معرفی و دانلود کتاب تو را به یاد دارم

معرفی کتاب تو را به یاد دارم

کتاب تو را به یاد دارم نوشته‌ی ایرسا سیگورداردوتیر رمانی معمایی و ترسناک است که مرز میان واقعیت و کابوس را محو می‌کند. داستان با روایتی چندلایه و پرتعلیق، خواننده را وارد ذهن قربانی‌ای می‌کند که برای نجات خود و رهایی از گذشته‌ای هولناک، باید گرهی پیچیده از رازها و خیانت‌ها را بگشاید. این رمان نامزد جایزه‌ی کلید شیشه‌ای بوده است.

درباره‌ی کتاب تو را به یاد دارم

کتاب تو را به یاد دارم (I Remember You) اثر ایرسا سیگورداردوتیر (Yrsa Sigurdardottir)، نویسنده‌ی پرآوازه‌ی ایسلندی، نمونه‌ای درخشان در ژانر نوآر نوردیک است که در آن، فضاسازی سرد و وهم‌آلود، با تعلیقی نفسگیر و معمایی پیچیده درهم می‌آمیزد. این رمان تنها یک معمای پلیسی یا داستان ارواح نیست؛ بلکه کاوشی عمیق در روان انسان، زخم‌های التیام‌نیافته و شیوه‌ای است که گذشته می‌تواند همچون شبحی، حال را تعقیب کند.

ایرسا سیگورداردوتیر، با مهارتی کم‌نظیر، دو خط داستانی موازی را پیش می‌برد که در نهایت با ضربه‌ای ناگهانی و شوک‌آور به یکدیگر گره می‌خورند و حقیقتی بزرگ‌تر و وحشتناک‌تر از آنچه تصور می‌شد را آشکار می‌سازند.

تو را به یاد می‌آورم، در ایسلند سرد و شبح‌وار

ایرسا سیگورداردوتیر در رمان تو را به یاد دارم خواننده را از ابتدا تا پایان درگیر می‌کند. داستان همزمان در دو مسیر روایت می‌شود: در مسیر اول، سه دوست به نام‌های گاردار، کاترین و لیف برای بازسازی یک خانه‌ی قدیمی به روستایی متروک در ایسلند می‌روند. حضور شبح‌واری آن‌ها را تعقیب می‌کند و صداها و نشانه‌های عجیب، حس تعلیق و ترس دائمی ایجاد می‌کند. در مسیر دوم، فریر روان‌پزشکی است که برای بررسی مرگ مشکوک یک زن سالمند با پلیس همکاری می‌کند. او درگیر خاطرات پسر گمشده‌اش و رازهای تاریک گذشته می‌شود.

با نزدیک شدن روایت‌ها، ارتباط دو خط داستانی آشکار می‌شود و نشان می‌دهد که زنجیره‌ای از خشونت و بی‌عدالتی، نه‌فقط گذشته، بلکه حال شخصیت‌ها را شکل داده است. شخصیت‌پردازی رمان دقیق و روانشناسانه است: فریر میان سوگ و مسئولیت گرفتار است، و سه دوست واکنش‌های متفاوتی به تهدیدها نشان می‌دهند.

فضای سرد و دورافتاده‌ی ایسلند، خانه‌های متروک و زمستان‌های طولانی مانند شخصیتی زنده عمل می‌کنند و تنش و تعلیق داستان را تقویت می‌کنند. رمان با ترکیب معمای جنایی و وحشت روان‌شناختی، ترس را از عمق ذات انسان و خاطرات سرکوب‌شده بیرون می‌کشد. مترجم این اثر سبا هاشمی نسب و ناشر آن نشر قطره است.

اقتباس سینمایی از کتاب تو را به یاد دارم

جوایز و افتخارات کتاب تو را به یاد دارم

• برنده‌ی جایزه‌ی داستان جنایی ایسلند (The Icelandic Crime Fiction Award)؛
• نامزد جایزه‌ی کلید شیشه‌ای (Glass Key Award).

