کتاب قلب من و سیاه چاله‌های دیگر

کتاب قلب من و سیاه چاله‌های دیگر به قلم جاسمین وارگا، نامزد جایزه‌ی گودریدز در سال 2015، داستان جذاب و خواندنی دختری 16 ساله به نام آیسل را به تصویر می‌کشد که با وجود طرز فکری متفاوت با دختران هم سن و سال خود، به فکر خودکشی می‌افتد.

جاسمین وارگا (Jasmine Warga) نگارش کتاب قلب من و سیاه چاله‌های دیگر (My heart and other black holes) را در ژانویه 2013 پس از مرگ یکی از نزدیک‌ترین دوستانش شروع کرد. از نظر او این کتاب داستان آدم‌هایی است که درکت می‌کنند، همه چیزت را، حتی ترسناک‌ترین و عجیب‌ترین بخش‌های وجودت را.

این اثر داستان کسانی است که درست زمانی که انتظارش را ندارید، به عجیب‌ترین طرز ممکن وارد زندگی‌تان می‌شوند و همه چیز را تغییر می‌دهند.

کتاب «قلب من و سیاه چاله‌های دیگر» قصه‌ی زندگی آیسل را روایت می‌کند. آیسل که زندگی خوبی داشته و دختر با استعدادی در زمینه فیزیک است، ناگهان با فوران تنش، تضاد درونی و افسردگی ناشی از گسستن خانواده‌اش مواجه می‌شود و دلیل این امر ارتکاب جرم پدرش است. علاوه بر این‌ها آیسل مادری دارد که همیشه به نوعی از او ناراضی بوده و همچنین دوستان و اطرافیانش هم در مورد او به خوبی قضاوت نمی‌کنند. همین مسائل باعث می‌شود تا به دلیل داشتن امید و اعتماد تصمیم به خودکشی بگیرد. البته نه به تنهایی!

آیسل با شرایطی که در زندگی‌اش پیش آمده احساس می‌کند وقت آن رسیده که انرژی پتانسیل خود را به نیستی تبدیل کند. اما مطمئن نیست که می‌تواند به تنهایی این کار را انجام دهد یا خیر. به همین دلیل وبسایتی با عنوان «شریک‌های خودکشی» پیدا می‌کند و گمان می‌کند که راه حل مشکل خود را پیدا کرده است.

آیسل با پسری نوجوان به نام رومن، در این وبسایت آشنا می‌شود که او نیز به دلیل حادثه‌ی خانوادگی تراژیک، به دنبال شریکی برای خودکشی است.

آیسل و رومن، هیچ نقطه‌ی مشترکی با یکدیگر ندارند، اما کم کم در دل هم جای می‌گیرند. زمانی که تصمیم آن‌ها برای خودکشی جدی‌تر می‌شود، آیسل دچار شک و تردیدهایی در این مورد می‌شود و به جایی می‌رسد که مجبور می‌شود میان خودکشی و راضی کردن رومن برای زندگی در کنار او، یکی را انتخاب کند. اما به نظر نمی‌رسد که رومن به این سادگی قصد تجدید نظر داشته باشد.

نکوداشت‌های رمان قلب من و سیاه چاله‌های دیگر:

- کتابی با صداقت و زیبایی. (Publishers Weekly)
- عاشقانه‌ای فوق‌العاده دوست داشتنی. (Horn Book)
- رمانی خیره کننده درباره‌ی قدرت دگرگون کننده‌ی عشق. (Barnes & Noble)

در بخشی از کتاب قلب من و سیاه چاله‌های دیگر می‌خوانیم:

رومن که داشت وارد خانه ما می‌شد گفت "اوه، سلام." من هیچوقت بخاطر چیزی در خانه استیو دستپاچه و آشفته نمی‌شدم، چون اغلب، تمام مدت سرگرم کارهای خودم بودم. اما لحظه‌ای که رومن وارد شد، ناگهان بخودم آمدم و متوجه شدم که چقدر همه چیز بی نظم و بهم ریخته است گیج و سردرگم شدم. فرش مان چرک و کیف بود و کپه‌ای ظرف نشسته و چرب روی سینک آشپزخانه بود. هیچ چیزش اصلا شبیه خانه تر و تمیز و بی نقص آن‌ها نبود.

می دانم که نباید اهمیت می‌دادم که او چه فکری پیش خودش می‌کرد. اینطور نبود که او تصمیم بگیرد همراه من از بالای صخره کرست ویل پوینت پایین نپرد فقط بخاطر اینکه خانه ما یک جای آشفته و بهم ریخته در یک منطقه افتضاح بود، ولی اصلا دلم نمی‌خواهد او درمورد من احساس تاسف کند. ‌ای کاش آن جانور سیاه درونم بیرون میامد و خودخواهی‌ام را نیز به همراه خوشحالی‌ام می‌بلعید.

دستش را که جلو آورد تا با جرجیا احوال‌پرسی کند مثل یک سیاستمدار بود. بنظرم رفتارهای جنوبی بسختی فراموش می‌شوند.

گفت "من رومن هستم. دوست خواهرتم."

تعجب کردم که حتی فهمیده بود جرجیا خواهر من است، با توجه به اینکه هیچ شباهت خواهرانه‌ای بهم نداشتیم. قبل از اینکه جرجیا چیزی بگوید من از دهانم پرید و گفتم "خواهر ناتنی."

رنجش و آزردگی خفیفی روی چهره‌اش نمایان شد و زود محو شد، اما او حرف مرا نشنیده گرفت و بروی خودش نیاورد و دوباره حواسش به رومن برگشت. چند قدمی به رومن نزدیکتر شد و دستی به پشت موهای دم اسبی درخشانش کشید " اوزل رو از کجا می‌شناسی؟"

رومن به زمین نگاه می‌کرد و پاهایش‌را تکان تکان می‌داد و روی زمین می‌کشید " چند هفته پیش توی زمین بسکتبال ویلیز با هم آشنا شدیم."

جرجیا سرش را بطرف من چرخاند " تو توی ویلیز چکار می‌کردی؟"