بخشی از زمان ما صرف اوقات تفریح و فراغت میشود، اما آیا تابهحال به چیستی و چرایی فراغت فکر کردهاید؟ کتاب فراغت، ورزش و جامعه اثر کارل اسپراکلن به این مهم میپردازد و نشان میدهد که ماهیت فراغت بسیار عمیق و ریشهایست و با هویت فرهنگی و اجتماعی ما گره خورده است.
دربارهی کتاب فراغت، ورزش و جامعه
برای درک رابطهی بین تفریح، ورزش و اجتماع ابتدا باید به تعریف فراغت بپردازیم؛ این مفهوم شامل گسترهای از فعالیتهاییست که ما آزادانه و با اشتیاق برای سرگرم کردن خودمان انتخاب میکنیم. کتاب فراغت، ورزش و جامعه (Leisure, Sports & Society) نوشتهی کارل اسپراکلن (Karl Spracklen) به همین موضوع میپردازد و رابطهی فراغت را با ورزش و جامعه مورد بررسی قرار میدهد.
کارل اسپراکلن در کتاب فراغت، ورزش و جامعه برای ریشهیابی فراغت و فلسفهی آن به سراغ تاریخ میرود تا به تبارشناسی و ماهیت آن دست یابد. در دوران یونان و روم باستان فراغت به اشراف و متمولان کمک میکرده است تا زندگی بهتری داشته باشند و از زندگی خود لذت ببرند. نزد یونانیان سواد داشتن ابزاری برای فراغت محسوب میشده که به کمک آن میتوانستهاند زمان خود را به خواندن شعر و نمایشنامهها بسپارند. اغلب یونانیان از این حقوق بهرهمند نبودند و کسانی که به تفریح و خواندن و پرداختن به هنر مشغول میشدند خود را یونانی واقعی میخواندند. ورزشهای المپیک مثال خوبی برای این مدعاست؛ چراکه در آن افراد ثروتمند حاضر میشدند و تمامی مردم برای دیدن این روز مقدس گرد هم میآمدند تا پیروزی مردان واقعی یونانی را ببینند. رومیان پس از انحطاط یونان وامدار سنت آنها بودند. با گسترش روم این بینش نیز در سرتاسر دنیا شکل گرفت. با توجه به گستردگی قلمرو و وجود افراد مختلف از سرزمینهای دیگر نیز که عموماً طبقهی فرودستی نسبت به رومیان اصیل داشتند، اشراف و ثروتمندان برای تقویت هویت و حس رومی بودنشان کتاب میخواندند و به موسیقی گوش میدادند و غذاهای گرانقیمت میخوردند.
نویسندهی کتاب فراغت، ورزش و جامعه پس از شرحی تاریخی دربارهی مفهوم فراغت، به سراغ نسبت آن با جامعه میرود و نشان میدهد که ساختارهای یک جامعه چگونه میتواند فرصتهایی را در اختیار افراد مختلف قرار دهد تا آنها بتوانند از طریق آنها، به انتخابهای فراغتیشان بپردازند. کتاب فراغت، ورزش و جامعه اثر کارل اسپراکلن با ترجمهی رسول نوروزی سیدحسینی توسط انتشارات حتمی عرضه شده است.
نکوداشتهای کتاب فراغت، ورزش و جامعه
- جامع، پیشرفته و مملو از نمونههای ملموس، تمام موارد ضروری را برای دانشجویان جامعهشناسی ورزش پوشش میدهد. (سایت آمازون)
- این کتاب نوآورانه است و جایگاه مهمی را در میان کتابهای آکادمیک و ادبی از آن خود خواهد کرد. دیدگاه اتخاذشده در این اثر کاملاً منحصربهفرد است و از ایدهها و نظریههایی استفاده میکند که معمولاً در سایر متون تحقیقاتی راجع به اوقاتفراغت و جامعه مورد استفاده قرار نمیگیرد. شرح و بحث درباره این ایدهها شفاف و جذاب است. (برایان اسمیل، استاد مطالعات اوقاتفراغت دانشگاه واترلو)
- اسپراکلن یک کتاب قانعکننده، معاصر و حسابشده را ارائه داده است. (راسل هولدن، محقق رشتهی مطالعات اوقاتفراغت)
کتاب فراغت، ورزش و جامعه مناسب چه کسانی است؟
این کتاب به علاقهمندان به رشتهی ورزش، جامعهشناسی و مطالعات فرهنگی توصیه میشود.
در بخشی از کتاب فراغت، ورزش و جامعه میخوانیم
در انگلستان توجه به آداب و رسوم عامۀ مردم بهواسطه انتشار کتاب جورج فریزر یعنی «شاخه زرین؛ مطالعهای در پاب جادو و مذهب» احیا شد (۱۸۹۰). این اثر تاریخی عمیق و انسانشناسانه دربارۀ شیوۀ بقا در بخشهای روستایی اروپا در دوران کهن پیرامون سنت پرستش طبیعت، نشانههای برپایی ادواری جشنوارهها، آداب و رسوم مردمی و سرگرمیهای فراغتی بود که با ظهور شهرها و صنایع از بین رفتهاند.
در این کتاب تشریح شده است که چرا مردم برای دوران طلایی زندگی روستاییشان دچار یک احساس فقدان و نوستالژی میشوند. همچنین برای خوانندگان اطلاعاتی در مورد چرایی احساس غم و دلتنگی در زمان گردش سالانۀ فصول، شبهای طولانی زمستان، غروب و طلوع خورشید ارائه شده است. جورج فریزر ادعا میکرد که در دوران کهن، انسجام اجتماعی از طریق مشارکت در مناسک حفظ میشد که این امر تضمینکنندۀ گذار موفقیتآمیز فصول بود.
این مراسم و مناسک بخشی از زندگی فراغتی افراد بوده که در قالب رویدادهای ثابت در سال انجام میشده و برای اینکه مراسم و مناسک به شکل موفقیتآمیزی برگزار شود، به مشارکت کامل و همگانی نیاز داشته است. فریزر به جادو اعتقاد نداشت، اما او معتقد بود که دهقانان خود را مقید به خرافات و برگزاری اقدامات خرافی میکردند و تنوع وسیعی از جشنها و نمایشها را به راه میانداختند که بسیار گستردهتر از مهیا شدن فرصتی برای نوشیدن، خوردن و به راه انداختن یک گردهمایی ساده بوده است. شواهد متقن او در این کتاب بسیاری از مردم انگلستان و اروپا را متقاعد ساخت که به دنبال آثار باقیمانده فعالیتهای فراغتی عامه مردم در روستاهای دورافتاده باشند.
بله





















