کتاب تمام مردان هم عصر من

داستان‌هایی از ناکامی و شکست عشقی در کتاب تمام مردان هم عصر من روایت می‌شود. لیلا جاتن در این کتاب با روایت جدایی‌ها، شکست‌ها و فقدان‌ها به جستجوی دوباره‌ی عشق و محبتی می‌گردد که در زندگی آدم‌ها گم‌ شده است. این رمان ایرانی برش‌هایی از زندگی واقعی انسان امروزی را به تصویر می‌کشد.

درباره‌ی کتاب تمام مردان هم عصر من

راوی داستان ایمیلی از جانب دوستش دریافت می‌کند که خبر از شکست عشقی و ناکام ماندن در زندگی می‌دهد. این ایمیل او را به تأمل درباره‌ی حقیقت و واقعیت عشق وامی‌دارد و تصمیم می‌گیرد که نامه‌ای به استادش بنویسد و او را به هم‌‍‌فکری دعوت کند. این نوشته‌ها، یادداشت‌ها و نامه‌نگاری‌ها در کتاب تمام مردان هم‌عصر من نوشته‌ی لیلا جاتن گرد آمده‌اند.

نویسنده در کتاب تمام مردان هم عصر من اثری در قالب داستان‌های یادداشت‌گونه نگاشته است. این کتاب در اصل حاصل دوازده سال تحقیق و نگارش نویسنده درباره‌ی مشکلات و تجربیات دوستانش است که نیمی از آن‌ها دیگر در قید حیات نیستند. شخصیت‌های این کتاب واقعی هستند و نویسنده با انتشار رمان، دین خود را به افرادی ادا می‌کند که اجازه‌ی روایت زندگی‌شان را به او داده‌اند. او با بهره‌گیری از راهنمایی‌های یک انسان‌شناس و روان‌پزشک فارغ‌التحصیل از سوربن، ایده‌های خود را به شکل داستان‌های روان‌شناختی درآورده است.

تمام مردان هم‌عصر من نه یک رمان است و نه داستان‌سرایی صرف؛ بلکه بازتابی از دغدغه‌های اجتماعی و روان‌شناختی است که در طول سال‌ها از طریق تجربیات نزدیکان نویسنده به او منتقل شده‌اند.​ این کتاب با نثری ساده و صمیمی، به بررسی عمیق احساسات، روابط و چالش‌های انسانی می‌پردازد و می‌تواند برای خوانندگانی که به دنبال درک بهتری از پیچیدگی‌های روان انسان هستند، مفید واقع شود.​

کتاب تمام مردان هم عصر من را انتشارات شاپرک سرخ منتشر کرده است.

کتاب تمام مردان هم عصر من برای چه کسانی مناسب است؟

این اثر برای علاقه‌مندان به ادبیات معاصر فارسی، داستان‌های روان‌شناختی و تحلیل روابط انسانی مناسب است.

در بخشی از کتاب تمام مردان هم عصر من می‌خوانیم

ماه‌ها از آن فاجعه می‌گذرد و رنج‌های پایان ماه مارس دو هزار و شش همچنان ادامه دارند. غم نامه‌هایی که یکی پس از دیگری به دستم می‌رسد، هجوم کلمات نامفهوم ذهن بی‌تابم را سرکش‌تر از قبل کرده و مرا ترغیب به نوشتن می‌کند.

با مطالعه نامه‌ها، در میان تمامی واژگان پراکنده‌ای که در میدان دید برایم رژه می‌روند، واژه نامأنوس خیانت، بیش از همه شکاف فراخ پدید آمده در ذهنم را با قدرت پر می‌کند.

من به واقع همیشه اعتقادم بر آن بوده «مردان و زنانی که به‌راحتی به یکدیگر خیانت می‌کنند، همان‌هایی هستند که به انتخاب خود هرگز اطمینان نداشته‌اند.»

این‌گونه واقعیت‌های دل‌آزاری که پدید آورندگانشان، آن‌هایی بوده‌اند که فاقد ارزش‌های اخلاقی بوده و ضربه‌های پی‌درپی‌شان، فضای بد آهنگی در جامعه پدید می‌آورد، با تأسف بسیار گریبانگیر همه آن‌هایی بود که درواقع پای اطمینان خود ایستاده بودند.

یادآوری تک تک لحظاتی که بر دوستانم گذشته بود مرا ناشکیبا، گرفتار نومیدی کرده و خطاب به استاد نوشتم:

پروفسور، امروز را درگیر لحظه‌های غیرقابل پیش‌بینی بوده‌ام که ذهنم قادر به درک تک‌تکشان نیست. در طول تاریخ، دردناک‌ترین لحظه‌ها در روابط عاشقانه میان انسان‌ها، همان توقف عشق به صورت ناگهانی بوده و این همان خیانتی است که سوغاتی‌اش زوال است و پژمردگی روح انسان. هجوم این همه ناکامی، امانم را بریده و همچنان احساسم از این واقعه سنگین است.

گرچه بر این پیچیدگی نمی‌توان با کلمات فائق آمد و قلم‌فرسایی کرد، اما در این میان باید که به حقیقت‌هایی اشاره کرد، گرچه سراپا تلخ هستند و گزنده...

گویی ما در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که رشد جنسی مردمانش، بسیار بالاتر از رشد فکری و عاطفی آن‌هاست. مثال واضح این امر نیز، در زندگی این جنس از انسان‌ها شکست‌های پی‌درپی در میانشان است.