کتاب صوتی مردی به نام اوه

کتاب صوتی مردی به نام اوه اثر فردریک بکمن به ساده‌ترین و در عین حال شیواترین شکل ممکن،‌ مرزهای کمدی و تراژدی را به هم نزدیک کرده و داستان زندگی مردی پنجاه و نه ساله را روایت می‌کند که در مواجه با جهان امروز دچار تضادهای گوناگون است.

مردی به نام اُوِه (A man called Ove) داستان روزگار پیرمردی ۵۹ ساله و عبوس است که به علت داشتن سن زیاد، از سر کار هم اخراج شده است. به همین خاطر چندان با دنیای بیرون هم ارتباط برقرار نمی‌کند و مدام اوقات تلخی دارد.

وی اعتقاد دارد همه چیز باید سر جای خودش باشد و فقط احمق‌ها به کامپیوتر اعتماد می‌کنند. او سال‌ها با قوانین سفت و سختش و همسرش که عاشقانه دوستش داشت زیسته و حالا پس از مرگ همسرش انگار به آخر خط رسیده است. او به دنبال این است که زودتر این دنیا را ترک کند و زودتر پیش همسرش برود. همسری که عاشقانه او را دوست دارد. سرانجام اوه احساس می‌کند کاری برای انجام دادن ندارد، پس تصمیم می‌گیرد خودکشی کند. اما هر بار که تصمیم به خودکشی می‌گیرد فردی یا اتفاقی به طور ناخواسته مانع او می‌شود و…

بکمن در این رمان به خوبی مواجه شدن نسل گذشته با نسل جدید را روایت کرده و عشقی ناب و بی‌حاشیه را به نمایش می‌گذارد. دنیای اوه، دنیایی پر از تنهایی و غمِ از دست دادن عشقی تکرار نشدنی است، اوه که میان جهان امروز سرگردان به نظر می‌رسد در ملاقات با یک خانواده ایرانی مهاجر، وجوه تازه‌ای از زندگی را کشف می‌کند. وجوهی که شنونده این کتاب صوتی را به وجد و تحسین وا می‌دارد.

فردریک بَکمن (Fredrik Backman)، متولد استکهلم، نویسنده و وبلاگ نویس سوئدی است. پیشترها شهرت وی در سوئد به خاطر وبلاگ‌نویسی بود، ولی بعدها حین مقاله‌نویسی برای مجله‌ی «مترو» موفق به نگارش کتاب «مردی به‌نام اُوِه» شد که در همان سال بیش از ۶۰۰ هزار نسخه از آن فروش رفت.

این کتاب در حال حاضر به بیش از ۳۰ زبان زنده‌ی دنیا ترجمه شده، رتبه اول پرفروش‌های سوئد و نیویورک تایمز را از آن خود کرده و فیلمی برگرفته از آن با همین نام در سال ۲۰۱۶ در سینماهای جهان اکران شده است. از دیگر آثار پرفروش او می‌توان به «مادربزرگ سلام رساند و گفت متأسف است» و «بریت ماری اینجا بود» اشاره کرد.

(کتاب حاضر مجددا با گویندۀ جدید ضبط و منتشر شده است.)

در قسمتی از کتاب صوتی مردی به نام اوه می‌شنویم:

عشق از دست رفته هنوز عشق است، فقط شکلش عوض می‌شود. نمی‌توانی لبخند او را ببینی یا برایش غذا بیاوری یا مویش را نوازش کنی یا او را دور زمین رقص بگردانی. ولی وقتی آن حس‌ها ضعیف می‌شود، حس دیگری قوی می‌شود. خاطره. خاطره شریک تو می‌شود. آن را می‌پرورانی. آن را می‌گیری و با آن می‌رقصی. زندگی باید تمام شود، عشق نه.