کتاب محافظ دوشیزگان: کتاب چهاردهم مجموعه داستان‌های کوتاه جهان

کتاب محافظ دوشیزگان، یک مجموعه داستان در ژانر اجتماعی است. در این کتاب داستان‌های جذابی را از نویسندگانی مانند حنان الشیخ، جیمز بالدوین و گوادالوپه دوئنیاس می‌خوانید که در هر یک از آن‌ها ردپای ادبیات اعتراضی مشاهده می‌شود. محمدعلی مهمان نوازان با سلیقه‌ای مثال‌زدنی، این مجموعه داستان را گردآوری و ترجمه کرده است. لحن ساده و بیان دلنشین تمامی داستان‌ها، باعث می‌شود که خواننده به شدت درگیر شود و با شخصیت‌های آن احساس هم‌ذات‌پنداری کند.

درباره‌ی کتاب محافظ دوشیزگان

مجموعه داستان خواندنی محافظ دوشیزگان شامل هشت داستان کوتاه است. داستان اول این مجموعه، تحت عنوان محافظ دوشیزگان، به قلم حنان الشیخ (Hanan al-Shaykh) نویسنده‌ی بیروتی نوشته شده است. در آثار این نویسنده، ردپای ادبیات اعتراضی و موضوع تبعیض جنسیتی مشاهده می‌شود. وی در این داستان، ماجرای کوتوله‌ای را روایت می‌کند که هر روز برای نیایش به صومعه می‌رود و با تمسخر زنان صومعه مواجه می‌شود؛ اما پا پس نمی‌کشد و در انتها می‌فهمد برای ادامه‌ی زندگی باید چه راهی را انتخاب کند.

داستان دوم کتاب محافظ دوشیزگان به نام مویه‌های سانی، به قلم جیمز بالدوین (James Baldwin) نویسنده‌ی سیاه‌پوست آمریکایی نوشته شده است. بالدوین به نوشته‌های اعتراضی ضدتبعیض خود مشهور است. این نویسنده همواره سعی داشت صدایی برای ستم‌دیدگان باشد. وی در داستان نه چندان کوتاه مویه‌های سانی نیز به مسائل اجتماعی جامعه‌ی سیاه‌پوستان پرداخته و داستانی را روایت می‌کند که در آن تلخی و سیاهی اعتیاد سایه انداخته است.

در ادامه‌ی کتاب محافظ دوشیزگان، داستان‌هایی را از نویسندگانی به نام گوادالوپه دوئنیاس (Guadalupe Duenas) و چارلز باکستر (Charles Baxter) می‌خوانید که در آن‌ها احساسات انسانی موج می‌زند. داستان گریفون نوشته‌ی چارلز باکستر است. آثار این نویسنده و شاعر آمریکایی را با ادبای مشهوری مانند آنتوان چخوف، ویلیام ترور، آلیس مونرو و جان چیور مقایسه می‌کنند. وی در داستان گریفون قصه‌ای شنیدنی را از یک مدرسه‌ی روستایی روایت می‌کند که در آن احساسات و عواطف انسانی بسیار ملموس است.

آثار نویسندگان دیگری مانند وی. اس. پریچت (V. S. Pritchett)، مونا رجب (Mona Ragab)، لوئیس متئو دیز (Luis Mateo Diez) و هیسایی یاماموتو (Hisaye Yamamoto) نیز در کتاب محافظ دوشیزگان گردآوری شده است. در هر کدام از این داستان‌ها، یک نقطه‌ی قوت را خواهید یافت. همین امر باعث شده است که مجموعه داستان محافظ دوشیزگان یک اثر فراموش‌نشدنی باشد. وجه مشترک تمامی این داستان‌ها، شاعرانگی و پرداختن به مسائل انسانی و اجتماعی است.

محمدعلی مهمان نوازان، وظیفه‌ی گردآوری و ترجمه‌ی کتاب محافظ دوشیزگان را بر عهده داشته و انتشارات علمی و فرهنگی، آن را در اختیار علاقه‌مندان قرار داده است.

کتاب محافظ دوشیزگان برای چه کسانی مناسب است؟

علاقه‌مندان به ادبیات داستانی اجتماعی از مطالعه‌ی این مجموعه داستان لذت خواهند برد. مطالعه‌ی این کتاب به علاقه‌مندان به روایت‌های شاعرانه با درون‌مایه‌ی احساسات انسانی نیز پیشنهاد می‌شود.

در بخشی از کتاب محافظ دوشیزگان: کتاب چهاردهم مجموعه داستان‌های کوتاه جهان می‌خوانیم

بااین‌حال، توی اتاق واقعاً ساکت است. برای یک لحظه کسی حرف نمی‌زند، اما به ‌نظر می‌رسد سایه‌ای تیره دارد بر چهره‌ها می‌نشیند، مثل آسمان بیرون. مادرم کمی بالاتنه‌اش را تکان می‌دهد. چشمان پدرم بسته است. همه دارند به چیزی نگاه می‌کنند که بچه‌ها نمی‌توانند ببینند. برای یک لحظه آن‌ها بچه‌ها را فراموش می‌کنند. شاید بچه‌ای روی قالیچه دراز کشیده، نصفه‌ونیمه خوابش برده. شاید یک نفر بچه‌ای را روی پایش نشانده و با حواس‌پرتی دارد سر او را نوازش می‌کند. شاید بچه‌ای چشم‌درشت و بی‌سروصدا در گوشه‌ای از اتاق روی یک صندلی در خود جمع شده. سکوت، فرارسیدن تاریکی و چهره‌های سایه‌گرفته به ‌طرز مبهمی آن بچه را می‌ترساند. آرزو می‌کند دستی که دارد پیشانی‌اش را نوازش می‌دهد هرگز متوقف نشود، هرگز از حرکت نیفتد. امیدوار است هرگز زمانی نرسد که بزرگ‌ترها در اتاق نشیمن جمع نشوند و درباره‌ی اینکه از کجا آمده‌اند، چه دیده‌اند و برای خودشان و قوم‌وخویش‌هایشان چه اتفاقی افتاده حرف نزنند.

اما چیزی عمیق و تیزبین در وجود آن بچه می‌داند که این روال ناگزیر پایان خواهد یافت، درواقع همین حالا هم دارد به آخر می‌رسد. لحظه‌ای بعد کسی بلند می‌شود و چراغ را روشن می‌کند. بعد بزرگ‌ترها بچه‌ها را به یاد می‌آورند و دیگر صحبتی نمی‌کنند. وقتی روشنایی به اتاق هجوم می‌آورد، آن بچه آکنده از تاریکی می‌شود. می‌داند هربار که این اتفاق می‌افتد، او کمی بیشتر به آن تاریکیِ بیرون نزدیک شده. تاریکی بیرون موضوعی است که بزرگ‌ترها درباره‌اش حرف می‌زده‌اند؛ همان چیزی است که آن‌ها از آن آمده‌اند، همان چیزی که آن‌ها به آن تن می‌دهند. بچه می‌داند آن‌ها دیگر حرفی نمی‌زنند؛ چون اگر زیادی بداند برای آن‌ها چه اتفاقاتی افتاده، خیلی زودتر از آنچه باید متوجه شده که چه اتفاقاتی برای او خواهد افتاد.