کتاب صبر کن

کتاب صبر کن نوشته‌ی زهره زاهدی رمانی عاشقانه و دارای چهار شخصیت اصلی است که هریک از دریچه‌ی نگاه خود به زندگی می‌نگرند و روایت منحصر به خودشان را دارند. نویسنده در این رمان داستانی زیبا و مؤثر را درباره‌ی عشق و زندگی ارائه می‌کند. زندگی همه‌ی شخصیت‌های کتاب در یک نقطه‌ی حساس با یکدیگر تلاقی پیدا می‌کنند و همین امر به زیبایی روایت می‌افزاید.

درباره‌ی کتاب صبر کن

دنیا دار مکافات است و از هر دست ببخشی از همان دست نیز می‌گیری... . روایت کتاب صبر کن به قلم زهره زاهدی با عشق و پیوند گذشته و حال آغاز می‌شود و زندگی را از دریچه‌ی نگاهی تازه به مخاطب نشان می‌دهد.

ایده‌ی داستان از سه قسمت تشکیل شده که در آن شخصیت‌ها ناخواسته بر زندگی یکدیگر تأثیر می‌گذارند. شخصیت‌پردازی رمان به گونه‌ای است که هریک از قهرمان‌های داستان درگیر زندگی خودشانند و هریک نیز در زندگی خود طعم لحظات خوب و بد را چشیده‌اند. شخصیت‌های فرعی داستان نیز در راستای درک بیشتر از شخصیت‌‌های اصلی به روایت‌ها اضافه شده‌اند؛ نکته‌ی جالبی که زهره زاهدی در پرورش داستان و شخصیت‌ها از آن بهره گرفته، حضور قهرمان کتاب پیشین خود در این کتاب است و می‌توان میان هر دو کتاب شباهت‌هایی را با یکدیگر یافت. روایت، همان‌طور که گفته شد فرمی اپیزودیک دارد و قسمت‌ها باوجود استقلال، به یکدیگر متصل می‌شوند؛ خود روایت هر داستان دارای باری احساسی و شاعرانه است؛ شخصیت‌های اصلی در بیان وقایع با زبانی احساسی و تغزلی صحبت می‌کنند. نویسنده از زاویه دید اول‌شخص در داستان‌ها استفاده کرده است اما نکته‌ی قابل‌توجه در کتاب صبر کن، بیان راویان مختلف از یک صحنه است. نگاهی که از زاویه دیدهای مختلف به یک رویداد برمی‌خیزد. خواننده با هر زاویه دید، اطلاعات بیشتری را از حقیقت به دست می‌آورد و امکان تحلیل چندوجهی به مخاطب داده می‌شود.

زهره زاهدی در کتاب صبر کن سعی در انتقال این مفهوم دارد که وقایع و اتفاقات همگی محصول گذشته‌اند. هر بعدی از رویدادهای زندگی ما ریشه در گذشته‌ی ما دارد؛ به همین دلیل کودکی و دنیای بچگی‌مان سرنوشتمان را می‌سازد. نویسنده در انتقال معنا از روایت چندجانبه‌اش بهره می‌گیرد.

نکته‌ی دیگری که می‌توان راجع به کتاب صبر کن اثر زهره زاهدی بیان کرد این است که به دلیل آشنایی نویسنده با مبانی فلسفه، روانکاوی، فن بیان و اصول فرم و پیکربندی داستان‌ در نهایت سادگی و بیان سرراست، مفاهیم عمیقی را درون خودش جای می‌دهد. این کتاب توسط انتشارات کتاب سرای نیک عرضه شده است.

کتاب صبر کن مناسب چه کسانی است؟

مطالعه‌ی این کتاب را به تمامی علاقه‌مندان به رمان‌ها و داستان‌های عاشقانه‌ی ایرانی پیشنهاد می‌شود.

با زهره زاهدی بیشتر آشنا شویم

زهره زاهدی متولد 1330 در تهران، نویسنده و مترجم است. او مدرک فوق‌لیسانس خود را در رشته‌ی بانکداری از دانشگاه آمریکایی بیروت گرفته و تاکنون کتاب‌های زیادی را در حوزه‌های مختلف اعم از روانشناسی عمومی، رمان، زندگی فلاسفه و داستان کوتاه ترجمه و منتشر کرده است.

در بخشی از کتاب صبر کن می‌خوانیم

آریا معتقد است بهترین درمان رنج خود، تسلای رنج دیگری است. ابتدا فکر می‌کردم با کلمات بازی می‌کند و منظورش را درک نمی‌کردم. وقتی مرا به مؤسسه‌ی حمایت از زنان آسیب‌دیده‌ی اجتماعی معرفی کرد و به دست پرستو سپرد، کم‌کم منظورش را فهمیدم.

وقتی می‌دیدم زنانی که در این مؤسسه موقتاً نگهداری می‌شدند، که اغلب هم به بیماری‌های مختلف جسمانی و روانی مبتلا بودند، چگونه می‌توانستند به کمک تجهیزاتی که من هدیه کرده بودم و آماده‌ی استفاده نگه می‌داشتم، در محل درمان شوند، بدون آن که لازم باشد رنج رفت و آمدهای گاه مکرر و طولانی و انتظار در صف‌های بلند درمان در مراکز ارزان‌قیمت دولتی را به خود هموار کنند، احساس غریبی به من دست می‌داد.

آریا درست می‌گفت، احساس انرژی‌بخشی که باعث می‌شد رنج خود را فراموش کنم.

اما این مؤسسه انتظار توأم با اضطراب دیگری را هم در من برمی‌انگیخت. چشمم به هر زن میانسال درمانده‌ای که می‌افتاد. چیزی در دلم فرو می‌ریخت. از خود می‌پرسیدم مادرِ من حالا کجاست و با رنج خانه‌ی خراب و خانواده‌ی از دست رفته چه طور سر می‌کند. حالا باید حدود شصت سالش باشد. هیچ عکسی از او نداشتم. خانواده‌ی خودخواه و متفرعن پدرم هرگز نخواسته بودند از او یا من عکسی به یادگار نگه دارند. ما، دون شأن‌شان بودیم و باید فراموش می‌شدیم. حتی عمویم کراهت داشت از این که بگوید من شبیه مادرم بودم.