بله
کتاب راهنمای عملی مدیریت روابط آشفته در خانواده (با تاکید بر بی‌وفایی همسر) نوشته‌ی رابرت تایبی، راهبردهای مداخله‌ای پژوهش محور و عینی را در اختیار متخصصان بالینی قرار می‌دهد تا زوجین را در زمینه پیامدهای بی‌وفایی راهنمایی نمایند.
در کتاب راهنمای عملی مدیریت روابط آشفته در خانواده (Brief therapy with couples and families in crisis)، می‌آموزید که زوجین به عنوان یک تیم در برخورد با بی‌وفایی باید چند عامل اصلی را در نظر بگیرند که شامل ارزیابی، بررسی تدریجی مرحله بحرانی، بازسازی اعتماد، تأیید رنجش حاصل از بی وفایی، اصلاح مشکلات رابطه، ایجاد یک زندگی جنسی پویا، انتخاب میان ماندن یا ترک رابطه و بخشش هستند.
رابرت تایبی (Robert Taibbi) در این اثر مراحل مذکور را با جزئیات بررسی خواهد کرد و چهارچوبی برای ارائه مداخله مفید از جانب متخصصان بالینی را در هر گام مشخص می‌کند.
بیایید در این مسیر همراه شوید تا به درستی چالش اصلی زوجین را درک کنید. در این رابطه راهبردهای مراقبت شخصی به شما آموزش داده می‌شود تا در هنگام واکنش عاطفی در موقعیت‌های خاص از خودتان مراقبت کنید.
در بخشی از کتاب راهنمای عملی مدیریت روابط آشفته در خانواده (با تاکید بر بی‌وفایی همسر) می‌خوانیم:
با اینکه قطع یا عدم قطع بی وفایی کاملاً روشن است ولی پذیرش این اشتباه، بسیار دشوار است. از نظر همسر بی‌وفا، پذیرش کامل مسئولیت باعث خرد شدن غرور آن‌ها شده و در واقع یک نزدیکی عاطفی با شخص دیگر را پذیرفته‌اند. این امر آن‌ها را در خطر جدال‌های آتی قراری می‌دهد و برخی از افراد هم از پذیرش این امر که مرتکب اشتباه شده‌اند، امتناع می‌کنند. بسیاری از مراجعان هنگامی که به بی‌وفایی می‌رسند، از پذیرش مسئولیت کامل انتخابشان، سر باز میزنند. چالش این موقعیت در این است که همسر آسیب دیده بدون پذیرش ماجرا از جانب همسر بی‌وفا، کاملاً مستأصل می‌شود.
مراجعانی که این پذیرش را نمی‌بینند، ساعت‌ها وقت صرف می‌کنند تا دلیل رنجش خودشان را برای همسرشان توضیح دهند. همسر بی‌وفا مقاومت می‌کند و کوتاه نمی‌آید. این الگوی تعاملی به زوج صدمه زده و به آن‌ها امکان بهبود موقعیت را نمی‌دهد. دیبلاسیو (2000) در مقاله‌اش در مورد بخشندگی درمان محور می‌گوید که همدلی بیشتر، امکان بخشش بیشتری را برای همسر آسیب دیده فراهم می‌کند. همچنین آموزش هر طرف در مورد همدلی را پیشنهاد می‌کند تا به تدریج گفتگوی زوج در مورد این موضوع پیش برود. یکی از اولین کارهایی که در چنین موقعیتی انجام می‌دهیم، جدا کردن زوج برای حضور در جلسات انفرادی است. این کار، فضایی را برای هر مراجع فراهم می‌کند تا ماجرای خودش را تعریف کند.