نکوداشت‌های کتاب تو را به یاد دارم

• گرچه ژانر جنایی - ترسناک همیشه برایم جذاب نیست، اما این داستان به شکلی حیرت‌انگیز خوب و دلهره‌آور نوشته شده است. هر فصل چنان کشش دارد که خواننده را وادار می‌کند بی‌وقفه به صفحه‌ی بعد برود. این رمان واقعاً تجربه‌ای است که باید آن را خواند. (کاربر گودریدز)
• کتاب تو را به یاد دارم بسیار مرموز و گیراست و تا پایان، خواننده را در حالت انتظار و تعلیق نگه می‌دارد. روایت دو خط داستانی جداگانه که در نهایت با دقت و ظرافت به هم می‌رسند، تجربه‌ای متفاوت و لذت‌بخش از ژانر جنایی - ترسناک ارائه می‌دهد. (کاربر گودریدز)
• این کتاب واقعاً مرا ترساند. نه با شوک‌های ناگهانی، بلکه با فضایی سرد، سنگین و آمیخته با حس عمیق تنهایی و انزوا. فضای ایسلند و جزیره‌ی دورافتاده همچون شخصیتی مستقل عمل می‌کند و تا آخرین صفحه ذهن خواننده را درگیر نگه می‌دارد. (کاربر گودریدز)

کتاب تو را به یاد دارم برای شما مناسب است اگر

• عاشق داستان‌های جنایی و معمایی هستید که با عناصر وحشت روان‌شناختی آمیخته شده‌اند.
• از آثار ادبیات نوردیک و فضاسازی منحصربه‌فرد و سرد آن لذت می‌برید.
• به رمان‌هایی علاقه دارید که با روایت موازی و زمان‌پریشی ماهرانه، معمایی لایه‌لایه را می‌گشایند.
• به دنبال کتابی هستید که نه تنها ذهن، که احساسات شما را نیز به چالش بکشد و حس اضطراب و تعلیق ایجاد کند.
• می‌خواهید با یکی از قدرتمندترین صداهای معاصر در ژانر جنایی معمایی ادبیات ایسلند آشنا شوید.

در بخشی از کتاب تو را به یاد دارم می‌خوانیم

کاترین خودش را کنار مردها کشاند و مثل کاپیتان پیر با اضطراب تماشا کرد. با اینکه توصیف گاردار از روستا در حافظه‌ی تصویری‌اش زنده بود، سخت می‌توانست آن را با آن‌چه می‌دید، تطبیق دهد. مجموعه‌ی کوچک ده خانه و انبارهای کوچک همراه‌شان پخش ‌و پلاتر از تصورش بود و ناگهان پی برد که چقدر میان خانه‌ها فاصله هست. فکر می‌کرد در جوامع منزوی‌تر، مردم دوست داشته باشند نزدیک‌تر به هم زندگی کنند تا در زمان دردسر یا سختی از یکدیگر نیرو بگیرند. اما چه می‌دانست. اصلاً نمی‌دانست روستا چندساله است. شاید مردم آن جا به حیاط‌های بزرگی نیاز داشتند که بتوانند احشام‌شان را در آن نگه دارند یا سبزیجات بکارند. بعید بود آن جا مغازه‌ای باشد. گاردار بالاخره جایی را که به دنبالش می‌گشت، پیدا و اشاره کرد. «اون‌جاست. آخرین خونه، اون‌ طرف نهر. البته الان فقط سقفش پیداست. اون‌ور تپه‌ست، و درخت‌های صنوبر یه کم جلو دید رو می‌گیرند.» دستش را انداخت. «به نظرت کشیشی اون‌جا زندگی نمی‌کرده؟»

پیرمرد نچی کرد و به سقف به ظاهر بی‌خطر خانه خیره شد که بالاتر از گیاهان زردشده روی دامنه، سر برآورده بود. «اون‌جا رو یادم رفته بود. ولی نه، اون‌جا خونه‌ی کشیش نیست. صلیب روی در هم هیچ ربطی به کشیش نداره. کسی که اون‌جا زندگی می‌کرده، پیرو پدر و پسر مقدس بوده و فکر می‌کرده این علامت برازنده‌ایه.» لحظه‌ای به فکر فرو رفت و بعد به نظر رسید که در شرف گفتن چیزی است؛ اما ادامه نداد. «سال‌هاس که به این خونه می‌گن صحنه‌ی آخر. از دریا هم دیده می‌شه.» انگار می‌خواست چیز دیگری اضافه کند. اما باز هم نکرد.