهای جنسیتی در بیماری BDD توسعه محققین مشخص گردیده است که در برخی موارد، میزان شیوع بیشتری در مردان نسبت به زنان وجود دارد و در دیگر موارد عکس این مطلب صادق است و گاهی نسبت مساوی بین دو جنس وجود دارد.
وجود این تفاوتها میتواند از طریق شدت و میزان بیماری و معیارها و موازین محرومیت-ممانعت/مشمول در مطالعات توضیح داده شوند. نسبتهای بالاتر در زنان بیشتر در نمونههایی که توجه و دقت بسیار به شکل و وزن بدن مشکل معمولتر BDD دارند، یافت میشود.
Castle دریافت که بررسیهای عمومی نیاز مبرم به انجام گرفتن دارند و هرگونه کوتاهی پیرامون شیوع در این مرحله نظری میباشد.
این بررسی هست آغازین در این زمینه، یافتههای یکسان و هماهنگی در خصوص تفاوتهای بین مردان و زنان در وسواس ظاهری دیده شده است. این وسواس در زنان بیشتر به صورت دقت در بخشها و اندامهایی از قبیل سینهها – باسن – تناسب اندام – وزن متقارن – شکل پاها میباشد و حال آنکه در مردان بیشتر عمدهترین شکایت شامل جنبههایی مثل موی سر و بدن، خصوصیات صورت، لکههای پوستی، رانها، شکم، پستانها، کفلها و اندامهای تناسلی میباشد. مشخص است که اکثر بیماران دارای چندین علامت بدشکلی هستند. در سالهای اخیر توجه بسیاری به مسائل، موضوعات تصور بدنی مربوط به BDD شده است.
روزن در سال 1996 چنین نوشت که هسته و کانون آسیب شناسی BDD اختلال تصویری بدن است.
بله



















