بله
اگر احساس کرده‌اید که فضای مجازی و وسایلی چون گوشی و کامپیوتر بخش عظیمی از وقت و انرژی شما را هدر می‌دهند، با خواندن کتاب مینیمالیسم دیجیتال در زندگی روزمره جهان‌بینی جدیدی برای خود انتخاب کنید. این کتاب که توسط جیمز ویلیامز و امی وایت تألیف شده، سعی دارد مجموعه‌ای از تمرینات و توصیه‌های کاربردی پیشنهاد دهد و شما را از دنیای دیجیتال و فضای مجازی دور کند. با این کتاب به کل سبک زندگی خود را تغییر دهید.
درباره‌ی کتاب مینیمالیسم دیجیتال در زندگی روزمره
از صبح که بیدار می‌شوید و روزتان را آغاز می‌کنید، احتمالاً بر حسب عادت ابتدا به گوشی خود نگاه می‌کنید. با نگاه کردن به گوشی، مطمئن می‌شوید که چه تعداد پیام دریافت کرده‌اید یا در صفحات مجازی خبری تازه و هیجان‌انگیز منتشر شده است یا نه. احتمال دارد به کانال‌ها و سایت‌های گوناگون نیز سر بزنید و همین‌طور که در حال انجام این عادات هرروزه هستید، ناگهان متوجه می‌شوید که دقایق و ساعاتی را به دنیای دیجیتالی خیره گشته‌اید و همچنان روزتان را شروع نکرده‌اید و اکثر موقعیت‌ها را به دلیل گرایش افراطی و اعتیادتان به فضای مجازی از دست داده‌اید.
کتاب مینیمالیسم دیجیتال در زندگی روزمره (Digital Minimalism in Everyday Life) اثری است که می‌خواهد شما را از ازدحام و شلوغی بی‌اندازه‌ی دنیای مجازی، کامپیوتری و گوشی‌های همراه نجات دهد. همچون هر عادت دیگری، بی‌شک دور شدن از دنیای دیجیتال و پی گرفتن یک سبک زندگی تازه کار ساده‌ای نیست. باید زمان داد و تمریناتی جدید برای روزمرگی‌های خود مدون کرد. ترک یک عادت طولانی با امر جایگزینی ممکن خواهد بود؛ طراحی فعالیت‌های جدیدی که شما را به خود جذب کند.
طراحی تمرینات و عادات جدید باید هوشمندانه و به‌صورت عملی شکل گیرند. جیمز ویلیامز (James W Williams) و امی وایت (Amy White) در کتاب مینیمالیسم دیجیتال در زندگی روزمره نیز کوشش دارند به همین مسئله بپردازند. دو نویسنده برای شما تمرینات و عادات جدیدی برای جایگزینی طراحی کرده‌اند. اما همان‌طورکه خود مؤلفین کتاب بدان اشاره کرده‌اند، این توصیه‌ها برای بلندمدت هستند. در تعریف مینیمالیسم نیز باید گفت که اساساً به معنای بهره بردن یا نمایش دادن مباحث به‌صورت ساده و فشرده است.
مینیمالیسم در این کتاب در تضاد با افراط‌گرایی قرار می‌گیرد. مینیمال بودن یعنی تمام عناصر زیستی به اندازه‌ی نیاز مورداستفاده قرار گیرند. مشخصاً، در دنیای امروز ناممکن و حتی اشتباه است که به طور کامل دنیای مجازی و اینترنت را حذف کنیم. کتاب مینیمالیسم دیجیتال در زندگی روزمره نیز قرار نیست به شما چنین توصیه‌هایی کند. جیمز ویلیامز و امی وایت در اینجا به شما رویکردهایی را توصیه می‌کنند که به‌واسطه‌ی آن‌ها تنها در صورت ضرورت به دنیای دیجیتال رجوع می‌کنید و در عوض، بیشتر وقت خود را به فعالیت‌های پویاتر مشغول می‌شود.
