کتاب ایدئولوژیهای سیاسی، اثری جامع و بینظیر برای آشنایی با مفاهیم گستردهی حوزهی علوم سیاسی است. اندرو هیوود، نویسندهی کتاب، تعریفی کامل و امروزی از تمامی مفاهیم سیاسی را در کتاب حاضر مطرح کرده است. پس از مطالعهی این اثر، درک کاملی از فهم ایدئولوژیهای سیاسی پیدا میکنید.
دربارهی کتاب ایدئولوژیهای سیاسی
کتاب ایدئولوژیهای سیاسی (Political Ideologies: An Introduction)، منبعی کامل برای آشنایی با مفاهیم سیاسی است. اندرو هیوود (Andrew Heywood)، نویسندهی کتاب، تمامی مفاهیم سیاسی رایج را در این اثر توضیح داده است. در کنار مفاهیم سیاسی، نویسنده توضیحاتی دربارهی شخصیتهای مهم در سیاست جهانی مطرح کرده است. این توضیحات در کنار تعریفهای یک ایدئولوژی یا مکتب سیاسی خاص قرار گرفتهاند. رویکرد اندرو هیوود برای معرفی شخصیتهای سیاسی در کنار مکتبها و ایدئولوژیها، باعث میشود تا خواننده در حین آشنایی با یک مکتب سیاسی با شخصیتهای تأثیرگذار در آن مکتب آشنا شود.
در بخش نخست کتاب، ایدئولوژیهای سنتی توضیح داده شدهاند. در این زمینه میتوان به توضیحاتی دربارهی محافظهکاری، سوسیالیسم، لیبرالیسم، آنارشیسم و فاشیسم اشاره کرد. آشنایی با این مفاهیم به خواننده کمک میکند تا درک کاملی از پایههای مکاتب فلسفی مهم پیدا کند و در جریان نقش این مکتبها در سازماندهی جوامع بشری قرار بگیرد.

منبعی ارزشمند برای ساخت هویت سیاسی
اندرو هیوود، در بخشهای بعدی کتاب ایدئولوژیهای سیاسی، به مفاهیم سیاسی جدیدتری مانند پوپولیسم پرداخته است. او در کنار توضیح این مفهوم، دربارهی چشمانداز تاریخی، مضمونهای محوری، انواع پوپولیسم و آیندهی آن سخن رانده است. بخش مهمی از کتاب حاضر به معرفی فمینیسم، نظریهها و آیندهی آن اختصاص یافته است. اندرو هیوود، آموزههای این اثر را با زبانی ساده توضیح داده تا مطالب کتاب برای خوانندهی عام نیز کاربرد داشته باشد.
مطالب کتاب ایدئولوژیهای سیاسی با توضیحاتی دربارهی چند فرهنگگرایی، اسلام گرایی و بنیاد گرایی خاتمه پیدا میکند. در انتهای کتاب، شیوهی انتخاب ایدئولوژیها آموزش داده شده است. مطالعهی این بخش به شکلگیری هویت سیاسیِ خواننده کمک میکند.
کتاب ایدئولوژیهای سیاسی را انتشارات بیدگل با ترجمهی مهدی نصراله زاده، چاپ و روانهی بازار کرده است.
