کتاب بهشت

در کتاب بهشت، یکى از زیباترین و ماندنى‌ترین رمان‌هاى تونی موریسون وقایع عجیب و غریبی در مورد ایالت اوکلاهما نوشته شده است. جامعه‌ای که مردها در آن حاکم‌اند. آیا آن‌ها می‌دانند بهشت کجاست؟

کتاب بهشت (Paradise) براى نخستین بار در سال 1999 در آمریکا چاپ شد و مورد استقبال خوانندگان آثار ادبى برتر قرار گرفت.

ایالت اوکلاهما، روستایی کوچک و سیاه پوست نشین است که خشونت کاملا در آن احساس می‌شود. منشا پیدایش این خشونت چیست؟ شاید اگر کمی عمیق‌تر به این روستا بنگریم، برد‌ه‌ها‌ی آزاد شده و یا نجات یافتگانی از دنیایی پر از دشمنی و جنگ را بتوانیم به طور واضح ببینیم. اما این تمام ماجرا نیست و گروه دیگری از تبعیدشدگان در فاصله‌ کمی از این روستا، در سرزمین موعود خود گرد هم آمده‌اند.

اینجاست که تونی موریسون را می‌توانیم با نثری موزون، باشکوه و حماسی ببینیم که استوارترین عقاید و باورها را به چالش کشیده و با در هم آمیخته است. داستانی از اقوام، تاریخ، خاطرات و اسطوره‌های واقعی؛ همه این ویژگی‌ها کتاب بهشت را تبدیل به اثری تفکر برانگیز و فراموش نشدنی کرده است.

در کتاب بهشت، ما وارد جهانی کاملا متفاوت می‌شویم همراه با موریسون دنبال بهشت می‌گردیم. بهشت کجاست؟ و از آن چه کسانی است؟

تونى موریسون (Toni Morrison) جایزه نوبل در رشته ادبیات را در سال 1993 دریافت کرد. او همچنین برنده جایزه «پولیتزر» و برنده جایزه ادوارى «نقدهاى ادبى ملى» شده است. شش رمان پیشین موریسون عبارتند از: جاز، دلبند، کوچولو، آواز سلیمان، سولا و آبى‌ترین چشم. او استاد برجسته رشته علوم انسانى در دانشگاه پرینستون آمریکا است.

در بخشی از کتاب بهشت می‌خوانیم:

احتمالاً همه اهالى با مشاهده ما دچار شگفتى شدند، ولى غیر از استیوارد، هیچ‌کس دیگرى مستقیماً اظهارنظر نکرد. این کار ضرورتى هم نداشت. نالتون زانوانش را مالید و الیو به سوى خانه خود رفت. استیوارد با صداى بلند گفت:
- کثافت‌هایى را با خود آورده که ما آن‌ها را ترک کرده بودیم.
داوى او را تهییج کرد. سواین هم همین‌طور. تنها فیرى دوپرس به استیوارد حمله کرد:
- خداوند از رفتار زشت خوشش نمى‌آید. ببین او هرگز در مورد آن‌چه تو دوست دارى، اظهارنظر نمى‌کند.
به هر حال داوى و سواین زن بودند و یک مرد شجاع مى‌توانست به راحتى حرف‌هاى آنان را ناشنیده انگارد و به راه خود به منظور رسیدن به بهشت ادامه بدهد. آن‌ها نیز در آن‌جا حضور داشتند و شاید خوشحال بودند که بتوانند زنى کثافت را به گور بسپارند.
پت پرونده بست را کنار گذاشت. دفترچه‌اى را برداشت که روى آن برچسبى نبود و شروع به نوشتن کرد...