بله
در کتاب به عقب نگاه نکن وارد هزارتویی از جنایت و تعلیق می‌شوید که تا آخرین صفحه شما را رها نمی‌کند. کارین فوسوم، شما را با ماجراهای بازرس کُنراد سه‌یر، در کشف راز قتلی مخوف همراه می‌کند. داستان این کتاب پلیسی درباره‌ی قتل دختری در کنار برکه‌ای آرام و زیبا است. ماموران پلیس در حین جستجو برای کشف سرنخ‌هایی از این قتل با واقعیت‌هایی وحشتناک روبه‌رو می‌شوند. گفتنی‌ست این رمان برنده‌ی جایزه‌ی ریورتون شده است.
درباره‌ی کتاب به عقب نگاه نکن
کتاب به عقب نگاه نکن (Don't Look Back)، اثری جنایی از ادبیات پلیسی نروژ است. کارین فوسوم (Karin Fossum)، این رمان جنایی را با تمرکز بر کاوش ذهن شخصیت‌ها و کشف رازهای پنهان نگاشته است. این رویکرد، داستان را از تعقیب و گریزهای رایج در رمان‌های جنایی متمایز کرده است.
رمان به عقب نگاه نکن، در منطقه‌ای آرام و کم‌جمعیت در نروژ اتفاق می‌افتد. زندگی روزمره در این ناحیه جریان دارد و مردم با آرامش و صفا در کنار هم زندگی می‌کنند. ناگهان، اتفاقی هولناک آرامش منطقه را بر هم می‌زند. جسد دختری در کنار رودخانه‌ای پیدا می‌شود. بازرس کُنراد سه‌یر، برای یافتن قاتل پا پیش می‌گذارد.
سه‌یر، شخصیتِ محبوب کارین فوسوم، ملکه‌ی ادبیات جنایی نروژ است. این کارآگاه باهوش در کتاب به عقب نگاه نکن، به همراه دستیارش از خانواده‌ی مقتول و اطرافیان او بازجویی می‌کنند. بازجویی‌ها، رازهای تکان‌دهنده‌ای از زندگی این دختر که آنیه نام دارد، برملا می‌کند. مشخص می‌شود در ماه‌های اخیر، آنیه رفتارهای عجیبی از خود نشان داده است.
رمزگشایی از جنایتی مخوف به دست بازرس کُنراد سه‌یر
داستان کتاب به عقب نگاه نکن با پیاده‌شدن راگنهیلد از خودرو در خیابانی آرام آغاز می‌شود. راگنهیلد، دختری شش‌ساله است که کالسکه‌ای را با خودش می‌کشد و عروسکش، اِلیسه، در کالسکه قرار دارد. پس از گذر از چند خیابان، مردی سوار بر خودرو به وی پیشنهاد می‌دهد او را به مقصد برساند. دخترک با کالسکه و عروسکش سوار خودرو می‌شود. کارین فوسوم، ادامه‌ی ماجرای سوار شدن دخترک در ماشین مرد غربیه را توضیح نمی‌دهد تا در هیجانی پرتعلیق برای آگاهی از سرنوشت راگنهیلد باقی بمانید.
در ادامه، ماجرای بازرس کنراد سه‌یر را مطالعه می‌کنید. این کارآگاه سرشناس، به خانه‌ای واقع در منطقه‌ای آرام می‌رود. مدتی است که دختری از اعضای این خانه ناپدید شده و سه‌یر به دنبال سرنخ‌هایی برای پیدا کردن این دختر می‌گردد. پس از گفت‌و‌گو میان سه‌یر و مادرِ دختر گمشده، متوجه می‌شوید که این دختر گمشده، راگنهیلد نام دارد!
در بخش‌های بعدی کتاب به عقب نگاه نکن، روایت داستان با پیشرفتی آرام، اما حساب‌شده ادامه می‌یابد و هر فصل، لایه‌ای تازه از حقیقت را آشکار می‌کند. تعلیق روانی داستان به‌گونه‌ای است که ذهن شما همواره درگیر باقی می‌ماند. مولف در این داستان پلیسی، کنجکاوی و اضطراب را تا واپسین صفحه‌های کتاب حفظ کرده تا میل به مطالعه، شما را لحظه‌ای رها نکند.
برای تجربه‌ی این رمان نفسگیر، خرید کتاب به عقب نگاه نکن از انتشارات قطره ترجمه‌ی اعظم هدایتی، در دسترس است.
جوایز و افتخارات کتاب به عقب نگاه نکن
- برنده‌ی جایزه‌ی ریورتون
- برنده‌ی جایزه‌ی کلید شیشه‌ای انجمن جنایی نویسان اسکاندیناوی
نکوداشت‌های کتاب به عقب نگاه نکن
- بازرس سه‌یر در کنار شخصیت‌هایی چون آدام دالگلیش و بازرس مورس قرار می‌گیرد؛ کارآگاهی توانمند و در عین حال انسانی رنج‌دیده. (بوستون گلوب)
- داستانی معمایی و سراسر نفسگیر. (لس‌آنجلس تایمز)
- رمان‌های کارین فوسوم با محوریت بازرس کنراد سه‌یر در سراسر اروپا با تحسین منتقدان روبه‌رو شده‌اند و به‌راحتی می‌توان دلیل این استقبال گسترده را درک کرد. (واشنگتن پست بوک ورلد)
اقتباس سینمایی از کتاب به عقب نگاه نکن
- فیلم دختری در کنار دریاچه (The Girl by the Lake) به کارگردانی آندره‌آ مولایولی، محصول سال 2007 در ایتالیا.
کتاب به عقب نگاه نکن برای شما مناسب است اگر
- به مطالعه‌ی ادبیات پلیسی علاقه دارید.
- از خواندن داستانی جنایی با خمیرما‌یه‌ی روان‌شناختی لذت می‌برید.
- مایلید با یکی از کارآگاهان محبوب ادبیات پلیسی نروژ آشنا شوید.
در بخشی از کتاب به عقب نگاه نکن می‌خوانیم
خانم هولاند در کاناپه فرو رفت و به شوهرش تکیه داد. سه‌یر به‌سمت پنجره رفت و با کسی پشت پنجره‌ی آشپزخانه‌ی خانه‌ی کناری چشم در چشم شد. گفت: «شما اینجا نزدیک به هم زندگی می‌کنید. این یعنی یکدیگر را خوب می‌شناسید؟»
«خیلی خوب همدیگر را می‌شناسیم. همه با هم صحبت می‌کنیم.»
«و همه هم آنیه را می‌شناسند؟»
بدون هیچ حرفی با سر تأیید کرد.
«ما باید خانه به خانه برویم. امیدواریم این کار باعث ناراحتی‌تان نشود.»
«ما چیزی برای شرمساری نداریم.»
«می‌توانید چند عکس به ما قرض بدهید؟»
پدر از جایش بلند شد و به‌سمت قفسه‌ی زیر تلویزیون رفت. گفت: «ما یک ویدئو از تابستان گذشته داریم. در یک کلبه در کراگرو بودیم.»
مادر گفت: «آن‌ها فیلم لازم ندارند. فقط یک عکس.»
«خوشحال می‌شوم آن فیلم را به من بدهید.»
سه‌یر فیلم را از پدر گرفت و از او تشکر کرد. پرسید: «او هفته‌ای سی‌و‌دو کیلومتر می‌دوید؟ تنها می‌دوید؟»
پدر گفت: «هیچ‌کس نمی‌توانست پا به پایش بدود.»
