کتاب کلامپن

کتاب کلامپن نوشته‌ی شهلا میربختیار نمایشنامه‌ای عاشقانه اما کوتاه است که از سه صحنه پاییز، زمستان و بهار تشکیل می‌شود.

در بخشی از کتاب کلامپن می‌خوانیم:

مهربانو نمی‌دانم ما بردیم یا باختیم. [شیشۀ عطر از دستش به زمین می‌افتد و می‌شکند. لحظه‌ای به زمین و خرده‌شیشه‌ها خیره می‌ماند] برویم، آقای سالاری، برویم. من قدم زدن در مِه را دوست دارم. [صدای موسیقی از دوردست‌ها] می‌شنوید؟ کسی دارد با سازش ما را می‌نوازد.

آقای سالاری کسی دارد با قلمش ما را می‌نویسد.

مهربانو ما که دیگر نیستیم.

آقای سالاری باشیم یا نباشیم، هنر تا ابد باقی می‌ماند، درست مثل غم ون‌گوک.

مهربانو حق با شماست: درست مثل غم ون‌گوک...

در مِه ناپدید می‌شوند.

میترا [چمدان‌به‌دست از سمت دیگر صحنه از درون مِه بیرون می‌آید] من می‌دانم، می‌دانم. تمام کاج‌های قبرستان هم می‌دانند که چیزی قرار است اتفاق بیفتد. این کاج‌ها چه رازها که در دل ندارند! چه رازهای نگفتنی! مونا، مونا، من برای رفتن آماده‌ام. حق با توست. نباید ترسید. صحنه منتظر ماست. صحنۀ زندگی... شب‌های پُرستاره... زنبق‌ها... گل‌های آفتاب‌گردان... گل‌های آفتاب‌گردان...