نکوداشتهای کتاب ایدئولوژیهای سیاسی
- من هر تابستان یک دورهی آموزشی دربارهی سیاست و فرهنگ عامه برگزار میکنم. برای آموزش این دوره از مطالب کتاب ایدئولوژیهای سیاسی نوشتهی اندرو هیوود بهره میگیرم. این کتاب یک درآمد واضح بر مکاتب سیاسی ارائه میدهد. مطالب کتاب حاضر هم برای تازهکارها قابل درک است و هم برای دانشجویان ترمهای ارشد. (نیکلاس تامپیو، دانشگاه فوردام، ایالات متحده)
- این اثر، یک کتاب کمیاب است که به معلمان کمک میکند تا دانشآموزان را نهتنها آگاه سازند، بلکه آنها را ترغیب کنند تا جایگاه خود را در میان ایدئولوژیهای رقیب کشف نمایند. ارائهی منظم و سازماندهیشدهی اندرو هیوود، دسترسی عالی خوانندگان به طیف گستردهای از هویتهای ایدئولوژیک را فراهم میکند. (جان اُور، دانشگاه ملی استرالیا)
- کتاب ایدئولوژیهای سیاسی بازتابدهندهی دانش قابل توجه نویسنده است. اندرو هیوود، این دانش را به شیوهای آسان و قابل فهم در این اثر منتقل کرده است. قالببندی کتاب، شامل جدولها و کادرهای مقایسهی ایدئولوژیها، بهصورت استثنایی برای خواننده جذاب و مفید است. پیگیری تکامل ایدئولوژیها به خوبی انجام شده و به دانشجویان و عموم خوانندهها کمک میکند تا از آن جنگل گیجکنندهی برچسبها که چشمانداز سیاسی امروز را انباشته کرده، سر در بیاورند. این کتابی است که دانشجویان واقعاً آن را خواهند خواند! (جنیفر لی بیلی، دانشگاه علم و فناوری نروژ)
کتاب ایدئولوژیهای سیاسی برای شما مناسب است اگر
- در رشتههای علوم سیاسی تحصیل میکنید و به منبعی جامع برای آشنایی با مکتبهای فلسفی نیاز دارید.
- فعال یا پژوهشگر علوم سیاسی هستید و میخواهید مرجعی دربارهی ایدئولوژیهای فلسفی در اختیار داشته باشید.
- کارشناس یا تحلیلگر سیاسی هستید و قصد مطالعهی تعریفی از مفاهیم به روز سیاسی مانند پوپولیسم را دارید.
در بخشی از کتاب ایدئولوژیهای سیاسی: یک مقدمه میخوانیم
فانون، نظریهپرداز انقلابی فرانسوی، زادۀ جزیرۀ مارتینیک، را بیش از همه بهخاطر دیدگاههایش دربارۀ مبارزۀ ضداستعماری میشناسند. در اثر کلاسیکش دربارۀ استعمارزدایی، دوزخیان روی زمین (1965)، از روانپزشکی، سیاست، جامعهشناسی و اگزیستانسیالیسم ژانپل سارتر بهره میگیرد تا بگوید تنها انقلابِ تمامعیار و خشونت محض میتواند به سیاهپوستان یا مردم استعمارشده کمک کند تا برخیزند و خود را از زخمنشانهای اجتماعی و روانشناختی امپریالیسم آزاد سازند. پوست سیاه، نقابهای سفید (1952) و بهسوی انقلاب آفریقایی (1964) از دیگر آثار فانون هستند.
درعینحال، باید گفت که بیشتر رهبران جنبشهای ضداستعماری آسیا و آفریقا بهشکلی از سوسیالیسم گرایش داشتند، سوسیالیسمی که از ایدههای معتدل و مسالمتآمیز ارائهشده بهوسیلۀ گاندی و نهرو در هند، تا مارکسیسم انقلابیای که مائو زدونگ در چین، هو چی مین در ویتنام و فیدل کاسترو در کوبا طرفدارش بودند طیف گستردهای را دربر میگرفت. این در حالی است که ظاهراً سوسیالیسم بهوضوح بیش از آنکه با ملیگرایی ارتباط داشته باشد با بینالمللگرایی در پیوند است. این امر منعکسکنندۀ تأکیدی است که درون سوسیالیسم، اول بر طبقۀ اجتماعی و پایبندیهای طبقاتی بهعنوان اموری که خصلتی ذاتاً فراملی دارند صورت میگیرد و، در سطحی عمیقتر، نمایانگر تأکیدی است که در سوسیالیسم بر ایدۀ انسانیتی مشترک میشود. اینگونه است که کارل مارکس در مانیفست کمونیست اعلام کرده «کارگران کشور ندارند».
بله























