کتاب اعتماد عمومی و ارتباط آن با دولت الکترونیک نوشته رضا جوادزاده طباطبایی، به تأثیر اطلاعرسانی الکترونیکی دولت بر اعتماد اجتماعی میپردازد.
امروزه با پیشرفتهایی که در فناوری اطلاعات و ارتباطات به دست آمده و اثرگذاری آن بر جوانب مختلف زندگی و ظهور عصر دیجیتال، تغییر در زمینههای مختلف زندگی امری اجتنابناپذیر شده و در صورت سازگاری سازمانها با این تغییرات ناکارآمدی سازمانها بیش از پیش مشهود خواهد بود که بازاریابی و تجارت و دولت الکترونیکی نمونههایی از این تأثیرگذاری است. یکی از آرمانهای در حال تحقق عصر ارتباطات و اطلاعات، دولت الکترونیکی محسوب میشود.
به جهت اهمیت بررسی نقش دولت الکترونیک بر اعتماد عمومی شهروندان میتوان گفت که: بهرهگیری از فرصتهایی که فنآوری اطلاعات و ارتباطات برای کشورهای جهان، به ویژه کشورهای در حال توسعه همانند ایران فراهم آورده است، به آنها امکان میدهد تا فاصله خویش با کشورهای توسعه یافته را با سرعت بیشتری کاهش دهند.
به نظر میرسد ارائه خدمات الکترونیکی به دلیل سهولت و سرعت دستیابی به آن و ایجاد ارتباط با خدمتگیرنده بتواند در جهت تقویت سه بعد درستکاری، اطمینان و خطرپذیری مؤثر باشد.
در بخشی از متن کتاب اعتماد عمومی و ارتباط آن با دولت الکترونیک میخوانیم:
اعتماد یکی از جنبههای مهم روابط انسانی در زمینه ساز مشارکت و همکاری میان اعضای جامعه است. اعتماد، مبادلات را در زمینههای مختلف اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی سرعت میبخشد. در فضای مبتنی بر اعتماد، ابزارهایی چون زور و اجبار برای تضمین دادوستدها کارایی خود را از دست میدهند و در عوض قصد افراد برای بازپرداختها و اعتقاد به درستکاری افزایش مییابد. اعتماد، کار بازار را رونق میبخشد، تمایل افراد را به تعامل و همکاری با گروهها افزایش میدهد و شبکهای پر رونق از تجمعهای داوطلبانه در ابعاد مختلف زندگی اجتماعی ایجاد میکند. اعتماد، رضایت را جانشین اجبار میسازد و این یکی از اهداف مهمی است که نخبگان و اداره کنندگان جامعه درصدد دستیابی به آن هستند.
اعتماد، پیش شرط عمده و کلیدی برای موجودیت هر جامعه محسوب میشود و برای حل مسائل اجتماعی ضروری به نظر میرسد. ما در زندگی با خطرهای زیادی مواجه هستیم و پیشرفت تکنولوژی، زندگی را بیش از پیش غیر قابل پیش بینی میسازد. در اینجاست که احتمال ریسک افزایش مییابد. اعتماد، پیش زمینهای برای مشارکت سیاسی و تلاشهای مبتکرانه و آمادگی برای پذیرش فناوریهای جدید است. امروزه جامعه شناسان در نهایت دریافتهاند که بدون اعتماد، زندگی روزمره اجتماعی که ما برای خود فراهم میکنیم به سادگی امکان پذیر نیست.
بله

















