کتاب جستارهایی درباره‌ی زن

کتاب جستارهایی درباره‌ی زن، چهار مقاله از سوزان سانتاگ را شامل می‌شود که دیدگاه او در رابطه با دنیای زنانه، اعتقادات، شیوه‌ی تفکر و مسائل زنان را نمایان می‌کند. سانتاگ در این مقالات، از حقیقت زنان، پتانسیل‌ها و شکوفایی آنان می‌گوید.

درباره‌ی کتاب جستارهایی درباره‌ی زن

سوزان سانتاگ (Susan Sontag) که به عنوان یکی از متفکران تأثیرگذار دنیا شناخته می‌شود، جستارهایی در رابطه با منزلت و نقش زنان و نیز دغدغه‌هایی که با زندگی در هر جامعه‌ای برای آنان به وجود می‌آید را نگاشته که در کتاب جستارهایی درباره‌ی زن (On Women)، چهار نمونه از آن‌ها را می‌خوانیم. بررسی ساختارهای ذهنی متفاوت زنان و مردان و تأثیری که زنان می‌توانند بر ایجاد تحول در دیدگاه‌های رایج بگذارند، وضعیت زنان در جامعه و جایگاهی که در پیشرفت جوامع دارند، تحلیل مسئله‌ی زیبایی زن و تحولاتی که در آینده در مسئله‌ی زیبایی به وجود خواهند آمد، موضوع اصلی چهار جستار مطرح‌شده در این کتاب هستند.

اولین جستار موجود در این اثر، با عنوان استاندارد دوگانه‌ی پیرشدن، به مسئله‌ی سن و تأثیری که بر زندگی زنان می‌گذارد پرداخته است. همان موضوعی که سال‌هاست با آن سر و کار داریم و می‌بینیم که هنوز هم بسیاری از زنان، با گذر از دوران جوانی، احساس شادابی خود را از دست داده و برای حفظ آن به تغییرات ظاهری روی می‌آورند. در حالی که انرژی و طراوتی که به دنبال آن هستند، درونی‌ست و با رجوع به لایه‌های درون خود می‌توانند در هر سنی به آن دست پیدا کنند. سانتاگ همچنین در این بخش از کتاب جستارهایی درباره‌ی زن به مقوله‌ی ازدواج نیز پرداخته و وجود محدودیت سنی برای این امر و به طور کلی ضروری انگاشته شدن آن در بسیاری از جوامع را به عنوان یکی از چالش‌های موجود در نظر گرفته است.

جستار دوم، با عنوان جهان سوم زنان، به سراغ مقوله‌ی برابری رفته و بر یک موضوع کلی تاکید دارد: در تفاوتی که میان زنان و مردان وجود دارد شکی نیست، اما این تفاوت نباید مسبب به وجود آمدن نابرابری میان آن‌ها شود و برای همیشه و در هر شرایطی، یکی را بر دیگری برتری دهد. این جستار به صورت پرسش و پاسخ نوشته شده است.

سومین بخش از کتاب جستارهایی درباره‌ی زن به مفهوم زیبایی اختصاص داده شده است. آیا این زیبایی می‌تواند قدرت را برای زنان به ارمغان بیاورد، یا ذلت را به همراه خود داشته باشد؟ سانتاگ در این جستار به رایج بودن تعریف زنانگی با تکیه بر زیبایی ظاهری و رواج تعریف مردانگی با تکیه بر توانایی‌های مردان پرداخته است. مسئله‌ای که کمال‌گرایی ظاهری را برای زنان به همراه داشته و معیارهای برخی از جوامع نیز آن‌ها را به این سمت سوق داده‌اند؛ در بسیاری از جوامع، اگر زنی در حال تلاش برای دستیابی به یک موقعیت اجتماعی عالی باشد، باز هم شاهد این مسئله خواهد بود که گاه جذابیت ظاهری می‌تواند در کسب چنین موقعیت‌هایی اثرگذاری بیشتری داشته باشد.

