کتاب شناسایی و توسعه استعداد در ورزش: دیدگاه‌های بین المللی

کتاب شناسایی و توسعه استعداد در ورزش نوشته‌ی جوزف بیکر، استیو کابلی و یورگ شورر، راهنمایی برای مربیان ورزشی است تا با شیوه‌های نوین، از میان هزاران داوطلب، نخبگان و استعدادهای ورزشی را شناسایی کنند. این کتاب با بررسی الگوهای شناسایی استعداد در کشورهای مختلف، جذب ورزشکاران جدید را برای مربیان، هیئت‌های ورزشی و فدراسیون‌های مختلف آسان‌تر می‌کند.

درباره‌ی کتاب شناسایی و توسعه استعداد در ورزش

هرروز استعداد تازه‌ای در زمینه‌ی ورزش متولد می‌شود که ممکن است ظهورش کاملاً پنهان و بی‌صدا باشد. این وظیفه‌ی مربیان و فدراسیون‌های ورزشی است تا با صرف وقت و دقت و هزینه، این مهره‌های کلیدی را که میان انبوهی از علاقه‌مندان و داوطلبان پنهان شده‌اند شناسایی کنند و آن‌ها را در مسیر آموزش، رشد و پیشرفت قرار دهند. کتاب شناسایی و توسعه استعداد در ورزش (Talent Identification and Development in Sport) نوشته‌ی جوزف بیکر (Joseph Baker)، استیو کابلی (Steve Cobley) و یورگ شورر (Jörg Schorer) با ارائه‌ی دیدگاه‌های بین‌المللی این کار را ساده‌تر می‌کند.

شاید این‌طور به نظر برسد که کشف یک استعداد ورزشی تنها با مشاهده‌ی عملکرد او در زمین ورزش و سنجش شرایط جسمانی‌اش ممکن می‌شود، اما در کتاب شناسایی و توسعه استعداد در ورزش انتشارات حتمی می‌خوانیم که استعدادیابی، به خصوص وقتی با کودکان و نوجوانان سروکار دارید، بسیار پیچیده‌تر از چک کردن همین دو فاکتور خواهد بود. شما باید بتوانید ظرفیت‌های روانی داوطلب را نیز بسنجید، تأثیر محیط و فرهنگ بر شرایط زندگی‌اش را درک کنید و به نوعی آینده‌ی رخ‌نداده‌ی او را پیش‌بینی کنید.

الگوی استعدادیابی در کشورهای مختلف

کتاب شناسایی و توسعه استعداد در ورزش شامل مجموعه‌ای از دیدگاه‌های بین‌المللی است؛ بدین معنا که الگوهای بررسی عملکرد و استعدادیابی در کشورهای مختلفی همچون نروژ، آمریکا، هلند، انگلستان و غیره گردآوری و ارائه شده تا مسیر با درک تجربه‌ی ملل دیگر برای مربیان روشن‌تر شود.

با دانلود کتاب شناسایی و توسعه استعداد در ورزش می‌خوانیم که نگاه سنتی «وراثت در مقابل محیط» در علوم ورزشی مدرن منسوخ شده است. بر اساس دیدگاه بیکر و یانگ، استعداد یک «شرایط گذرا» و پدیده‌ای ظهورگرایانه است. این یعنی استعداد ناگهان از دل تعاملات ویژگی‌ها «ظهور» می‌کند، نه اینکه از پیش به صورت یک دارایی ثابت وجود داشته باشد. همین خود عاملی است که شناسایی استعداد را دشوارتر می‌کند؛ چرا که ایجاد شرایطی برای بروز نشانه‌های استعداد به عهده‌ی مربی خواهد بود.

خرید کتاب شناسایی و توسعه استعداد در ورزش را به تمام مربیان، محققان ورزشی و سیاست‌گذاران حوزه‌ی ورزش پیشنهاد می‌کنیم تا با بالاتر بردن دانش خود از مسیر کشف استعدادهای جوان، ذخیره‌ی ورزشکاران نخبه‌ی کشور را غنی‌تر و قوی‌تر کنند.

کتاب شناسایی و توسعه استعداد در ورزش برای شما مناسب است اگر

• مربی ورزش کودکان و نوجوانان هستید.
• به دنبال کشف استعدادهای برتر در حوزه‌ی ورزشی خاص خودتان هستید.
• مایلید بر استعدادهای ورزشی جوان سرمایه‌گذاری کنید.

در بخشی از کتاب شناسایی و توسعه استعداد در ورزش: دیدگاه‌های بین المللی می‌خوانیم

گام اول: ارزیابی روش‌های موجود؛ شناسایی خلأها و فرصت‌های بهبود

برای ارتقای برنامه‌های پرورش استعدادها، نخست باید به وضوح مشخص شود که چه مهارت‌هایی مورد تمرین قرار می‌گیرند و هدف نهایی از این تمرینات چیست. منطق حکم می‌کند که تمرکز اصلی تمرینات باید بر روی مهارت‌هایی باشد که بیشترین تأثیر را در ارتقای عملکرد رقابتی دارند. پژوهش‌های حوزه تمرین هدفمند به روشنی نشان می‌دهند که رسیدن به سطح استادی و خبرگی مستلزم انجام تمرینات ویژه و هدفمند در بازه‌های زمانی طولانی‌مدت با پشتکار و تلاش مستمر است (رجوع شود به فصل 2 این کتاب؛ هلسن، استارکز، و هاجز، 1998).

با این وجود، تشخیص مهارت‌های کلیدی که باید در اولویت تمرین قرار گیرند، خود به تنهایی چالشی اساسی محسوب می‌شود که معمولاً به بینش و شهود مربی یا ورزشکار و یا تحلیل دقیق داده‌های عملکردی وابسته است. پس از تشخیص این مهارت‌های حیاتی، مربی یا متخصص می‌تواند مدت زمانی که صرف تمرین هر یک از این مهارت‌ها می‌شود را در طول یک دوره تمرینی به دقت اندازه‌گیری و ثبت نماید.

این ارزیابی اولیه و ساده می‌تواند به وضوح نشان دهد که آیا تناسبی منطقی بین زمان اختصاص داده شده به تمرینات و مهارت‌هایی که به عنوان مهم‌ترین عوامل موفقیت شناسایی شده‌اند، وجود دارد یا خیر. برای نمونه، در ورزش تنیس مهارت‌های سرویس و بازگشت سرویس از اهمیت حیاتی برخوردارند، اما تحقیقات انجام شده در یک آکادمی نخبه‌پروری جوانان طی یک دوره 8 هفته‌ای نشان داد تنها 10 درصد از کل زمان تمرین به سرویس و 3 درصد به بازگشت سرویس اختصاص یافته بود (کروز، بوزارد، رید، پیندر، و فارو، 2019.)

این آمار مربیان را با این پرسش اساسی مواجه می‌سازد: آیا چنین سهم زمانی برای تمرین این مهارت‌های کلیدی کافی است؟ پاسخ به این پرسش طبیعتاً به ویژگی‌های فردی هر ورزشکار بستگی دارد، چرا که ممکن است برای برخی ورزشکاران تمرین سرویس در اولویت باشد، در حالی که برای دیگران این‌گونه نباشد.