کتاب ترانهی باران دومین مجموعه از ترانههای عادل شیرازی، شامل اشعاری است با ریتمهای ساده، که در بازههای زمانی مختلف سروده شده است.
شاعر هر آنچه از دلش آمده را به رشته تحریر درآورده است و حالات روحی او را توصیف میکند. درک این اثر مستلزم درک حالات روحی شاعر آن است.
در بخشی از کتاب ترانهی باران میخوانیم:
روزای بارونی دلت میگیره
همون روزایی که دلت اسیره
مثل زندون میشه کل وجودت
روزای بارونی غم میشه پیله
همون روزایی که جوونیتم پیر
شده فکر و دلت از زندگی سیر
نداره رنگ شاد، گلای انجیر
توکه که دلت به قلبش شده زنجیر
دیگه ساعت صدای تیک تیکش نیست
دیگه ترانهی اون قصههات نیست
میشی مرده میشی دل خونه جاده
همش چشمت به راهه گونههات خیس
بله






