در آخرین مقاله از جستارهایی درباره‌ی زن نیز، سانتاگ مسئله‌ی زیبایی را به صورت مفصل‌تری مورد بررسی قرار داده و به سیر تاریخی آن نگاهی انداخته است. این اثر که با هدف ایجاد تغییر در جایگاه زنان در جوامع و طرز تفکر زنان درباره‌ی خودشان نگاشته شده، به کوشش آذر جوادزاده به فارسی برگردانده شده و توسط نشر نیماژ به چاپ رسیده است.

نکوداشت‌های کتاب جستارهایی درباره‌ی زن

• این اثر از سوزان سانتاگ، تاکیدی بر قدرتمندی ذهن و شخصیت زنان است. (Rosemary Goring, The Herald)
• شفافیت، صراحت و اعتماد به نفس سانتاگ در بیان حقایقی درباره‌ی زنان، انعطاف‌پذیری و چابکی افکار او را نشان می‌دهد؛ ویژگی‌ای که مخاطب را شگفت‌زده می‌کند. (Christina Patterson, Sunday Times)
• کتابی با لحنی مصر، جسورانه و انگیزه‌بخش، که نمایان‌گر اعتقادات و افکار واقعی نویسنده است. (iNews)

کتاب جستارهایی درباره‌ی زن برای چه کسانی مناسب است؟

این اثر را به تمام افرادی که به خواندن از حقوق زنان و توانایی‌های آن‌ها علاقه‌مند هستند، پیشنهاد می‌کنیم.

در بخشی از کتاب جستارهایی درباره‌ی زن می‌خوانیم

پیرشدن برحسب طبقه‌ی اجتماعی نیز متفاوت است. معمولاً مردم فقیر نسبت به مردم ثروتمند پیرتر به‌نظر می‌رسند؛ اما تشویش پیرشدن موضوعی فراطبقاتی است و عمومیت دارد. در میان مردان و زنان طبقه‌ی متوسط، گاهی وضعیت بحرانی است و در میان زنان ثروتمند بیشتر از زنان طبقه‌ی کارگر رواج دارد. باور زنان غیرفعال (ازنظر اقتصادی) درباره‌ی پیرشدن تغییرناپذیر است و آن‌ها با جدیت می‌خواهند زیبا و جوان به‌نظر برسند؛ اما نمی‌توانند مبارزه برای بحران ظاهر زیبا را در دوره‌ای طولانی و سرسختانه مدیریت کنند. به‌راستی نکته‌ای روشن‌تر از این واقعیت، ماهیت ساختگی بحران را نشان نمی‌دهد که زنانی که ظاهر جوانشان را طولانی‌تر حفظ می‌کنند، زنانی که زندگی‌شان را بدون سخت‌کوشی هدایت می‌کنند، به زندگی خود سروسامان می‌دهند، توازن در غذاخوردن را رعایت می‌کنند، مراقبت پزشکی به‌موقع دارند، فرزند کم دارند یا اصلاً فرزندی ندارند، دست‌آخر با رضایت و خودشیفتگی نتیجه می‌گیرند عدد سن را زیرکانه شکست داده‌اند. به‌این‌ترتیب، می‌توان گفت پیرشدن بیشتر قضاوتی اجتماعی است، نه اتفاقی زیستی. پیرشدن فراتر از حسی دردناک ناشی از فقدان رنج‌آور باروری در دوران یائسگی است (که با افزایش طول عمر گرایش به تأخیر دارد). افسردگی پیرشدن در زنان لزوماً با اتفاقات واقعی در زندگی‌شان سازگار نیست؛ اما آن‌ها همچنان رؤیاهایشان را که برخاسته از هنجارهای جامعه است، در ذهن می‌پرورانند. درواقع، جامعه با تعیین چارچوب تنگ و سفت‌وسخت برای زنان، به آن‌ها حکم می‌کند چگونه در مسیر تصورات خود احساس پیری یا برعکس، احساس جوانی و آزادی ‌کنند...