معرفی و دانلود کتاب درگیری هفتاد درصدی: خرده داستانی از ماجرای من و کرونا

معرفی کتاب درگیری هفتاد درصدی: خرده داستانی از ماجرای من و کرونا

کتاب درگیری هفتاد درصدی، روایتی انسانی از مرز باریک میان زندگی و مرگ در روزهای همه‌گیری کرونا است. رضا باباخانلو، نویسنده‌ی کتاب، با گزارشی لحظه‌به‌لحظه از شرایط ابتلای خود به کرونا و درمان آن، شما را به دل شرایطِ دشوار این پاندمی می‌برد و از عمق ناملایمتی‌های آن دوران، نور امیدی برای ادامه‌ی زندگی می‌تاباند.

درباره‌ی کتاب درگیری هفتاد درصدی

کتاب درگیری هفتاد درصدی، ماجراهای ابتلای رضا باباخانلو، نویسنده‌ی این اثر به کرونا است. مولف، با قلمی خودمانی، صمیمی و گاه طنازانه، شما را از روزهای نخست ابتلا تا بستری شدن در بیمارستان و جدال با بیماری همراه می‌کند. کتاب، فراتر از یک خاطره‌نویسی ساده، هدفی مهم‌تر یعنی آگاهی‌بخشی به مخاطبانی را دنبال می‌کند که خود یا نزدیکانشان با این ویروس درگیر بوده‌اند یا ممکن است در آینده با دیگر بیماری‌های مهلک، روبه‌رو شوند.

ماجرای این خاطره‌نویسی ایرانی با روزهایی آغاز می‌شود که رضا باباخانلو با درگیری هفتاد درصدی ریه‌هایش بر اثر ابتلا به کرونا روبه‌رو می‌شود. او که در هفته‌های نخست فقط یکی از آمار مبتلایان بود، ناگهان خود را درست در مرز میان زندگی و مرگ می‌یابد. پزشک با صدایی جدی تکرار می‌کند که باید فوراً بستری شود؛ اما رضا باباخانلو هنوز باور نمی‌کند که این بار خودش، آنْ یک نفر‌ی است که می‌تواند به آمار فوت‌شدگان اضافه شود.

درگیری هفتاد درصدی؛ روایت نفس‌هایی که به شماره افتادند

نگارنده در ادامه، با حسی از گیجی و ناباوری خود را در اتاق بیمارستانی می‌یابد که دستگاه و پرستارهای آن، یادآور جدی بودن ماجرا است. روزها یکی پس از دیگری می‌گذرند و او هر بار با نگاه به مانیتورهایی که سطح اکسیژن خونش را نشان می‌دهند، میان امید و ناامیدی سرگردان می‌شود. سرفه‌های پیاپی تنفس را به آرزویی دور تبدیل کرده و شب‌ها، در سکوتِ بخش، صداهای مبهمی از درد و دلواپسی بیماران دیگر به گوش می‌رسد.

در بخش‌های بعدی کتاب درگیری هفتاد درصدی، نویسنده با همان طنز همیشگی‌اش، حتی در بستر بیماری هم لحظاتی را می‌یابد برای لبخند زدن به ناامیدی؛ گاه با یادآوری خاطراتی مسخره از روزهای پیش از کرونا، گاه با نگاه طعنه‌آمیز به آمارهایی که روزگاری برایش فقط عدد بودند. مولف، توضیح می‌دهد که چگونه بدن نحیف‌شده‌ی وی به درمان پاسخ می‌دهد و نفس‌ها عمیق‌تر می‌شود. او که روزی خود را در آمار فوت‌شدگان تصور می‌کرد، حالا با هر نفس تازه، طعم زندگی را با تمام وجودش حس می‌کند.

این کتاب خاطره‌نویسی ایرانی را انتشارات سیزده، چاپ و روانه‌ی بازار کرده است.

کتاب درگیری هفتاد درصدی برای شما مناسب است اگر

• به دنبال روایتی واقعی و بی‌پیرایه از تجربه‌ی مستقیم یک بیمار کرونایی هستید.
• به مطالعه‌ی خاطراتی با طعم طنز تلخ و نگاه انسانی در دل بحران علاقه دارید.

در بخشی از کتاب درگیری هفتاد درصدی: خرده داستانی از ماجرای من و کرونا می‌خوانیم

شب‌ها سخت و پایان‌ناپذیر می‌گذشت. اتصال دستگاه اکسیژن به خودی خود طاقت‌فرسا بود و نهایتاً اگر به سختی خواب به چشمانت می‌آمد، به‌صورت متناوب مشکلی برای یکی از هم‌اتاقی‌ها پیش آمده و تیم پرستاری با روشن کردن چراغ‌ها و گفت‌وگوی بلند، وارد اتاق می‌شدند. حدود 4 و 5 صبح که کمی چشم‌ها گرم می‌شد، کادر درمان برای انجام امور پزشکی، به اتاق یورش می‌آوردند.

واقعاً چیزی شبیه یورش بود، یا شبیه بیدار کردن مسافران در قطار و فریاد کشیدن سر آنها برای جمع کردن ملحفه. آن‌هم درصورتی که چند ساعت تا مقصد فاصله داری و الان ساعت چند است؟ 4:30 صبح!

حدود 5:30 صبح درحالی که یک چشمت باز بود و یکی بسته و نور مهتابی مثل خنجر در چشمانت فرو می‌رفت، گیره‌ی گارو را دور بازویت می‌بستند و روزانه چند سی‌سی خون برای ارسال به آزمایشگاه می‌گرفتند. بعد سرم وصل می‌شد، قرص‌ها داده می‌شد و در انتها با صبحانه که همیشه شامل یک پنیر کوچک، یک بسته نان و یک شیر کم‌چرب بود، تحویل بیماران می‌شد. اگر سال‌ها هم در این بیمارستان بستری بودی، منوی صبحانه هیچ تغییری نمی‌کرد.

زمان بعد از صبحانه تا حدود 9 و 10 صبح، بهترین زمان برای چرت زدن و جبران بی‌خوابی شب قبل بود. بعد حدود 11 صبح، تزریق آمپول رمدسیویر شروع می‌شد. با هر روز تزریق، تغییر حاصل شده روی روند بهبودی را احساس می‌کردم.

بعد از تزریق صبح، یک دکتر باتجربه، حدود 60 سال که اندکی مو روی سرش بود و یک عینک باریک به چشم داشت، برای دیدن وضعیت بیماران وارد اتاق شد. قیافه‌ی بانمکی داشت.