کتاب مینیمالیسم دیجیتال در زندگی روزمره به شما می‌گوید که برای اتخاذ روش‌های پیشنهادی نیاز نیست که یک متخصص باشید، بلکه تمام توصیه‌های ارائه شده در دسترس و کاربردی هستند. جیمز ویلیامز و امی وایت به شما روش‌ها و عاداتی را پیشنهاد می‌کنند که اگر به‌صورت روزانه و مستمر به آن‌ها عمل کنید، از شر اعتیاد به دنیای دیجیتال و اینترنت رها خواهید شد. دو نویسنده در مطالب خود ابتدا شرح می‌دهند که چگونه چنین اعتیادی در درون افراد شکل می‌گیرد و سپس به آسیب‌شناسی آن می‌پردازند. این کتاب همچنین از توصیه‌های کارشناسان حرفه‌ای در جهت ارائه‌های توصیه‌های جدید خود برای زیست مینیمال در عصر دیجیتال بهره می‌برد. این کتاب توسط معصومه میرزائی ترجمه شده و انتشارات سبزان آن را عرضه کرده است.
در نکوداشت کتاب مینیمالیسم دیجیتال در زندگی روزمره
- مهم‌ترین نکته‌ای که از این کتاب دریافتم این بود که مینیمالیسم از من نمی‌خواهد همه چیز را رها کنم و ریاضت را پیش بگیرم؛ جیمز ویلیامز و امی وایت در عوض، بر سازماندهی ردپای دیجیتالی به گونه‌ای تمرکز می‌کنند که شما آزاد باشید زندگی خود را مطابق دلخواهتان پیش ببرید. (آمازون)
کتاب مینیمالیسم دیجیتال در زندگی روزمره برای چه کسانی مناسب است؟
مطالعه‌ی این اثر به تمامی کسانی که به فضای مجازی، کامپیوترها، گوشی‌ها و اینترنت اعتیاد دارند، پیشنهاد می‌شود.
در بخشی از کتاب مینیمالیسم دیجیتال در زندگی روزمره: غلبه بر اعتیاد به فناوری، پاکسازی ذهن و باز‌پس گیری زمان و آرامش می‌خوانیم
هنگامی که کمینه‌گرایی یا کم‌گرایی را در زندگی دیجیتال به کار می‌بریم، چند اصل اساسی را دنبال می‌کنیم. آن‌ها را به عنوان اهداف اصلی پشت روش‌هایی که در فصل‌های بعدی کتاب می‌خوانید، در نظر بگیرید.
انسان‌ها همیشه مهم‌تر از فناوری هستند
ما در زمانی زندگی می‌کنیم که گفته می‌شود اینترنت و شبکه‌های اجتماعی مردم را به هم نزدیک‌تر کرده‌اند. ما در دنیایی هستیم که روزبه‌روز بیشتر به هم متصل می‌شود؛ اما با وجود ارتباطات دیجیتالی که داریم، ما انسان‌ها بیش از پیش از هم دور شده‌ایم.
در واقع، این فناوری‌ها باعث جدایی شده‌اند. یک صحنۀ معمول که بارها دیده شده است، خانواده‌ای است که در اتاق نشیمن دور هم نشسته‌اند اما هر کدام سرشان در گوشی یا تبلت خودشان است.
در این وضعیت، ارتباط انسانی کجاست؟ ممکن است از نظر دیجیتالی به هم وصل باشیم اما انگار از نظر احساسی و اجتماعی از هم دور هستیم. می‌توان گفت ما توسط صفحه‌های نمایش حواس‌پرت شده‌ایم. توجه ما آن‌قدر به دستگاهی که در دست داریم جلب شده است که متوجه رابطۀ واقعی با افراد کنارمان نمی‌شویم.
پس، قانون اول در مینیمالیسم دیجیتالی این است که انسان‌ها همیشه مهم‌تر از فناوری هستند. اگر نیاز داریم با کسی که در همان اتاق است صحبت کنیم، باید به روش قدیمی این کار را انجام دهیم - حرف بزنیم.
بعضی افراد حالا متوجه می‌شوند که ارتباط دیجیتال خوب است، اما هیچ چیز نمی‌تواند جای ارتباط واقعی انسانی را بگیرد. چیزی در رابطه با ارتباط رودررو وجود دارد که همۀ ما به آن نیاز داریم و حالا مردم متوجه می‌شوند که ارتباط دیجیتال واقعاً کافی نیست.
