کتاب ساکن اجباری دورآباد

کتاب ساکن اجباری دورآباد نوشته‌ی جاسمین وارگا، داستانی جذاب و پرماجرا برای نوجوانان است. این رمان خارجی، ماجرای نوجوانی را روایت می‌کند که به اجبار به مکانی دورافتاده نقل مکان کرده است. این کتاب نامزد دریافت مدال خوانندگان جوان کالیفرنیا در رده متوسطه برای سال 2022 شد.

درباره‌ی کتاب ساکن اجباری دورآباد

کتاب ساکن اجباری دورآباد (Other Words for Home) نوشته‌ی جاسمین وارگا (Jasmine Warga)، داستانی است که زندگی و تجربیات یک دختر جوان به نام جوده را به تصویر می‌کشد. این رمان با نگاهی عمیق به مسائل اجتماعی و سیاسی، خواننده را به دنیایی دعوت می‌کند که در آن، تغییرات ناگهانی و اجباری زندگی، شخصیت‌ها را به چالش می‌کشد.

جوده، شخصیت اصلی داستان، دختری است که در شهری ساحلی و آرام با خانواده خود زندگی می‌کند. اما شرایط سیاسی و اجتماعی کشورش، زندگی او را دستخوش تغییرات بزرگی می‌کند. جاسمین وارگا با قلمی روان و توصیفاتی دقیق، توانسته است احساسات و تجربیات جوده را به‌خوبی به خواننده منتقل سازد.

جاسمین وارگا در به تصویر کشیدن تضادهای درونی شخصیت‌ها بسیار موفق عمل کرده است. جوده، درحالی‌که با تغییرات ناگهانی و اجباری زندگی‌اش دست و پنجه نرم می‌کند، همچنان سعی دارد تا هویت و ارزش‌های خود را حفظ کند. او در مواجهه با مشکلات و چالش‌های جدید، به دنبال یافتن راهی برای سازگاری و ادامه‌ی زندگی است.

یکی از نکات برجسته‌ی کتاب ساکن اجباری دورآباد، توصیف دقیق و زنده‌ی محیط و فضای داستان است. جاسمین وارگا با استفاده از توصیفاتی زیبا و دقیق، توانسته خواننده را به دنیای جوده ببرد و او را در تجربه‌های شخصیت اصلی شریک کند. برای مثال، در بخشی از کتاب، جوده از بوی نامطبوع ماهی و توریست‌هایی که غرق در بوی ژل مو و بوی عطرهای فرانسوی هستند، می‌گوید. این توصیفات، به‌خوبی فضای داستان را به تصویر می‌کشد و خواننده را در دل ماجرا قرار می‌دهد.

کتاب ساکن اجباری دورآباد توسط انتشارات متخصصان به دست شما عزیزان رسیده، ترجمه‌ی آن توسط عارفه عباسی مقدم و نسیم ترکاشوند انجام شده است.

جوایز و افتخارات کتاب ساکن اجباری دورآباد

• نامزد مدال نیوبری (2020)؛
• نامزد جایزه‌ی کتاب عرب-آمریکایی برای کتاب کودکان و نوجوانان (2020)؛
• نامزد جایزه‌ی کتاب گنبد طلایی ورمونت (2021)؛
• نامزد مدال خوانندگان جوان کالیفرنیا برای رده‌ی متوسطه (2022)؛
• نامزد جایزه‌ی خوانندگان ترومن (2022)؛
• نامزد جایزه‌ی انتخاب گودریدز برای کتاب کودکان و نوجوانان (2019).

نکوداشت‌های کتاب ساکن اجباری دورآباد

• قانع‌کننده و اصیل، آمیخته با تفکر، طنز، اراده و امید... تصویری واقعی از قدرتی که برای مهاجرت به یک کشور جدید لازم است، و همچنین از پویایی‌های پیچیده بین مهاجران نسل اول و دوم. (هورن بوک)
• جاسمین وارگا داستان خود را به شکلی جذاب برای نوجوانان روایت می‌کند. او به درستی چالش‌های زندگی جوده را به تصویر می‌کشد؛ شخصیتی که دیگران او را خوشبخت می‌پندارند، اما واقعیت پیچیده‌تر است. این تضاد، حسی واقعی به داستان می‌بخشد. هنگامی که جوده در مدرسه حضور می‌یابد، خوانندگان نوجوان قطعاً با او ارتباط برقرار کرده و از سرنوشتش حمایت خواهند کرد. (بولتن مرکز کتاب‌های کودکان)
• خوانندگان از دریچه‌ی نگاه جوده می‌بینند که ترک خانه و خانواده‌ی عزیز خود، همان‌طورکه بسیاری از پناهندگان تجربه کرده‌اند، چگونه است. خوانندگان جوان با جوده می‌خندند، با او گریه می‌کنند و در هر قدم از راه او را تشویق می‌کنند. کتابی زیبا، قدرتمند و ضروری. (عایشه سعید)
• کتاب ساکن اجباری دورآباد، یک رمان زیباست که با کلماتی که از صفحه پرواز می‌کنند، نوشته شده است. این کتاب با روایتی دوست‌داشتنی، برای سال‌های زیادی در قفسه‌های کتاب‌خانه‌ها جایگاه ویژه‌ای خواهد داشت. (ریچل استرول)
• این یک داستان ضروری است. ما خوش‌شانسیم که آن را در جهان داریم. (جیسون رینولدز)

کتاب ساکن اجباری دورآباد برای چه کسانی مناسب است؟

کتاب ساکن اجباری دورآباد نوشته‌ی جاسمین وارگا برای کسانی مناسب است که به داستان‌های پر از احساس و ماجراجویی و ادبیات مهاجرت علاقه دارند. این کتاب برای نوجوانان و بزرگ‌سالانی که دوست دارند در دنیای جدید و ناشناخته‌ای غرق شوند و یا کسانی که خود با جان و دلْ دوری از خانه را تجربه کرده‌اند، بسیار جذاب خواهد بود.

در بخشی از کتاب ساکن اجباری دورآباد می‌خوانیم

برنامه کلاسی‌ام را از خانمی مهربان گرفتم. از من پرسید که می‌توانم آن را بخوانم یا کمک لازم دارم. شاید بله شاید هم نه!

به‌هرحال، برعکس پاسخی که در سرم گذشت، جوابی سرسری دادم و از اتاق بیرون آمدم. در راهروهای دراز و طولانی مدرسه سرگردانم. هرچه بیشتر می‌روم، بیشتر گم می‌شوم. بالاخره سر از جایی درمی‌آورم که به نظر می‌رسد درست باشد؛ اما باز هم یک حسی می‌گوید که اشتباه است.

هفت کلاس مختلف در برنامه‌ام دارم: انگلیسی، علوم، مطالعات اجتماعی، ریاضی، هنر، ورزش و انگلیسی (زبان دوم).

کلاس آخر برای بچه‌هایی مثل من است که انگلیسی‌شان لنگ می‌زند؛ بچه‌هایی که هر یک از کشور دیگری آمده‌اند و آمریکایی نیستند.

اولین کلاس امروزم ریاضی است. زنگ خورده و همه سر کلاس‌ رفته‌اند. هنوز هم در راهروهای خالی سرگردانم و برای پیدا کردن کلاس 202 هر کلاسی را سرک می‌کشم. جوده سابق راه کلاسش را خوب می‌شناخت و سر هیچ کلاسی تأخیر نداشت!

بالاخره کلاس را پیدا می‌کنم! کلاس 202 - ریاضی - آقای اَندِرسون.

همه سر میزهایشان نشسته‌اند. آقای اندرسون لبخند مهربانی می‌زند و با اشاره دست مرا به سمت نیمکت خالی در ردیف دوم سمت چپ راهنمایی می‌کند. مسیر را زیر نگاه‌های سنگین بچه‌ها طی می‌کنم. جوده سابق از این‌که برای جلب توجه متفاوت از بقیه باشد، لذت می‌برد؛ اما این روزها فقط می‌خواهد یکی هم‌رنگ بقیه باشد!